การหยิบยื่น “มิตรภาพ” ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากพูด หากแต่เราสามารถรับรู้และสัมผัสได้ด้วยจิตใจ

"เพื่อน...มิตรภาพ"...ความไว้วางใจซึ่งกันและกัน ที่ตั้งอยู่บนฐานของศีลธรรม...คือความรัก การชื่นชมในความดีและปรารถนาดีที่มีให้กัน การหยิบยื่น “มิตรภาพ” ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากพูด หากแต่เราสามารถรับรู้และสัมผัสได้ด้วยจิตใจ และหากสิ่งนั้นเกิดขึ้น ณ แห่งหนใด...เงินทองหรือสิ่งของใด ๆ ย่อมไม่มีคุณค่าเกินไปกว่า “มิตรภาพ”
----------------------
เหตุที่ต้องบันทึก “ความงามแห่งมิตรภาพ” เก็บไว้...เนื่องจาก ความรู้สึกซาบซึ้งใจกับการหยิบยื่นสิ่งดี ๆ ให้แก่กัน...ระลึกถึงกันในหลายครั้งครา...จนดูเสมือนว่าเป็นนามที่ไม่สามารถนับได้ไปเสียแล้ว...ดิฉัน ขออนุญาตบันทึกเรื่องราว...โดยที่ยังไม่ได้บอกกล่าวคู่กรณี...ที่ดิฉันเรียกว่า “มิ่งมิตร” เสมอมาและตลอดไป
----------------------
ดิฉัน ไม่ได้เขียนบันทึกหรือแม้กระทั่งแวะเวียนมาใน gotoknow หนึ่งปีกว่าแล้ว...เมื่อวันที่ 26 มิ.ย. ที่ผ่านมา ดิฉัน ได้รับ mail ผ่านทาง “gotoknow.org” จากมิ่งมิตรซึ่งหลายคนรู้จักในนาม “แผ่นดิน” ที่ยังคงระลึกถึงเพื่อนต่างวัย (แต่หน้าใกล้เคียง) คนนี้...ข้อความที่ส่งมา...ขอที่อยู่เพื่อส่ง“หนังสือเรียนนอกฤดู”ให้...ดิฉัน ตอบกลับเมื่อวันที่ 6 ส.ค. และขอยืนยันเลขบัญชีเพื่อโอนเงินให้...สิ่งหนึ่งที่ทำให้จิตใจของดิฉันพรั่งพรูไปด้วยชุ่มชื่น พร้อม ๆ กับได้เข้าใจความหมายของคำว่า "มิตรภาพ" อย่างแท้จริง... “ไม่ต้องโอนตังค์มา...ผมมอบให้ด้วยความระลึกถึง”...กาลเวลาได้ทำหน้าที่...เพื่อพิสูจน์ว่า “เพื่อน...มิตรภาพ...ความจริงใจ....ไม่เคยจืดจาง” แม้เราไม่เคยได้เจอะเจอ-ยลโฉม-ยลเสียงกันเลย... แต่ "มิตรภาพ" สิ่งนี้ที่ (เงิน) หาซื้อไม่ได้...ขอบคุณ “คุณแผ่นดิน” สำหรับกำลังใจ และความห่วงใยที่มีให้กันเสมอมา
-----------------------

บทความนี้บันทึกเพื่อความทรงจำ แด่ “เพื่อน...มิตรภาพ...คุณพนัส ปรีวาสนา และครอบครัว”