มอบแด่ลูก ลูก ทุกๆท่าน คงยังไม่สายเกินไป

                

ยามลูกเจ็บไข้ แม่ก็คอยห่วงหา อาวรณ์ เฝ้าคอยรักษาไม่ห่างตา

      

พระคุณแม่ ล้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดพสุธาหาใครเหมือน

แม่ยิ่งใหญ่กว่าใครให้คอยเตือน

เป็นเสมือนที่ปรึกษาคราทุกข์ใจ

แม้แต่สัตว์ยังต้องหาอาหารมาป้อนลูกทั้งที่สมองนึกคิดแค่นิดเดียว

ต้องระทมตรมตรอมยอมเพื่อเจ้า

ถึงเดือนเก้า แบกท้องต้องหวั่นไหว

ลูกเกิดมาแม่คอยเฝ้าและเอาใจ

ลูกอยากได้สิ่งนั้นพลันจัดมา

 

แม้แต่สัตว์ยังรู้จักรักลูก ลูกหลายๆตัวยังเลี้ยงได้

ยามลูกล้มแม่ประคองทั้งสองแขน   

คอยห่วงแหนทุกทิวาพาห่วงหา

แม้นลูกหลับ แม่ยังตื่นทุกคืนมา

เป็นทั้งยารักษาเจ้าทุกเช้าเย็น

            ลูกเจ็บแม่ยิ่งเจ็บกว่า น้ำตาแม่ไหลไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ให้ตอบแทนแม่บ้าง อย่างเช่นลูก  

ที่พันผูกสายใยใครได้เห็น

ว่าเป็นลูกกตัญญูรู้คุณเป็น

ได้ร่มเย็นเพราะแม่นี้ที่แน่นอน

 

 ยามร้อนหนาวดูแลท่านทุกเวลา แม่ของเรา ต้องทดแทนคุณ

ความคิดนี้  มอบแด่ลูกทุกๆคนคะ คงไม่สายเกินไปนะคะ

ทุกๆภาพของคำว่า  "แม่"  มีความหมายสุดบรรยายคะ

 

ขอเป็นบันทึกสุดท้ายของคำว่า "แม่" คะ