วันนี้ตั้งใจว่าจะเข้าทำงานสายนิดหนึ่งเนื่องจากต้องมากับภรรยาและแกก็ได้ชวนให้แวะที่โรงเรียนเดิมที่แกเคยสอนมาก่อน(เพราะยังมีเรื่องที่ยังสะสางกันไม่เสร็จ) ซึ่งเป็นทางเดียวกันกับทางที่ผมจะมาทำงานอยู่แล้ว และได้โทรบอกหัวหน้าแล้วว่าผมจะเข้ามาสายนิดหนึ่ง...แต่พอมาถึงที่โรงเรียนก็เจอกับความผิดหวังเพราะภารกิจที่จะมาทำนั้นกลับทำไม่ได้ เจ้าหน้าที่บอกว่าลืมกุณแจเข้าห้องไม่ได้ค่อยมาติดต่อวันหลังแล้วกัน...ฮืออุสาห์ขอเวลาเข้างานสายแล้วกะว่าจะได้เรื่องที่ไหนได้..(คิดอยู่ในใจ) แต่พอมาถึงมหาลัยสักพักก็ได้รับโทรศัพท์จากฝ่ายหลักสูตรให้เข้าประชุมเรื่องการแก้ไขหลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัญฑิต ด่วน ฮือเอาละหว่าไม่ทันได้หายใจเลย..ไปก็ไป..เสร็จจากการเตรียมเอกสารหลักสูตรพร้อมแบบรายงานการขอเปิดหลักสูตร จำนวน 12 เล่มเพื่อเตรียมนำเสนอในที่ประชุม ก็เดินเข้าห้องประชุม ผู้เข้าร่วมประกอบไปด้วย ผอ.สบศ. หัวหน้าฝ่ายหลักสูตร รองคณบดีฝ่ายวิชาการและรองฝ่ายวิจัยคณะศิลปศาสตร์ฯ หัวหน้าสำนักงานคณะศิลปศาสตร์ฯ ประชุมครั้งนี้เป็นการประชุมที่ทำให้ทุกคนต้องเอาจริงเอาจังกับมันมากเพราะไม่อยากโดน สกอ.ตีกลับมาเป็นครั้งที่ 4 ฮาฮา...ไม่อยากจะเชื่อเลย...ว่าหลักสูตรเดียวนี่น่ะแก้ถึง 4 ครั้งมันเป็นอะไรที่น่าคิด แต่ถึงกระนั้นก็เหอะคณะทำงานของเราไม่คิดที่จะท้อถอยก็เลยนั่งแก้ถึงกระทั่งบ่อยโมงกว่า เพราะต้องเพิ่มข้อมูลจากเดิมไปค่อนข้างเยอะเหมือนกัน ที่นี้แหละซุลเห็นที่แกคงไม่ต้องทำอะไรแล้วละได้แต่นั่งแก้หลักสูตรนี่แหละเพราะต้องทันให้ส่งก่อนวันที่ 25 สิงหาคมนี้ หลังเสร็จจากการประชุมภาคบ่ายก็มานั่งแก้ตามมติที่ประชุมคนเดียวที่โต๊ะทำงานต่อกระทั่งเกือบห้าโมงเย็นต่ออีกไม่ไหวแล้วทั้งหล้าทั้งเพลียทั้งเหนื่อย มึนไปหมด สมองทึบเลยครับ กลับบ้านดีกว่างัยก็ขอมาต่อพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน ...ขณะขับเมอเตอไซค์กลับรู้สึกมึนๆหัวอยู่ พอขับกลับมาถึงบ้านทราบไม่ครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม...ถ้าเดาไม่ผิดคุณคิดว่าผม......แต่มันไม่ใช่ครับกลับหายเหนื่อยเป็นปลีกทิ้งเลยครับ ก็เพราะได้รับของขวัญจากพระผู้เป็นเจ้าที่มอบให้มางัยครับ..นั้นก็คือได้เห็นรอยยิ้มของลูกที่คอยออกมาต้อนรับการกลับมาของอาบีพร้อมกับยื่นมือสลามกับอาบีแล้วก็หอมแก้มอาบีของเขา ถึงนาทีนี้ครับความเหนื่อยหล้าของผมมันหายไปเลยครับ ขอขอบคุณอัลลอฮ์ที่ทรงประทานของกำนัลให้กับผมและผมขอรับอามานะห์นี้ไว้จนกว่าจะสิ้นลมหายใจครับ

อามานะห์ที่จะต้องดูแล

ของกำนัลจากอัลลฮฺ

อัลฮัมดุลิลละฮฺ...ตามมมาหายเหนื่อยและชื่นชมอาบีบุษรอ ครับ ขอเป็นกำลังใจและขออัลลอฮฺทรงประทานความดีงามความบารอกัตนะครับ
ขอบคุณ 1.เสียงเล็ก มากๆที่คอยมาให้กำลังใจเสมอ ขออัลลฮฺทรงตอบแทนความดีงามทั้งโลกนี้และโลกหน้า อามีน
ขอบคุณ 1.เสียงเล็ก มากๆที่คอยมาให้กำลังใจเสมอ ขออัลลฮฺทรงตอบแทนความดีงามทั้งโลกนี้และโลกหน้า อามีน
ต้องมีอีกสักหลายๆ คน กำลังใจในการทำงานจะได้ทวีคูณ
ลูกคือริสกีที่อัลลอฮฺให้ ..
อิมารอซาลีบอกว่า.. พ่อแม่มีหน้าที่เลี้ยงดูลูกบนโลกนี้..ครูมีหน้าที่ต้องสร้างความพร้อมเพื่อโลกหน้า.. แต่รู้สึกว่าทุกวันนี้ ครูจะสอนเรื่องการทำงานบนโลกนี้ ดังนั้นพ่อแม่แล้วละที่จะต้องเตรียมความพร้อมให้ลูกในโลกหน้า
ขอบคุณอาจารย์จารุวัจน์มากครับที่ให้คำแนะนำแต่ดูศักยภาพตัวเองแล้วน่าเพียงพอแค่คนเดียวที่มีอยู่แล้ว(ขณะนี้ครับ ฮิฮิ..)
และขอบคุณอาจารย์อิบรอฮิมมากที่ได้มาต่อเติมความรู้ในบล็อกผม ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ครับ นอกเสียนจากว่าครูจะเอาอิสลามมาสอน