เมื่อผู้ถือศิลกับผู้ทรงศิล มาพบกันเหมือนทำนบกั้นน้ำเดือนสิบสองพัง

วัดยางทอง ตั้งอยู่บ้านเลขที่ ๑ ถนนนางงาม ในเขตเทศบาลนครสงขลา ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ ๔ ไร่ โดยมีอาณาเขตดังนี้

  • ทิศเหนือ ติดถนนสงขลาบุรี ซึ่งมีสถานีดับเพลิงของเทศบาลอยู่ฝั่งตรงข้าม
  • ทิศใต้   ติดด้านหลังบ้านเรือนของชาวบ้านริมถนนยะหริ่ง
  • ทิศตะวันออก ติดถนนนางงาม

  • ทิศตะวันตก ติดด้านหลังบ้านเรือนของชาวบ้านริมถนนนครใน http://gotoknow.org/blog/watmaster/248254

    รถมาจอดให้หน้าวัด ใต้ต้นลีลาวดี เหิด*แลสูงกว่าสิบเมตร ออกดอกเต็มต้นดอกใหญ่กว่าที่เห็นๆมาก่อนหน้านี้ คงจะเป็นเพราะความอุดมสมบูรณ์หรือเพราะความใหญ่ ดอกจึงใหญ่ตามต้น ก้มๆเงยๆข้ามธรณีประตูวัด มองไปที่ต้นขามเห็นมีคนนั่งอยู่สามคน ก็เดินเข้าไปถามหา พระคุณเจ้าพระมหาชัยวุธ เพื่อมาคาระวะนมัสการสนทนาตามที่วาดหวังตั้งใจ เขาชี้ด้วยปากบอกว่าจำวัดอยู่ในโบสถ์  ผู้เขียนไปเฮิ้ง*คอแลลอดประตูเหล็กที่มีกุญแจยับ*อยู่ ก็ไม่เห็นใคร หันมาถามให้แน่ใจเพราะมอเตอร์ไซค์พาหลงมาก่อนแล้วจึงเกิดการเรียนรู้ว่าต้องถามให้ชัดเจน  เขาก็บอกว่าอยู่ข้างใน หลักฐานที่บ่งบอกว่ามหาชัยวุธอยู่ข้างใน ขังตัวเองไว้ในโบสถ์คือมีเกือกอยู่ สื่อความหมายว่าเกือกอยู่เจ้าของอยู่ 

ลีลาวดีดอกใหญ่

   ผู้เขียนก็ไปเรียกอีกประตูข้างต้นสาเกใหญ่ ต้นไม้ในวัดนี้ล้วนแต่ใหญ่ๆตามที่ได้เห็น ตัดสินใจเรียกหา  พระคุณเจ้าตื่นมาจาก"จำวัด"*ตามเสียงเรียก แบบงงๆ ผู้เขียนรีบรายงานตัวว่า"บังหีมปากยูน" ท่านยิ้ม แล้ว"ยอ"ว่ายังหนุ่มหวา*ในรูป  แล้วท่านก็แทงแจ*ให้ผู้เขียนเข้าไปขังอยู่ในร่วมกัน  เมื่อผู้ถือศิลอด กับผู้ทรงศิลมาพบกัน เหมือนทำนบกั้นน้ำเดือนสิบสองพัง น้ำลายทั้งสองฝั่งฟุ้งกระจายเพราะเราแหลง*กันผ่านบล๊อกมันไม่ได้แรงอก*เหมือนได้มาพบกันในวันนี้

สาเกต้นใหญ่

  คุยเรื่องชุมชน คุยเรื่องวรรณกรรม คุยเรื่องเดินป่า แล้วท่านก็มาให้กำลังใจเรื่องการเรียนของนักศึกษาเฒ่า จนเกือบลืมเพล หยุดพักให้ท่านฉันเพล ผู้เขียนก๊ไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากวัด โดยการถ่ายมาฝากพี่น้อง  ท่านเห็นผู้เขียน เก็บภาพก็มาคุยกันต่อ ถึงเรื่องกังวลห่วงว่า อยากทำตู้แก้วเก็บสมบัติล้ำค่านี้เอาไว้ให้นานที่สุด  แต่ยังหาคนออกแบบจัดการให้ยังไม่ได้ หาดูจากครูเกิลก๊ยังไม่พบ

มรดกล้ำค่าเหล่านี้ที่กังวลห่วง

  แล้วเราก็มาสนทนากันเรื่องการเขียนบล๊อกในเรื่องที่ผู้เขียนเข้าไปตั้งชื่อเรื่องไว้ในลานปัญญา ว่า"ลานริมเล" แต่ไม่ได้ลงเรื่องไว้ ก็บอกให้ท่านทราบว่าเข้าลานปํญญาไม่ถูก จำระหัสไม่ได้  แล้วท่านก็พาผู้เขียนมาที่คลังปัญญาของท่านเปิดคอมพ์ให้ จัดการหาระหัสผ่านให้ จนเข้าไปที่ลานริมเลได้  แล้วให้ผู้เขียนลองเข้าไปดู ปรากฎว่าขลุกขลักทุลักทุเล คือผู้เขียนไม่ชำนาญเครื่องของคนอื่น แล้วมาพบอุปสรรคเพิ่มเครื่องท่านมหา ปรับเป็นพิ เศษ ซ้ายมาขวา   ขวามาซ้ายแต่ในที่สุดท่านมหาก็ช่วยนักศึกษาแก่จนผ่าน ลานริมเล   บอกไว้แล้วว่าวัดยางทองมีอะไรดีที่ต้องบากบั่นมาต้องมีเรื่องที่ต้องศึกษาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันต่อไป.......

มุมปํญญาของมหาชัยวุธ

*เหิด      =    คือการแหนคอมองขึ้นสูง  

*เฮิ้ง        =   คือเขย่งขาแล้วชะโงกหน้าเข้าไปดู 

*กุญแจยับ    =คือใส่กุญแจ   (นายจับคนลักของในหลาดได้"ยับ"แจมือพาไปโรงพัก) 

*หนุมหวา   = คืออ่อนกว่า   

*ไม่ได้แรงอก  = คือไม่จุใจไม่อิ่ม 

*แทงแจ  = คือไขกญแจออก  

* จำวัด     = คือพักผ่อน

 

ที่จำวัด พบกันวันเดียวแลกเปลี่ยนกันทุกเรื่อง