ตอนนี้เรือนรักร้อยเต็มไปด้วยดอกไม้ออกดอกเต็มไปหมด แต่...บันทึกนี้เลือกมาแต่ดอกไม้สีชมพูเท่านั้น ผู้เขียนจึงขอมอบสำหรับผู้มาเยี่ยมชมที่ชื่นชอบสีชมพูหรือกำลังมีหัวใจสีชมพู มาดื่มด่ำกับความงดงามของมวลดอกไม้กันดีกว่า ท่านใดที่เข้ามาขอให้กลับออกไปพร้อมความสุขใจจากดอกไม้แสนสวยเหล่านี้.....



ด้านซ้าย คืออมรเบิกฟ้าพันธุ์ใหม่ ส่วนบนขวาคือพันธุ์เก่า






กล้วยไม้แคทลียาใบคู่ ออกดอกปีละหนึ่งครั้ง แต่ก็บานทนคุ้มค่ากับการรอคอย

แคทลียาเช่นกัน โดดเด่นน่ามองออกดอกปีละสองครั้ง

ซุ้มกล้วยไม้แสนสวย เสียสละม้านั่งใต้ซุ้มมาตั้งกล้วยไม้ดีกว่า ส่วนใหญ่เป็นกล้วยไม้หวายออกดอกสามเดือนครั้ง ถ้าดูแลดี แต่ถ้าหวายแคระจะออกทุกเดือน ทิ้งๆขว้างๆใต้ต้นไม้ก็ยังออกดอก
ดอกไม้ก็เหมือนความรัก ถ้าเราหมั่นดูแลเอาใจใส่ รดน้ำให้ปุ๋ย ทั้งดอกไม้และความรักก็จะสดชื่นและยืนยาว แต่เมื่อใดที่เราทิ้งขว้าง ละเลย ไม่ใส่ใจ ดอกไม้ก็จะโรยรา และความรักก็จะจืดจางลงไปในที่สุด.... ขอบอกว่า...ดอกไม้ที่เรือนรักร้อยก็มี "หัวใจ " เหมือนกันนะคะต้องการการเอาใจใส่มากๆด้วย
เข้ามาชื่นชมดอกไม้และหัวใจสีชมพู อิจฉาตาร้อนนิดๆ มิน่าล่ะ ที่บ้านหัวใจเหี่ยวแห้ง ดอกไม้ก็แล้งน้ำ พากันเฉา..แง แง
สวัสดีค่ะ
ื้อื้อ......... แล้วเจ้าของบ้านเรือนรักร้อยก็มี "หัวใจ " เหมือนกันต้องการการเอาใจใส่มากๆด้วย เหมือนกันนะคะ สวยๆๆมากดอกไม้ที่บ้านเรือนรักร้อย บางดอกพี่ยังไม่เคยเห็นไม่รู้จักด้วย ก็ได้รู้จักที่บันทึกอาจารย์ลูกหว้านี่ละค่ะ
จะว่าดอกไม้งามเกิดจากความรักก็ไม่ผิดครับ แต่ก่อนอื่นลำต้นและรากต้องแข็งแรง ปุ๋ยแสงแดดและความชุ่มชื่นต้องพอเหมาะพอดี
สำคัญที่สุดคือระยะเวลาการเอาใจใส่ดูแลรักษา คงใจร้อนไม่ได้ ต้องรู้จักการรอคอยเพื่อชื่นชมวันที่ดอกไม้ผลิดอกเบ่งบานได้สวยงามที่สุด
อ.ถ่ายรูปสวยค่ะ ชอบดอกกล้วยไม้ค่ะ
หมอตาคะ แหม..กำลังจะเข้านอนรีบมาดูว่าใครมาเยี่ยมกันน๊า ช่วงนี้ช่วงปิดงบฯค่ะมึนไปตามๆกัน แล้วก็ต้องรีบทำแผนและโครงการงบใหม่ค่ะ เหนื่อยหน่อย แต่ก้สนุกดีค่ะ
สวัสดีค่ะ...น้อง "ลูกหว้า" คนสวย
ผู้หญิงคู่กับดอกไม้...หมั่นดูแล รดน้ำ พรวนดินนะคะ
ไม้จะได้ออกดอกบานสะพรั่งดั่งใจหมาย
หายไปนาน...กลับมาอีกครั้งเลยชักสงสัยว่า น้อง "ลูกหว้า" น่าจะมีปิ๊งๆๆ
-----------------
ขอให้มีความสุข สดใสตลอดไปนะคะ (ยิ้มๆๆ ค่ะ)
ดูดอกไม้ของอาจารย์แล้วธรรมฐิตชนความโง่เข้าอีกแล้ว..
ว่างๆต้องไปขอแบ่งอาจารย์มาปลูกที่ปฏิบัติใจมาลัยทองฯบ้างแล้วละ
ขอบคุณที่อาจารย์แวะไปทักทายขอรับ..
ขอ managementกับความโง่ก่อน..