การขายกาแฟสด  เป็นไปอย่างราบรื่นและสนุกสนาน มีความสุขกับชีวิตของแม่ค้า  เมื่อใกล้โรงเรียนเปิดภาคเรียน  ฉันไปติดตามญาติสนิทคนหนึ่ง  อายุวัยใกล้เคียงกัน  เป็นคนมีการศึกษาดีผ่านเมืองนอกเมืองนามาแล้ว  แต่ไม่ทำงานเป็นชิ้นเป็นอัน  ถูกให้ออกจากราชการ  จึงเหมือนคนเร่ร่อนไปนอนค้างตามบ้านญาติ ๆ ทั่วไป เพราะภรรยาให้ออกจากบ้านด้วย  วันดีคืนดีเจอกันฉันแบ่งเงินให้เขาใช้  เพราะวัยเด็กเราเล่นด้วยกันมา  เรามาตกลงกันว่าจะให้เขานอนเฝ้าที่ร้านและจะจ่ายค่าจ้างวันละ ๑๕๐ บาท  ภายหลังกิจการดีขึ้นจึงเพิ่มให้เขาเป็นครั้งคราว  เพราะเงินไม่มีความสำคัญกันคน ๆ นี้ 

         ฉันฝึกสอนให้เขาทำกาแฟทุกชนิด  จนเขาสามารถทำกาแฟได้ดี  มีลูกค้าติดใจและชื่นชม  แต่เวลาหลังเลิกเรียนฉันมีความจำเป็นแค่ไหนเขาไม่มาใส่ใจ  ทำเหมือนราชการอย่างไรอย่างนั้น  เพราะตอนเย็นเป็นเวลาดื่มของเขา  บางครั้งเรามีเรื่องบาดหมางกันบ้างแต่ฉันก็ต้องอดทนและจำยอมถือว่าเป็นญาติสนิทคิดเสียว่าพี่ชายคนหนึ่ง   ดีกว่าปล่อยให้เขาไปเร่ร่อนเหมือนที่เคย และไม่เป็นปัญหาเมื่อฉันต้องไปโรงเรียน

        ร้านกาแฟสด  มีลูกค้ามากขึ้นทั้งลูกค้าขาประจำและลูกค้าที่ผ่านไปผ่านมา วันหนึ่งฉันมีโอกาสได้ต้อนรับนักการเมืองซึ่งปัจจุบันก็ยังทำหน้าที่ให้กับประเทศชาติอยู่  แต่ละท่านถามฉันว่า "หน้าตาเหมือนในโทรทัศน์ไหม แบบในจอและนอกจออันไหนดูหล่อกว่ากัน"  ทุกท่านชมว่าจัดร้านได้ดี  ไม่หรูหรามากแต่ดูเหมาะสมเป็นร้านกาแฟสดมาก ๆ แต่ละมุมสงบร่มเย็น มีหนังสือและเกมกดเล่นเพลิน ๆ ที่สำคัญทุกท่านพูดจาเป็นกันเองไม่วางมาดและไม่เหมือนที่เห็นในโทรทัศน์

       นอกจากนี้  ได้ต้อนรับนักธุรกิจชื่อดังเจ้าของ.....และ.....และ....และ......จำนวน  ๔ ท่าน ตอนแรกไม่ได้สนใจว่านักธุรกิจเหล่านี้คือใคร  ทั้งหมดกำลังจะเดินทางไปเที่ยวพักผ่อนตามโปรแกรมว่าหมดแรงที่ไหนก็พักที่จังหวัดนั้น ๆ ท่านแรกถามฉันว่า "เคยเห็นผมไหม เคยได้ยินชื่อนี้ไหม ผมคืออดีตสามีของ...และเป็นเจ้าของ...คนนี้คือ...คนนี้คือ...และคนนี้...."และชื่นชมกับการจัดมุมหนังสือแต่ละมุม  ลูกค้าสามารถเลือกนั่งได้ตามชอบใจ

       ความจริงของนักธุรกิจทั้ง ๔ ท่าน  แต่งกายธรรมดา ๆ ยกเว้นรถจิ๊ปคันที่เป็นพาหนะ  ทำให้ทราบถึงฐานะ  แต่ละท่านมีเสื้อผ้าติดตัวคนละ ๑ ชุด ไม่ชอบกระเป๋าเดินทางเพราะเดินทางมามากแล้ว  คราวนี้อยากจะใช้ชีวิตง่าย ๆ บ้าง ท่านแรกนั้นได้ให้...ข้อคิดกับการค้าขายและการทำธุรกิจไว้เหมือนเป็นการให้ความเมตตากับฉัน ทุกวันนี้แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม  แต่ถือว่าท่านคือผู้มีพระคุณฉันจึงระลึกถึงพระคุณของท่านเสมอมา 

       ความเติบโตของร้านกาแฟสด  ค่อย ๆ ขยับขยายขึ้นทีละน้อย ๆ กลายเป็นที่นัดพบกับบรรดานักขาย นักค้า นักธุรกิจ เล็ก ๆ น้อย ใหญ่ระดับมือใหม่ไปยังระดับสูงขึ้นตามลำดับ  ผู้ที่มาประสานการนัดพบก็คือชายหนุ่มรูปงามคนนั้นนั่นเอง

http://images.google.co.th/imghp?hl=th&tab=wi