วันนี้มาป้ามาเยี่ยมแบบกะทันหัน

เรื่องของเรื่องก็คือ วันนี้ผู้เขียนไม่ได้กลับไปบ้านในวันแม่เนื่องจากเห็นว่าเป็นวันหยุดเพียงวันเดียว สามารถบอกรักแม่และเจอแม่ได้ทุกวันไม่ใช่เฉพาะวันแม่  ที่สำคัญมีงานเร่งด่วนต้องจัดการ  อีกอย่างหนึ่ง ไปเจอแม่แล้วแม่ชอบกดดันว่าเมื่อไรจะแต่งงานเสียที ว่าจะพาลูกเขยไปไหว้แม่ก็กลัวแม่ช็อค ฮ่าๆๆ( อำแม่นี่บาปไหมเนี่ย ตัวเอง…)

  วันนี้อยู่ดีๆในขณะที่ทำงานก็ได้รับโทรศัพท์จากป้าคนนี้ จะไม่เรียกป้าก็ไม่ได้ แกมีศักดิ์เป็นป้ารหัสสมัยอยู่มหาวิทยาลัยเชียว กลัวแกจะว้ากเอา โทรมาถามว่าอยู่ไหน ผู้เขียนบอกว่าอยู่มหาวิทยาลัย แกก็บอกว่าดีแล้วจะไปให้เลี้ยงข้าว ไอ้เราก็คิดว่ามาหลายคน แหมเตรียมไปสั่งอาหารที่ไหนได้ พี่ปูมาคนเดียวแถมเลยผ่านเข้ามาวิทยาลัยไปแล้ว มาไวอะไรจะขนาดนั้น

   เลยให้พี่ปูไปกลับรถในมหาวิทยาลัย น้ายามหน้ามหาวิทยาลัยคง งง งง อะไรหว่า กลับเข้ามาแล้วขับออกไป ตอนทานข้าวด้วยกัน ผู้เขียนเลยโทรศัพท์ไปบ้านน้องจิ ปรากฏว่าเธออยู่มหาวิทยาลัย เลยให้น้องจิลงหน้ามหาวิทยาลัยแล้วไปที่บางลี่พร้อมกัน

   ผู้เขียนโทรศัพท์ไปหาครูตุ๊กแก ปรากฏว่าน้องก้อย อยู่ที่นั่นด้วย เลยเป็นว่า ได้พบกันหลายคนมากๆๆ ไปบ้านน้องจิครั้งนี้ เจ้าน้องโย่ ไม่ค่อยคุยสงสัยเจอพี่ปูพูดเก่งกว่า ฮ่าๆๆ

  ตั้งใจเอาภาพที่ทั้งสี่คนไม่ได้ตั้งใจถ่ายภาพและตั้งใจถ่ายภาพมาให้ดู ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าพี่ปู เขย่งขาเล็กน้อย ฮ่าๆๆ

     ครูตุ๊กแก กำลังเร่งทำโรงงานนรกอยู่(เป็นความลับราชการเปิดเผยไม่ได้ )  เลยได้ไปดูตุ๊กตาที่พี่ดาวและพี่คนโสต ส่งมาให้ พร้อมกับตุ๊กตาของน้องก้อยด้วย  

 ขากลับเลยแวะเยี่ยมพี่ครูพรรณา  ปรากฏว่าพี่ครูพรรณา  ได้ลูกสาวเป็นคนจีนมาสอนที่โรงเรียน พี่ครูพรรณาเลยไม่ต้องไปเรียนภาษาจีนที่โรงเรียนกรรณสูตร  เอาภาพมาให้ดูก่อน  ผู้เขียนและพี่ครูปูเลยได้โอกาสที่จะชวนชาวจีนไปค่ายในวันที่ 21-23 สิงหาคมนี้ด้วย 

   ปีนี้เป็นวันแม่ที่แปลกออกไปเพราะไม่ได้ไปเยี่ยมแม่ แต่ป้ามาพาไปเยี่ยมญาติแทน ฮ่าๆๆ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน …

บล็อกเกอร์จิตอาสา: ขอตุ๊กตาให้น้องได้ไหม