การสั่งสมบุญย่อมนำสุขมาให้ตน

ยามค่ำคืนนี้เป็นคืนที่ยังมีละอองฝนนิดหน่อยวันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของน้องต้นลูกชายวัยซนนั่นเองละ  และช่วงนี้มีเรื่องเล่ากรุงเก่าต่อดังนี้  คือเมื่อเราเข้าไปในเขตเมืองตรงสี่แยกมีวงเวียนตรงกลางเป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำอ่านป้ายได้ชัดเจนเป็นบริเวณวัดสามปลื้ม ( โบราณ )

 แล้วเราเข้าไปถนนหน้าวังหลวงโบราณในอดีตเลี้ยวซ้ายข้ามคลองใหญ่เข้าไปยังวัดหน้าพระเมรุที่อยู่ตรงข้ามคลองนั้นอีกฝั่งก็เป็นวัง

  เขาว่าวัดนี้เองเป็นที่ตั้งปืนใหญ่ของพม่าแล้วยิงเข้าไปในวังหลวงดังห่าฝนในคราวทำสงคราม  และวัดนี้เองไม่ถูกทำลายเพราะเป็นที่อยู่ของทหารพม่า นอกนั้นถูกทำลายเหลือแต่ซาก

  เขาว่ามีแม่ทัพพม่ามาจุดปืนใหญ่เพื่อยิงเข้าไปในวังหลวงนั้นปรากฏว่าปืนแตก แม่ทัพคนนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสและไปตายก่อนข้ามเขตไปพม่า  เลยถือเอาว่าหลวงพ่อพระประธานในโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์  ตามประวัติวัดนี้สร้างในปี พ.ศ. 2047 ในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2  แห่งกรุงศรีอยุธยา พระประธานชื่อพระพุทธนิมิตรวิชิตมารโมลีศรีสรรเพชญ์บรมไตรโลกนาถ 

 เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง  อยู่ใกล้กับริมฝั่งแม่น้ำลพบุรี  ช่วงที่พวกเราไปมีงานบุญซื้อกระเบื้องมุงหลังคาบรรดานิสิตต่างร่วมทำบุญกันดีแท้ทำให้นึกถึงคำพระว่า สุขโข  ปุญญัสสะ  อุจจะโย...แปลว่า...การสั่งสมบุญย่อมนำสุขมาให้ตนนั้นแล.