เพราะท่านคือ...แสงสว่างทางปัญญา... "ครูใหญ่"
ตั้งแต่ฉันเขียนบันทึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก ณ เวลานี้มาได้เขียนถึงครูที่อบรมสั่งสอนให้มีวิชาความรู้หลายท่านแล้ว... คงต้องเขียนถึงครูที่เป็นที่สุดในดวงใจเสียที หลายคนอาจสงสัย เป็นที่สุดของหัวใจ ทำไมไม่เขียนถึงเป็นคนแรกล่ะ... โบราณกล่าวไว้ว่า “ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม เอ ไม่ใช่ซิ ทีหลังดังกว่า โอ๊ย! จะอะไรก็ชั่งเถอะนะ... เพราะไม่สันทัดเรื่องสำนวน... เข้าเรื่องดีกว่า... เชิญติดตามเรื่องของครูใหญ่ในดวงใจ กันเถอะนะคะ”
....มอบภาพนี้เพื่อบูชาครู....
บุคคลที่สำคัญที่สุดในโลก...(ใช้คำนี้คงไม่เวอร์เกินไปหรอกนะ...)
ก็คือครูใหญ่ที่ฉันพูดถึงมาตั้งแต่ต้นอย่างไรล่ะคะ
ที่ผ่านมาฉันพูดถึงท่านในภาพรวมของการทำงานในโรงเรียน
แต่ยังไม่ได้พูดถึงชีวิตและครอบครัวที่ละเอียด
ถึงเวลาที่จะเล่าถึงครูใหญ่เสียที มาร่วมรับฟังคุณงามความดีของท่าน
พร้อมกับฉันกันเถอะค่ะ...
ครูใหญ่ท่านเปรียบเสมือนพ่อของฉันก็ว่าได้
ท่านหยิบยื่นโอกาสให้ฉัน...ได้เรียนหนังสือตั้งแต่ 5 ขวบ ทำให้ฉันได้รับสิ่งดีๆ
ในชีวิตการเรียนได้เรียนรู้ ได้มีเพื่อนที่ฉันคิดว่า
“เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในวัยเด็ก”
ท่านเป็นครูใหญ่ที่มีวิสัยทัศน์ เป็นผู้นำ ผู้บริหารที่ยอดเยี่ยม (เป็นผู้นำของผู้นำก็คงไม่ผิดนัก) ท่านมองไกล คิดไกล คิดในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม จิตใจท่านงดงาม รักลูกศิษย์เหมือนลูกหลาน...ทุกวันนี้ฉันประพฤติปฏิบัติโดยมีท่านเป็นแบบอย่าง...จนเป็นครูใจดีของเด็กถึงทุกวันนี้
ครูใหญ่สอนนักเรียนโดยใช้ภูมิปัญญาไทย
รากเหง้าของวัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณี
มาเชื่อมโยงบูรณาการกับชีวิตประจำวัน
ครูใหญ่สอนได้ทุกวิชาอีกเหมือนกัน...ตั้งแต่ เลข สังคม ประวัติศาสตร์
หน้าที่พลเมือง ศีลธรรม(พระพุทธศาสนา) ภาษาอังกฤษและดนตรีไทย...
ครูคนไหนป่วย ลา หรือไปราชการ ครูใหญ่ก็จะทำหน้าที่แทน วิชาประจำของครูใหญ่ คือ
หน้าที่พลเมือง ศีลธรรม และดนตรีไทย
ครูใหญ่ชอบเล่านิทานที่เป็นคติสอนใจ
กล่อมเกลาจิตใจให้เรามีความเมตตากรุณา
เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่...เวลาเล่านิทานครูใหญ่จะสมมตินักเรียนเป็นตัวละครในนิทาน
และพูดคุยซักถามพวกเรา บางครั้งชอบหันมาถามนายช้าง...
“ใช่ไหมมนตรี...”
ครูคงกลัวลูกชายจะฟังนิทานเพลินจนหลับแน่เลย...เลยต้องคอยกระตุ้น
แย่เลยนะ..ช้าง...
ครูใหญ่สอนให้สวดมนต์ไหว้พระและนั่งสมาธิ
ครูบอกว่า
“นั่งสมาธิ...จะได้เรียนหนังสือเก่งๆ”
...ท่านปลูกและบำรุงทะนุถนอมกล้วยไม้เหล่านั้นให้ออกดอกอย่างงดงามและทรงคุณค่า..ซึ่งก็คือ ลูกศิษย์อย่างพวกฉัน
ครูใหญ่เล่นดนตรีไทยได้ไพเราะมาก ฉันชอบฟังครูใหญ่สีซอ ตีระนาด ครูใหญ่มักจะไปตีระนาดและสีซอกับวงปี่พาทย์ บนศาลาวัดทุกวันพระ...นี่แหละ...ครูใหญ่ที่รักและเคารพของฉัน ท่านชื่อ คุณครูเสงี่ยม สาตรจำเริญ ตอนนี้ท่านเกษียณราชการแล้ว...ท่านยังแข็งแรงและสง่างามเหมือนเดิม คงเป็นเพราะคุณงามความดี ที่ท่านสร้างไว้ บวกกับจิตใจที่ดีงาม ส่งผลให้ท่านมีความสุข และครอบครัวของท่านก็น่ารักทุกคน ซึ่งฉันก็รักและเคารพทุกคนในครอบครัวของท่าน คือ ป้าหรั่ง (ภริยาของครูใหญ่ ซึ่งชอบพอกันดีกับแม่อุ๊ย และแม่ของฉัน) ลูกๆ ของท่าน คือ พี่สมเกียรติ พี่ชูกลิ่น และมนตรี หรือคุณชาย...ช้าง เพื่อนของฉัน...
ทุกวันนี้ฉันก็ยังเคารพรักครูใหญ่ หรือพ่อเสงี่ยม ป้าหรั่ง พี่สมเกียรติ พี่ชูกลิ่น นายช้าง และไม่มีวันที่ฉันจะหมดรักครอบครัวที่แสนดี ครอบครัวนี้ “ครอบครัวสาตรจำเริญ”
ขอมอบกลอนบทนี้….สำหรับครู “ผู้ใหญ่ใจดี”
เป็นผู้ใหญ่ใจดีที่น่ารัก
คนรู้จักประทับใจใคร่นับถือ
ชวนระลึกปรึกษาและหารือ
เพราะท่านคือ...แสงสว่างทางปัญญา
ประสบการณ์ท่านมากหลากความรู้
เปรียบประตูเปิดให้ไขปัญหา
ช่างงดงามความคิดจิตเมตตา
น้อมวันทาผู้ใหญ่จิตใจงาม
ด้วยความรัก เคารพและคิดถึงคุณครูค่ะ
ยังมีคุณครูที่ฉันรักอีกหลายท่าน...ที่ไม่ได้กล่าวถึง ครูถวิล ครูสมทรง ครูบวรศักดิ์ คุณเรวดี ล้วนแต่เป็นครูที่น่ารักทุกคน ซึ่งฉันไม่เคยลืมท่านเหล่านี้เลย...
คุณล่ะ...มีคุณครูที่คุณรักและประทับใจตอนวัยเด็ก...บ้างไหม? เล่าให้ฟังบ้างนะคะ...
เข้ามาชื่นชมครูใหญ่ใจดี มีเมตตา
ผมมีคุณครูมะลิ สอนตอนปอหนึ่งครับ ท่านใจดี สอนให้ผมอ่านออก เขียนได้ครับ
ขอบคุณมากค่ะ ยังระลึกถึงเสมอ เดี๋ยวจะตามไปเยี่ยมคุณเกษตรที่บล็อคนะคะ....
ที่โน่นอากาศร้อนหรือเปล่า... ถ้าร้อนก็อาบน้ำเสียหน่อย จะได้ชื่นใจจ้า!...
ขออนุญาตต้อนรับเพื่อนใหม่ ด้วยอาหารพื้นบ้านของอุตรดิตถ์ "ข้าวพันผักลับแล" ค่ะ
ครูใจดี ช่างจำคุณครูต่างๆ ในวัยเรียนได้ดี ไม่มีวันลืม ก็คงจะเป็นเพราะครูต่างๆนั้น ดีจนสามารถเก็บมาไว้ในความทรงจำได้ดี
ตามที่พี่สุเรียนมา คุณครูทุกคนก็ทำตามหน้าที่ คือสอนหนังสือ ส่วนที่จะให้ประทับใจมากๆ ในช่วงนั้น จำๆม่ได้เลย ไม่ใช่ว่าท่านไม่ดีนะคะ
แต่เพราะว่าดี ตามปกติ เลยคัดเลือกมาเป็นหนึ่งในดวงใจไม่ได้ เพราะทุกๆท่าน จะสอนเป็นอย่างไรในตอนนั้น แต่รู้แก่ใจว่า ครูทุกคนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ตนเองอย่างดีที่สุด สอนดีกันทุกๆคน
ไม่ว่าภาษไทย ภาษาอังกฤษ กีฬา เลขคณิต ฟ้อนรำทำเพลง สังคม วิทยาศาสตร์ ท่านก็เอาใจใส่ดูแลดีๆกันทุกคน ใฝ่สอนกันทุกคน
มีแต่ที่ควรจำก็คือ โรงเรียนที่สร้างพี่สุให้เป็นคนมีความรู้ สามารถต่อสู้ และยืนหยัดสู้ชีวิตได้ อย่างทรหด ก็คือ โรงเรียนมหาไถ่ศึกษา ซึ่งตั้งอยู่จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเป็นโรงเรียนที่แบ่งนักเรียนออก เป็น สองสถาบัน แยกห่างกันไกล ที่พี่สุเรียน มีแต่นักเรียนผู้หญิงล้วนๆ ไม่สหะ แล้วอีกที่หนึ่งก็มีแต่ผู้ชายล้วนๆ อยู่ในอำเภอเมืองจังหวัดขอนแ
ยังเล่าไม่จบเลย อยู่ในจังหวัดขอนแก่น เป็นโรงเรียนดัง จะเห็นได้ว่า โรงเรียนมหาไถ่ ในจังหวัดขอนแก่น นอกจากสองสถาบันนี้แล้ว ยังแยกแตกสาขา ออกไสร้างโรงเรียนในอำเภอใกล้เคียงมที่ใช้ชื่อนี้อยู่คะ ขอจบก่อนนะคะ พี่สุกำลังเขียนอยู่สงสัยมีคนเข้ามาเม้นท์เหมือนกัน มันเลยบันทึกไปด้วยกันคะ พี่สุกำลังเขียนอยู่ดีๆ มันก็แวบไปแล้วคะ เลยกลับมาพูดให้จบคะ
ที่พี่สุเขียนนี้เพื่อจะบอกว่า ไม่ได้ระลึกถึงใคร หรือครูบางคน แต่ระลึกถึงทั้งโรงเรียนต้นตำหรับเลย เพราะพี่สุ เรียนอยู่ที่นี่จนจบคะ ช่วงนั้นมี ป.7 ด้วยนะ แล้วก็มี มอ1-3 ก็แยกมาเรียนที่โรงเรียนพระกุมารเยซูคะ ที่นี่คือที่สร้างให้พี่สุเป็นคนสมบูรณ์แบบ อยู่ที่นี่คะ ไม่เคยลืม
ขอบคุณน้องครูใจดีที่เข้าไปเยี่ยมพี่สุนะคะ บาย บาย ไปจริงๆหละทีนี้
เพราะท่านคือ...แสงสว่างทางปัญญา... "ครูใหญ่"
มาชื่นชม
ผมมีเรื่องประทับใจแบบนี้เหมือนกันครับ
ครูคนหนึ่งดุมาก ชื่อ ครูแสวง หวดแต่ละที...
แต่ผมก็รักแกมาก
อีกคนนึงชื่อ ครูกัลยาณี เป็นครูสอนภาษาไทย ใจดีมาก
ซึ่งผมก็รักแกไม่แพ้ครูแสวง
ดุ ไม่ดุ จึงไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เรารัก ไม่รักครู
ครูท้ังสองมีคุณสมบัติตรงกันอย่างหนึ่งคือ ความเป็นครู
เป็นครูแท้ ที่รักศิษย์ ทุ่มเทเพื่อศิษย์
...
กราบหมอนครั้งที่ 5 เพื่อบูชาครู
ตลอดชีวิตของเรามีคุณครูค่ะ
พี่ครูใจดี และทุกคนที่เพิ่มเติมปัญญาให้กอทุกวันนี้
เป็นครูกับชีวิตของกอหมดเลย
ขอบคุณน่ะค่ะ
พรุ่งนี้ทางใต้บ้านกอ เค้าจะทำบุญเดือนสิบกันค่ะ
เพลงนี้กอชอบมาเลยค่ะพี่ครูใจดี
กอชอบฟังเพลงมาก ๆ เลยค่ะ
ชอบมากกว่าดูทีวี อ่านหนังสือ
ชอบพอ ๆ กับการวาดภาพ งานศิลปะ
ไม่ไปไหนก่อนดีค่ะ จะนั่งฟังเพลงนี้ให้จบก่อน
อิอิ..................
ตั้งแต่เมื่อฉันรู้จักแหละฉันได้มาพบเธอ
มันทำให้ฉันต้องเปลี่ยนเปลี่ยนแปลงหัวใจฉันไป
ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ที่ฉันไม่เคยพบเจอ
.......................
.....................
จบแล้ว ไปก่อนน่ะค่ะ
สุขสันต์ทุกวันค่ะพี่ครูใจดี
มาเยี่ยมครูใจดี และเพื่อนที่เข้ามาเม้นท์ คะ คิดถึงทุกคน คะ เดี๋ยวไปเยี่ยมคนอื่นก่อนนะคะ ครูใจดี จะไปเยี่ยมน้องกอนี่แหละต่อไป ไปเป็นทอดๆๆๆๆๆเรื่อย เหมือนสายโทรเลข โทรศัพท์ สายไฟ นี่แหละคะ
พรุ่งนี้จะมาเยี่ยมใหม่นะคะ บาย บาย คะ แด่คุณครูด้วยดวงใจคะ
ชื่อดอกไม้เฉลยแล้วครับที่
http://gotoknow.org/blog/new-life/294568
ขอบคุณมากครับที่ไปเยี่ยมชม
สวัสดียามเย็น ตอนนี้ที่ขอนแก่นฝนตกค่ะ ดอกกล้วยไม้เป็นดอกไม้ของครูนะคะ....
ฉันรักคุณครูค่ะ ขอบคุณที่ท่านให้วิชาความรู้ ขอบคุณที่ท่านสั่งสอนในสิ่งที่ดี ขอบคุณที่ท่านให้เป็นคนดีของสังคม โดยเฉพาะคุณครูคนแรกค่ะ