ทุกอย่างมีทางออก ทุกปํญหามีทางแก้
เมื่อวันก่อนนี้(1 กันยายน 2552) ดิฉันแอบได้ยินน้องพยาบาล 2 คน
(น้องจอยกับน้องดี้)คุยกันเรื่องปํญหาของคนไข้คนหนึ่ง
ดิฉันรู้สึกดีใจที่มีน้องๆผู้ร่วมงานเป็นคนที่มีจิตใจดีงาม นึกถึงจิตใจของคนไข้
ดูแลคนไข้ด้วยใจ จนอดที่จะเล่าเรื่องดีดีนี้ไม่ได้
แอบฟังเขาคุยกันค่ะ
น้องๆเขาพูดว่าคนไข้ร้องไห้
ดิฉันได้ยินน้องจอยบอกน้องดี้ว่า ดี้ช่วยไปSupport คนไข้ให้พี่หน่อย พี่เห็นเขาท่าทางไม่ค่อยดีเลย เป็นเพราะพี่ไปทวงค่าฟอกเลือดที่ค้างอยู่หลายครั้งแล้วหรือเปล่า รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย จอยเล่าว่าคนไข้บอกว่าไม่อยากมาฟอกเลือดอีกแล้ว ได้ถามคนไข้ว่า ทำไมจะไม่มา เขาตอบว่า หนูเหนื่อย (ดูหน้าตาแล้วไม่สบายเลย คิดว่าคงเหนื่อยใจ) แท้ๆแล้วเขามีอะไรรึเปล่า

น้องจอยครุ่นคิดและรู้สึกกังวลใจมาก
น้องดี้เดินเข้าไปหาคนไข้พูดคุยกับเขา
ดี้ : พี่เป็นอะไร วันนี้ดูไม่สดชื่นเลยนะ
คนไข้ : เงียบ
ดี้ : ไม่สบายใจจากทางบ้านหรือว่าคนที่หน่วยไตเทียมทำให้ไม่สบายใจ
คนไข้ : เงียบ..แต่มีน้ำตาคลอ
ดี้ : เรื่องน้ำหนักขึ้นเยอะใช่ไหม
คนไข้ : เงียบ .. ส่ายหน้า

ดี้ : เรื่องทางบ้านใช่ไหม
คนไข้ : เงียบ.. พยักหน้า
ดี้ : เรื่องอะไร
คนไข้ : พี่ค้างบิลอยู่ 5-6 ใบแล้ว
ดี้ : พี่รู้มั๊ย ทุกอย่างมีทางออก ทุกปัญหามีทางแก้ คนอื่นเป็นหนี้เป็นสินเป็นหมื่นเป็นแสน มีหมายเรียกจากศาลเขาก็ยังไกล่เกลี่ยกันได้ เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย เราช่วยกันหาทางออก แต่ตัวเราต้องช่วยตัวเองด้วยนะ
ทำอะไรได้ก็ทำ หาอะไรที่เป็นรายได้เล็กๆน้อยทำ ที่พอทำได้ ส่วนทางโรงพยาบาลก็คงมีทางช่วยเหลือ

น้องดี้พูดคุยจนคนไข้เริ่มสบายใจ
หลังฟอกเลือดเขาไปที่สังคมสงเคราะห์และเดินกลับมาพร้อมรอยยิ้ม
วันนี้4 กันยายน 2552 เขากลับมาฟอกเลือดอีกครั้ง ยิ้มทักทายสวัสดีกับทุกคน
จึงได้ทราบความจริงส่วนหนึ่งคือ พ่อเขาไม่สบาย นอนที่โรงพยาบาล มีความกังวลมากและบังเอิญน้องจอยถามเรื่องเงินจึงเกิดอาการน้ำตาซึม
แต่วันนี้เขาถือขนมมาขายด้วย พวกเราทุกคนก็ช่วยซื้อ เขาดูสบายใจ มีรอยยิ้ม หน้าตาสดใสขึ้น หลังฟอกเขากลับบ้านพร้อมกับได้เงินค่ารถด้วย


ได้อ่านแล้วครูอย่างครูแมวต้องขอบคูณค่ะที่ได้ให้เรียนรู้แล้วจะแวะมาอีกค่ะ
เรื่องของคนทำดี
อยากให้กำลังใจน้องๆค่ะ
ชื่นชมค่ะ
สวัสดีค่ะน้องกุ้ง
นอนดึกเหมือนกันนะคะ
อืม ถือได้ว่าเป็นการบริการที่ดีเยี่ยมเลยค่ะ
การสังเกตุ เป็นอย่างหนึ่งที่ช่วยให้เราได้คิดที่จะพัฒนานะคะ เยี่ยมจริงๆค่ะ
สวัสดีค่ะคุณใบบุญ
เห็นด้วยค่ะ
การสังเกตเป็นคุณสมบัติหนึ่ง
ที่พยาบาลต้องมีและต้องฝึก
เราจึงจะสามารถให้บริการที่ดีได้
สวัสดีค่ะ
มาทักทายและขอบคุณค่ะ
อ่านเรื่องนี้แล้ว...นั่งยิ้มอยู่นานเลยค่ะ... ^_^
ชื่นชมและยกย่องน้ำใจของน้อง ๆ พยาบาลที่ได้ทำหน้าทีของการเป็นพยาบาลอย่างแท้จริง...
เป็นพยาบาลที่ดูแลคนไข้ทุกมิติ ทั้งมิติของร่างกาย จิตใจ อารมณ๋ สังคม สมกับที่เราได้รับการอบรมสั่งสอนมาให้ "รักษาดูแลคนทั้งคน ไม่ใช่เพียงการดูแลรักษาโรค"
ส่งมอบกำลังใจให้ทำงานอันมีคุณค่าอย่างมีความสุขนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
มาชม
เรื่องร้องไห้นี่
บางคนเสียใจก้ร้องไห้ ดีใจก็ร้องไห้นะครับ...เป็นสัจธรรม...
ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยม
ได้ติดตามอ่านบันทึกของคนไม่มีราก อยู่เรื่อยๆค่ะ
ภาพเด็กที่นำมาฝากน่ารักที่สุดเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูแป๋ม
ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยมชม
พวกเราจะพยายามทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด
ดูแลคนไข้ทั้งคน (เหมือนที่คุณ คนไม่มีราก พูดค่ะ)
สวัสดีค่ะอ. umi
เห็นด้วยกับอ.umi ค่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องดีดีค่ะ
จะมาอ่านอีกนะคะ
สวัสดีค่ะครูพิษณุโลก
ยินดีมากค่ะ
ขอบคุณนะคะที่แวะมา
สวัสดีค่ะ พี่นางจ๋า
น่ารักจังค่ะ
การบริการแบบ ประณีต เห็นตัวอย่าง แล้วค่ะพี่
ขอบคุณค่ะ
อยากให้น้องมีกำลังใจ
ในการทำอะไรดีดีค่ะน้องพอลล่า
จากการที่มีกัลยามิตรเป็นพยาบาลหลายท่าน ทำให้รู้จักและเข้าคนพยาบาลอย่างแท้จริง ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความวิริยะอุตสาหะ โดยมิได้เห็นกับความเหนื่อยยากทั้งกายและใจ ขอชื่นชมเป็นกำลังใจ ครับ
ซาบซึ้งมากครับดูแลคนไข้ด้วยใจ
ทุกอย่างมีทางแก้
แม่ พี่สาว และพี่สะใภ้ผม ก็เป็นพยาบาลครับ
ขอบคุณครับ