วันนี้ (๑๐ ส.ค.๕๒) หลังจากสอนเสร็จก็บ่ายสามโมง ปกติคงนั่งทำงานต่อถึงค่ำเหมือนทุก ๆ วัน แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร อยากกลับบ้าน อยากออกไปให้พ้น ๆ จากที่ทำงาน

แดดแรงจัดกว่าทุกวัน หลังฝนตกเมื่อวาน แวะดูสินค้าไฮเทคที่พันธุ์ทิพย์ เชียงใหม่ แล้วค่อย ๆ กลับบ้าน

ถึงบ้านก็ตกใจ พบน้องที่มักจะอยู่เวรวันจันทร์เสมอ พบกันที่บ้านโดยมิได้นัดหมาย

น้องเดินเข้ามาบอกว่า "ไอ้เกียร์ตายแล้ว หมดอายุขัย ตายอย่างสงบที่บ้าน"

ผมก็ทำใจไว้แล้ว รู้ว่า หมาตัวนี้น้องรักมาก เพราะเติบโตมากับมันมานาน

แต่พออีกประโยคผมจึงอุทานว่า "รับไม่ได้"

น้องบอกว่า "ไอ้จ้ำก็ตายแล้ว ถูกรถชนที่บ้านบนดอย"

ช็อค ! เพราะตอนแรกคิดว่า ตายตัวเดียวยังไม่เป็นไรมากเพราะตามอายุขัย แต่นี่ไปทีเดียวสองตัว ไม่ไหว ไม่ไหว

จิตใจบอกว่า มันเป็นเหตุธรรมดาของโลก มันเป็นสัจธรรม

แต่ผมเป็นแค่มนุษย์ปุถุชนคนธรรมดา ผมรับไม่ได้

 

"เกียร์" เป็นหมาอายุ ๑๓ ขวบที่เริ่มเจ็บออด ๆ แอด ๆ เหมือนคนแก่ เริ่มไม่กินข้าว แต่คงรอน้องกลับไปหา จนแม่มาบอกว่า "เกียร์ ไม่ต้องรอแล้ว ไปเถอะ" ... มันจึงนอนหลับไปอย่างสงบ ทั้ง ๆ ที่น้องกำลังจะไปพามันมาหาหมอข้างล่างแล้วในวันที่ ๑๑ นี้

"เกียร์" มีวีรกรรมที่ผมมีส่วนร่วมคือ มันมาหลงอยู่แถวสันทราย ผมขี่รถหาอยู่เป็นเดือน ก็หาไม่พบ ติดประกาศก็ไม่มีใครเห็น ๓ เดือนให้หลัง มันเดินกลับถึงบ้านบนดอยเอง อย่างไม่น่าเชื่อ

ส่วน "จ้ำ" เป็นหมาจากฟากฟ้า ซึ่งน้องผมขออุปการะจากเขตประเวศที่กรุงเทพฯ เค้าส่งมาให้ทางเครื่องบิน ผมนำมาเลี้ยงที่บ้านไว้ประมาณสักสองเดือน แต่ด้วยผมไม่ค่อยอยู่บ้าน ออกเช้า กลับดึก สงสารมัน กลัวมันจะเหงา เลยบอกให้น้องเอาไปให้แม่เลี้ยงที่บ้านบนดอย

น้องบอกว่า มันมีความสุขมาก เพราะทั้งดอยเป็นของมัน วิ่งเล่นเบิกบานใจ ผมก็มีความสุขไปด้วย

แต่ข่าววันนี้ เหมือนสายฟ้าฟาด มันถูกรถตู้นักท่องเที่ยวชนตาย เพราะมันข้ามถนนไม่เป็น ปกติมันจะไปกับ "เกียร์" แต่วันนั้น "เกียร์" ไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครเป็นพี่เลี้ยงมัน พ่อบอกว่า มันตายไม่เจ็บปวด คือ ตายทันที

"จ้ำ" ผมดูแลมันมาสองเดือน ย่อมมีความผูกพันกว่าปกติ ตอนนี้ใจคอยแต่คิดถึงมันอยู่ไม่ขาด

 

ขอให้ไปเกิดในที่ดี ๆ นะเพื่อนรักทั้งสอง ... เราเจอกันตามโชคชะตาฟ้ากำหนด โอกาสหน้าเราคงได้พบกันอีกครั้ง

 

ผมเกลียดความสูญเสีย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า มันเป็นเช่นนั้นเอง

ผมเกลียดความเศร้าโศก ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า มันยังเป็นเช่นนั้น

ผมรู้ว่ามันเป็นสัจธรรม คือ ความเป็นจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง แต่ก็ยากที่จะทำใจ

คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะรู้สึกดีขึ้น

 

หมาดี ๆ ต้องตายไป ... คนเลว ๆ ยังคงอยู่ ทำกรรมต่อไป

 

;(