ป่าต้นน้ำพะโต๊ะมีเรื่องราวมีประวัติศาสตร์ให้ศึกษา เป็นผืนป่าที่คงความอุดมอยู่
โห...
ท่านผู้เฒ่าที่นับถือ
ผมอยากไปเดินป่าปักษ์ใต้ใจจะขาด
เคยอ่านจากหนังสือของ อ.เสกสรรค์
อยากไปมาก ๆ
ท่านผู้เฒ่าจัดทริปเมื่อใด ผมจะเคลียคิวให้ว่างติดสอยห้อยตามไปฟังนิทานด้วย
เมื่อปลายปี 2546 น้องๆพยาบาล โรงพยาบาลปากพะยูน และโรงพยาบาล พัทลุงชวนผู้เฒ่าไปเดินป่าต้นน้ำพะโต๊ะพวกเรา รวม8 ชีวิต 7 พยาบาลสาวๆ กับ 1 ผู้เฒ่าคนงาน โรงพยาบาล เหตุผลที่เธอชวนหนักชวนหนา คือ พาผู้เฒ่าไปเป็นไม้กันหมา และไปปราบเซียนต้นน้ำเพราะฟังมาว่าแต่ละคนประเภททั้ง ขบ ทั้งกัด ทั้งอำ"พันธ์หมาบ้า"(วรรณกรรมของชาติ นักเขียนซีไรทต์ เทียบไม่ติด)ต้องทำ dogec tomy * อย่างเดียวถึงจะหยุด(ถ้ามีโอกาสจะเล่าตอนขึ้นเขา"พ่อตามังเคร") แต่ตอนนี้มาส่งการบ้าน น้องหนานเกียรติ การเดินทางจากหลักไก่ต่อ ถึงในหยาน 6 วัน 6 คืน
หลังจากที่เดินป่าขึ้นเขา พ่อตา มังเคร และล่องแพบกไฟแล้ว มาถึงเส้นทางวัดใจเหลือพยาบาลอยู่ ที่จะไปต่อ แค่ 2 คน คือหมั่นโถ กับปูล่า ผู้เฒ่า กับหนุ่มกรุงอีก 2 ท่านคือ คุณภูผา กับเจ้าโอ นศ. ปโท ม.บูรพา กับหนุ่มต้นน้ำคนนำทางอีก 4 คน รวม 9 ชีวิต พิชิตผืนป่าฝนแปดแดดสี่* เส้นทางประวัติศาสตร์ที่จะขุดคอคลอดกระ
วอญ่า คุณพงศา นะไร บ่าวยาว กับแพรวาอยู่ข้างหลัง
คุณ กอฟ ที่ผู้เฒ่าตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "คุณขบเพ"*ได้ขับรถพาพวกเรา สู่หลักไก่ต่อ ตลอดเส้นทาง แสนทุรกันดาร ผ่านโรงเรียน"อนัดดา ศยามะ" ขึ้นสู่ภูเขาสูง หนุ่มเชษฐ์เป็นคนแนะนำสถานที่มีร่องรอยเครื่องจักรหลงเหลืออยู่ แล้วเขาก็เล่าประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นให้ฟังว่า คนญี่ปุ่นเป็นคนรักชาติ เขาเชิดชูความเป็นญี่ปุ่น ยอมเสียสละชีวิต ฮาราคีรีตัวเองเป็นตำนานในการเชิดชูชาติ
แล้วหันมาถามคนในรถที่นั่งหัวสั่นหัวคลอนว่า
"แล้วคนไทยมีอะให้ชูบ้าง"
ทุกคนไม่มีคำตอบ เชษฐ์หันมาทางผูเฒ่ายิ้มเหมือนผู้มีชัย พยักหน้าถามว่า "ปรือบัง"
ผมก็ตอบไปว่า ที่รู้ๆเห็นๆไทยเราที่ชูอยู่ก็คือ"ไทยชูรส ตราชฎา ฮาๆๆๆเสียง ฮาทั้งของทุกคนทำให้เษฐ์เงียบเสียงลง
จนถึงสุดสิ้นเส้นทางรถ แล้ว พวกเรา เก้าคนก็เดินอยู่ในป่า สองวันสองคืน พบผจญภัยหลายอย่าง ทั้งฝูงหมูป่า และงูเหลือม แต่เสียดายไม่เจอกระทิง เห็นรอยกับมูล
วอญ่า ภูผา นะไร
วอญ่า แพรวา นะไร
ก็มาถึงตรงนี้ต้นน้ำแม่น้ำหลังสวน พักค้างคืนพรุ่งนี้ต้องผูกแพไม้ไผ่ให้เก้าคนได้เดินทางต่อ แพ สามลำ รับน้ำหนักลำละสามคน ต่อแพ จากต้นน้ำนี้ไป สองวันสองคืน ถึงห้วยกุ่มจุดที่นักต่อสู้ทางการเมืองนามเสกสรรค์ประเสริฐกุล ได้มาผจญภัย เขียนหนังสือ "ชื่อทางทากและสายน้ำเชี่ยว" เอาไว้เป็นที่หลงไหล ของนักเดินป่าอยากมาสัมผัส ป่าต้นน้ำพะโต๊ะมีเรื่องราว มีประวัติศาสตร์ให้ศึกษา เป็นผืนป่าคงความอุดมอยู่ เป็นปัญหาระหว่างความเจริญและเศรษฐกิจ กับปัญหาอนุรักษ์ผืนป่าให้ลูกหลาน ถ้าคนในพื้นที่ไม่หวงแหนป้องกัน รู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมนักการเมืองและนายทุน เราก็คงเห็นความเจริญเข้ามาแทนที่ผืนป่านี้
*Dogectomy
=ผ่าสุนัขออกจากปาก
*ฝนแปดแดดสี่ = จังหวัดระนองมีฝนมากที่สุดในภาคใต้
*คุณ ขบเพ =กัดไม่เลือกแม้แต่เจ้าของก็กัด
มาชม
มีการเดินป่า ตามหาธรรมชาติกันเยอะขึ้นดีแท้
วันก่อนไปเขาชัน ต. เกาะหมาก ก็เห็นเส้นทางท่องไพรละ...
ขอคารวะท่านวอญ่าฯค่ะ..ทั้งนำเที่ยวและให้ข้อคิดดีๆพร้อมกันไปด้วย..
คารวะท่านผู้เฒ่าจากใจครับ
ท่านผู้เฒ่ายิ่งเขียนยิ่งกระตุ้นต่อมอยากผมให้ฟูฟ่อง
.
ท่านผู้เฒ่าพอทราบไหมครับว่าพี่พงศา ยังอยู่ที่นั่นไหม
มีโอกาสได้พบปะเจอะเจอกันบ้างไหม
สวัสดีค่ะบังวอญ่า
แล้วปักษ์ใต้เรามีเพลงบอกด้วยมั้ยค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์ ยูมิ ก่อนปี56 พวกเราร่วมกับ ชมรมคนแบกเป้ นัดเดินป่ากันเกือบทุก เดิอน ขอให้มีวันหยุดยาว เราจะไปทันที แต่หลัง ปี 46 พรรคพวกยังเดินกันอยู่ แต่ผม มาทำงานเครือข่าย แผนชุมชน ทำอะไรๆเกี่ยวกับชุมชนหลายอย่าง จึงไม่ได้เดินป่ามา เกือบ สี่ปีแล้วครับ
ที่เขาชันเป็นเส้นทางสั้นๆเดินไปดูสถานที่ประวัติศาสตร์ พระพุทธเจ้าหลวง ให้มหาดเล็กหลักจง แล้วเราก็ได้ภาพประวัตืศาสตร์พระองค์ท่าน ทรงแกงคั่วจง ไว้บูชากันเกือบุกบ้าน
ท่านผู้เฒ่าที่รัก
ช่วยจัดสักทริปจะได้ไหม
น่าจะมีผู้สนใจร่วมเดินทางไม่น้อย
จะไปเขียนทางทากและสายน้ำเชี่ยว ภาคพิสดาร ครับ
สวัสดีครับคุณนงนาท ที่เขียนให้คนต้นน้ำอ่าน อำกันทายปัญหากันหรรษามาก เป็นการท้าประลองวิชากันก็ว่าได้ เพราะทริปก่อนหน้าพวกเธอมาเยวกันสามคน โดนคนต้นน้ำรุม เดือดร้อนถึงเฒ่าลุ่มน้ำเลสาบต้องไปปราบเซียนต้นน้ำ สนุกมากครับท่าน เล่านิทาน ผลัดกันคนเรื่องตลอดคืน โยเฉพาะศาสตร์ทางภาษใต้ คำผวน เรียกผวนสองชั้น ผวนสามชั้นกันครับ
สวัสดีครับน้องหนาน 4 -5 ปีมาแล้วครับที่ไม่ได้เดินป่า จะลองติดต่อพรรคพวกดู ครับ ปี 50นายหัวโดนนักการเมืองรังแกให้ย้ายออกนอกพื้นที่ พวกเราชาวเครือข่าย ขอลายเซ็นเพื่อนฝูง ได้หลายหมื่นคนจนในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่ที่เดิมครับ
สวัสดีครับน้องสิงห์ ได้มีโอกาสร่วมเดินทาง และนอนป่าพี่เนาวรัตน์ พงไพบูลย์ ท่านมีมุกและนิทานรอบไฟให้ฟังด้วย(งานชุมชนหนักหนามากแล้ว ปลดปลอ่ยไปบ้างคนรอบข้างจะได้แจ่มใส )
( ภาพ : ต้นน้ำพะโต๊ะ )
ผมไปมาแล้วครับท่านวอญ่า เมื่อสิงหานี้เอง เจอฝนตกทุกวัน ชนิดตกทั้งวันทั้งคืน ประทับใจมาก ๆ เลยครับกับศูนย์ ฯ ฝึกอบรมที่นั่น ภาพนี้ถ่ายตรงหน้าอาคารฝึกอบรมครับ สวยมาก ๆ และที่นี่ไม่มียุงครับ ท่านหัวหน้า พงศา ชูแนม เยี่ยมยอดที่สุดครับ เป็นยอดแห่งคนดีที่มีคุณค่าจริง ๆ
โหๆสนุกจังเลยค่ะท่านผู้เฒ่า...
สวัสดีค่ะ
มาเรียนรู้การล่องไพร
และศัพท์ท้ายบท
อารมณ์ดีจังน่าไปล่องไพรด้วยสักครั้งนะ
สวัสดีครับ กอ เพลง บอก ตามงานศพบ้านๆยังมีให้ฟัง บางคน ว่าเพลงบอกเก่ง ขอเหล้าเจ้างานกินกันหลอดคืน (เพลงบอกเขาแหลงว่าร้องเพลง แต่เขาพูด ว่า ว่าเพลงบอกครับ กอ
สวัสดีครับ น้องก้ามกุ้ง ศาลานวชีวัน ส่วนภาพที่น้องภ่ายมานั้นชือ อกาลิโก ศาลากลางน้ำ สถานที่ไม่จำกัดเวลา ต้องคาระวะค้อมคำนับ ถึงจะเข้าไปได้ ทีมฝึกอบรม แข็งนอก อ่อนใน ได้นั่งสนนากันข้างกองใจ รู้ใจรู้ซึ่งครับ
อ่านแล้วนั่งขำกับเหตุผลที่พยาบาลชวนคุณลุงวอญ่าเข้าป่าจังค่ะ ;)
ช่วยกันรักษาผืนป่าไว้นาน ๆ นะคะ
ท่านผู้เฒ่าวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
*Dogectomy =ผ่าสุนัขออกจากปาก
*ฝนแปดแดดสี่ = จังหวัดระนองมีฝนมากที่สุดในภาคใต้
*คุณ ขบเพ =กัดไม่เลือกแม้แต่เจ้าของก็กัด
ท่านผู้เฒ่าที่รัก
ทราบมาเหมือนกันว่าพี่พงศาถูกมรสุม
ได้ข่าวแว่ว ๆ มาว่างานนี้ ท่านอานันท์ ลงมาเล่นด้วยตัวเอง เพื่อให้พี่ได้ย้ายกลับ
ท่านผู้เฒ่าครับ อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะ
ทริปนี้สักราวปลายปีนี้จะดีไหมครับ
ถ้าตกลงพรุ่งนี้ผมจะไปวิ่ง ฟิตร่างกายไว้...
นะท่านผู้เฒ่านะ...