ระยะแรกที่ฉันเริ่มขายกาแฟ  เป็นเวลาปิดเรียนปลายปี  ฉันจึงไม่เดือดร้อนกับการรับผิดชอบต่อหน้าที่ราชการมากนัก  แม้ว่าวันแรกจะขายกาแฟได้เพียง ๑ และไม่ได้ตังค์ก็ตาม  วันต่อมาฉันไปเปิดร้านกาแฟตั้งแต่ตี ๕ ทุกวันและเป็นการเปิดร้านก่อนใคร ๆในละแวกนั้น 

          เมื่อร้านอื่น ๆ มาเปิด ฉันไปทำหน้าที่ช่วยร้านโน้นร้านนี้ขายก๋วยเตี๋ยว ขนมจีน และขายอาหารตามสั่ง จนกระทั่งเย็น ๆ ร้านเครื่องดื่มมาเปิด  ฉันก็เดินไป เดินมาช่วยเขาเก็บโต๊ะ เสิร์ฟอาหาร คิดเงินเป็น  เพราะเจ้าของทุกร้านรับราชการ  แต่มาทำอาชีพเสริมด้วยใจรัก  เจ้าของร้านชอบทำอาหาร  ชอบทำกับแกล้ม ชอบมีเพื่อนมานัดพบ และชอบร้องเพลง  ส่วนฉัน....ชอบ...

          หลังจากวันแรก  ฉันได้ขายกาแฟเพราะแรงเชียร์จากร้านข้างเคียง  เขางดขายเครื่องดื่มในร้านและเชิญชวนให้ลูกค้ารับกาแฟเย็นแทน  แรก ๆ ฉันทำกาแฟเย็นไม่เข้าท่านัก หวานมากไป  น้อยไป แต่ฉันพยายามถามลูกค้า  พร้อมกับบอกว่า "หากรสชาติไม่ดังใจไม่ขอรับเงิน"  ฉันพยายามปรับปรุงและพัฒนากาแฟเย็นของฉันในตอนดึก ๆ เสมอ  และฉันปิดร้านกาแฟตี ๑ ตี ๒ พร้อมกับร้านเหล่านั้นทุกวัน  แล้วภายหลังฉันสามารถทำกาแฟเย็นได้ดีขึ้น 

         ฉันไม่เคยคาดหวังว่าในแต่ละวันจะขายได้มากน้อยแค่ไหน  ๑ เดือนแรกผ่านไปฉันมีเงินเพียงพอสำหรับจ่ายค่าเช่า ความจริงจ่ายล่วงหน้าไปแล้ว ๖ เดือน ๆ ละ ๓๐๐๐  บาท  ไม่รวมค่าน้ำค่าไฟ   วันเวลาผ่านไป  ร้านค้าใกล้เคียงลงความเห็นว่า ร้านกาแฟของฉันน่าจะไปได้แล้ว  

         ลูกค้าของฉันบางวันเป็นนักท่องเที่ยวที่มาไหว้พระ นมัสการเจ้าแม่กวนอิมหยกขาว เจ้าพ่อเห้งเจีย และวัดบนยอดเขาสมอแคลง  รวมทั้งผู้คนอาชีพต่าง ๆ กันหลากหลาย ที่สัญจรผ่านไปผ่านมา

         วันนั้นชายหนุ่มอีกเช่นกัน   เดินลงมาจากรถยนต์หรูมีระดับ  ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นคนรวยล้นฟ้าระดับเศรษฐีแน่นอน  เขาเดินตรงมาและตบลงที่เคาน์เตอร์กาแฟเสียงดัง  ขวดเมล็ดกาแฟของฉันกระจายไปคนละทิศละทาง  ฉันได้ยินเสียงเขาพูดแบบตวาดว่า  "ขอซิการ์....และกาแฟดำเข้มข้น" ฉันไม่ได้สนใจกับสิ่งของที่ตกระเนระนาด แต่ย้อนถามและเสนอเขาว่า "ไม่ได้ขายซิการ์ ส่วนกาแฟรสเข้มข้นมีรส....และ....คุณต้องการประเภทไหน"  เขาตอบว่า "อะไรก็ได้" 

         ขณะที่รอกาแฟเขาเดินสำรวจร้านกาแฟของฉัน  เหมือนกับเจ้าหน้าที่ค้นหาสิ่งผิดกฎหมาย  ฉันพอจะคาดคะเนวุฒิภาวะของเขาตอนที่เดินผ่านมุมหนังสือที่น่าสนใจมากมายที่ฉันจัดไว้เป็นประเภท ๆ เขาแค่มองอย่างไม่สนใจ 

         ภายหลังที่ดื่มกาแฟแล้วเขาส่งเงินธนบัตรใบละ ๑๐๐  ให้ฉัน  ฉันอยากจะให้ท่านผู้อ่านทายว่าฉันทอนเงินให้เขากี่บาท นอกจากนี้เขาไม่เคยพูดขอโทษขออภัยที่ทำข้าวของเสียหายแต่สำหรับข้าวของที่เสียหาย ตกแตกรวมทั้งเมล็ดกาแฟคิดเป็นเงินประมาณ ๕๐๐  บาท 

         ต่อมา...เขาได้มาที่ร้านฉันอีกหลายครั้ง  มาแต่ละครั้งมีหญิงสาวสวย ๆ ติดตามมาเป็นโขยง แต่ละนางมาในรูปสวยรวยทรัพย์  แบบตู้ทองเคลื่อนที่  คือทุกคนประดับทองไปทุกส่วนของอวัยวะภายนอกที่มองเห็น

         เมื่อประมาณ ๓ ปีที่ผ่านมา เขาตกเป็นข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ทุกช่องประโคมข่าว  เพราะเขาคืออาชญากร...คดีสำคัญ

ภาพดอกกาแฟจาก  :  www.icecoffeeshop.com/dokcafa.html