ประสบการณ์มากมายที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะกับตัวเราเองหรือกับผู้อื่นซึ่งเราได้พบนั้นนับเป็นสิ่งล้ำค่าซึ่งไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงินทอง หลายครั้งที่เราต้องเสียน้ำตาไม่ว่าจะเป็นน้ำตาแห่งความปลื้มปิติยินดีหรือน้ำตาแห่งความโศกเศร้า หลายครั้ง ที่เสียงหัวเราะนั้นยังคงกึกก้องอยู่ในหัวใจและทำให้เรามีความสุขทุกครั้งเมื่อนึกถึง รอยยิ้มของเราหรือของผู้คนรอบข้างที่มอบให้ ล้วนเป็นผลจากประสบการณ์ที่ทำให้เราเรียนรู้และตระหนักถึงสิ่งสำคัญที่อาจมีผลต่อชีวิตของเราในอนาคตได้ สำหรับข้าพเจ้านั้นไม่ถือว่าประสบการณ์หลายๆอย่างที่เคยที่ได้รับเป็นเพียงแค่ความผิดพลาด หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเราในช่วงหนึ่งของชีวิตเท่านั้น แต่ประสบการณ์ในมุมมองของข้าพเจ้านั้นกลับเป็นเหมือนครูที่คอยเตือนสติและสั่งสอนให้ได้เรียนรู้จากสิ่งที่เราทำ ไม่ว่าจะผิดพลาดหรือประสบความสำเร็จเพื่อที่จะปรับปรุงแก้ไขและพัฒนาตนเอง อย่างเช่น คุณเคย รู้สึกอยากทำอะไรให้ใครสักคนหนึ่งบ้างไหม อยากพูด อยากกอด อยากทำให้เค้าหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้ทำเพราะ พอเอาเข้าจริงก็มีเหตุผลสารพัดให้ผัดวันประกันพรุ่ง และสุดท้ายมันเป็นได้เพียงแค่ความคิดเท่านั้น จนวันหนึ่งเมื่อคุณได้รู้ว่ามันสายไป คนสำคัญของคุณไม่สามารถที่จะอยู่รอคุณได้อีกแล้ว

               ข้าพเจ้าและพี่สาวเป็นหลานเพียงสองคนของบ้าน ทำให้คุณตาคุณยายรักพวกเรามาก แต่เพราะคุณตามาเสียตอนที่ข้าพเจ้ายังเด็ก เลยมีแต่คุณยายที่เป็นผู้อาวุโสที่สุดของบ้านเป็นศูนย์รวมจิตใจของทุกๆคน คุณยายไม่ค่อยสบายเป็นอัมพฤติกับมะเร็งแต่ท่านก็ดูแข็งแรง ยิ้ม หัวเราะเป็นประจำ จนเมื่อเกือบๆสองปีที่แล้ว คุณยายป่วยนอนโรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ทุกคนก็หมั่นไปเยี่ยมผลัดกันเฝ้าไข้ ถึงท่านจะดูซูบไปไม่ค่อยมีแรงแต่ก็คิดว่าคงเหมือนทุกครั้งเดี๋ยวท่านก็หายกลับมาอยู่ที่บ้านอย่างเดิมในที่สุดคุณยายก็กลับมาพักฟื้นซึ่งทุกคนดีใจมาก ช่วงนั้นข้าพเจ้าก็ยังไปโรงเรียนตามปกติ จึงไม่ค่อยได้เข้าไปเยี่ยมคุณยายที่บ้านเท่าไร จนจู่ๆวันหนึ่งตอนประมาณตีห้ากว่าน้าโทรมาบอกว่าคุณยายเสียแล้ว พ่อ แม่กับข้าพเจ้าตกใจมากรีบไปหาทันที ข้าพเจ้าเห็นคุณยายนอนนิ่งอยู่บนเตียงปกติเหมือนท่านกำลังหลับ    ข้าพเจ้าเข้าไปจับแขนคุณยายขึ้นแล้วกราบท่าน วินาทีนั้นก็ทำให้ได้คิดได้เรียนรู้ถึงการเห็นความสำคัญ    การดูแลเอาใจใส่คนที่เรารักให้ดีที่สุดเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง เสียดายเวลาเมื่อถึงวันที่เค้าไม่ได้อยู่กับเราแล้วแล้วเราไม่สามารถทำอะไรให้เค้าได้อีก หลังจากนั้นมาทำให้ข้าพเจ้าเห็นความสำคัญของครอบครัวมากขึ้น กอดพ่อกอดแม่ทุกวันเมื่อมีโอกาสเพื่อแสดงให้ท่านเห็นถึงความรักที่เรามีต่อท่าน ถึงจะเป็นเพียงแค่การกระทำเล็กๆน้อยๆแต่ก็มีความหมายมากสำหรับคนที่เรารักเพราะสุดท้ายแล้วคนที่สำคัญกับเราที่สุดก็คือ พ่อแม่และครอบครัวของเราเอง