ยามค่ำคืนนี้ที่เมืองหาดใหญ่มีผู้คนไปงานขายสิ่งของนานาชนิดใน มอ. หาดใหญ่ มีเสียงการแสดงดังมาแต่ไกล ๆ ช่วงนี้ฝนมักตกลงมาบ่อย ๆ เลยอยู่แต่ในที่พักมีเรื่องเล่าต่อจากบันทึกที่แล้วคือพวกเราชาว ม. ทักษิณถิ่นสงขลาได้ไปเที่ยวชมประวัติศาสตร์ในภาคกลาง
ยามค่ำของวันที่ 12 สิงหาคม 2552 ซึ่งเป็นวันแม่แห่งชาติ เราใช้เวลาหมดไปกับเมืองโบราณแล้วกลับยังที่พักแถวปิ่นเกล้า หลังจากกินข้าวค่ำแล้วทดลองเข้า net ในโรงแรมนี้มีคนบ่นว่าแพงเพราะ 1 ช.ม. จ่าย 40 บาท
ยูมิขึ้นไปโรงแรมห้องที่จัดไว้อยู่ชั้น 5 ของตัวตึก สิ่งแรกที่เห็นคือดอกไม้ปักไว้บนผ้าห่มสวยเก๋เลยละ บนโต๊ะมีจานใส่ผลไม้มีพวงลำไยส้มลองกองเต็มจานมีน้ำดื่ม 2 ขวดฟรี ชีวิตคนเราบางครั้งก็ไม่ต่างอะไรกับนกน้อยคล้อยบินกลับคืนสู่รังนอนตอนค่ำคืนนะครับ
แล้วก็ได้เวลาหลับปุ๋ยพอตื่นมาประมาณตี 5 ของวันที่ 13 สิงหาคม 2552 ยามเช้าออกมาชมแสงดวงอาทิตย์ของเมืองบางกอก
แล้วลงไปกินโจ๊กกับเพื่อนอาจารย์คือ ผศ. อดิศร ศักดิ์สูง เป็นอาจารย์สายประวัติศาสตร์อยู่ใน ม. ทักษิณด้วยกัน
แล้วคณาจารย์กับบรรดานิสิต ม. ทักษิณประมาณ 120 กว่าชีวิต
ก็ขึ้นรถทัวร์ 3 คันมุ่งหน้าไปยังจังหวัดพระนครศรีอยุธยาหรือกรุงเก่าของเราแต่ก่อน...จิตใตอาวรณ์มาเล่าสู่กันฟัง...
หรือ...โอกาสหน้าพี่จะมาหาใหม่คิดถึงคนชื่อวิลัย บ้านผักไห่อยุธยา...นั้นแล.
อ่านเพลิน ๆ แล้วหายง่วงช่วงสุดท้ายเพลงค่ะอ.
เวลาจับภาพพระอาทิตย์เมืองกรุง หนูก็ได้ตึกมาแจมทุกทีเหมียนกันเลยค่ะอ. ฝันดีนะคะ
สวัสดีครับ คุณ poo
เพลงเหล่านี้เคยฮำเล่น แบบสนุก ๆ นะครับ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
คืนรังแล้วใช่มั๊ยคะ..อาจารย์คะ..
..เดินทางปลอดภัยนะคะ..
^^ ขอบคุณค่ะ^^
"โอกาสหน้า พี่จะมาหาใหม่
ไม่ลืมคนชื่อวิไลบ้านผักไห่อยุธยา
แม่คุณคนสวยพี่จะมาช่วย ทำนา
เห็นข้าวมันขึ้นราคา อยากมีพ่อตาทำนาดู
พี่คนจร จะหาคู่นอนคู่ดวงแด
ต้องกลับไปบอกพ่อแม่ เพื่อให้แกได้รับรู้
ลูกมีภรรยาได้เป็นชาวนาคงน่าดู
จะได้เป็นย่า เป็นปู่ เพราะเลือดไอ้หนูเป็นชาวนา
ข้าวขึ้นราคาอย่าหลงวาจาไอ้เสี่ยหนุ่ม
พี่อยู่ไกลหัวใจมันกลุ้ม ร้อนรุ่มดั่งเดือนเมษา
น้ำตาลใกล้มดอย่าให้พี่อดอาลัยหา
ไม่นานพี่ก็กลับมา มาหมั้นสาวนาชื่อว่าวิไล
โอกาสหน้าเข้าพรรษาเทศกาล
จงคอยพี่ก่อนไม่นานพี่กลับบ้านกรุงไกร
พี่คนบางกอกไม่เคยคิดหลอกดั่งคำใคร
ก็เพราะพี่รักปักใจ แม่สาวผักไห่อยุธยา
ข้าวขึ้นราคาอย่าหลงวาจาไอ้เสี่ยหนุ่ม
พี่อยู่ไกลหัวใจมันกลุ้มร้อนรุ่มดั่งเดือนเมษา
น้ำตาลใกล้มดอย่าให้พี่อดอาลัยหา
ไม่นานพี่ก็กลับมา มาหมั้นสาวนาชื่อว่าวิไล
โอกาสหน้าเข้าพรรษาเทศกาล
จงคอยพี่ก่อนไม่นานพี่กลับบ้านกรุงไกร
พี่คนบางกอกไม่เคยคิดหลอกดั่งคำใคร
ก็เพราะพี่รักปักใจ แม่สาวผักไห่อยุธยา."(ชาตรี ศรีชล ต้นตำหรับ)
ด้วยคาระวะแด่อาจารย์ครับ
สวัสดีครับ คุณคุณครูแอ๊ว
ใช่แล้วครับผม
ภาษาปักษ์ใตว่า...อยู่เริน...แล้วละ
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
วาว ๆ เยี่ยมจริง ๆ ฮำเพลงจนจบเลยหนานี่...ชื่นชม ๆ
ปรบมือให้นะครับผม
ขอบคุณครับ
เข้ามาอ่านเรื่องเล่าของท่านอาจารย์ + บทเพลงของท่านวอญ่าครับ สดชื่น สดใส ฟ้าใหม่ที่เมืองกรุงครับท่าน
สวัสดีครับ คุณ นายก้ามกุ้ง
อิ อิ อิ...คนคอลูกทุ่ง...สนุกดีอย่างนี้ละครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาขอบคุณที่ไปเยี่ยมค่ะ....
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาทักทายค่ะ
ชีวิตคนเราบางครั้งก็ไม่ต่างอะไรกับนกน้อยคล้อยบินกลับคืนสู่รังนอนตอนค่ำคืนนะครับ
สวัสดีครับ คุณ แดง
วาว ๆ ดอกไม้สวยงามตาจังเลยละนี่
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ นาง...มณีวรรณ
มีความสุข ในทุก ๆ วันนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณครูอรวรรณ
เออ...คงอย่างงั้นมั้ง...
อิ อิ อิ
ขอบคุณครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ manee
มีความสุขในทุก ๆวันนะครับ
ขอบคุณครับ