ค่าของคน

ข้าพเจ้าเคยเป็นบุคคลที่ไม่เคยเห็นค่าของเงินเหรียญ และเคยทำบริษัทโรงสีที่มีกิจการหลายล้านบาท จนวันหนึ่งล้มละลาย ลูกทั้งสามคนได้นำเหรียญที่ข้าพเจ้าวางไว้ทั่วบ้าน ไปหยอดกระป๋องแป้ง มีทั้งเหรียญห้า เหรียญบาท เหรียญสลึง เป็นเงินเกือบหมื่นบาท ซึ่งมีแบ็งค์ยี่สิบ อยู่ในกระป๋องนั้นด้วย

ข้าพเจ้าจึงได้คิดว่า บางครั้งปัญหาที่ยิ่งใหญ่ ก้แก้ไขได้ง่ายๆ ถ้าหากตั้งสติและคิดถึงลูกๆ ข้าพเจ้าจึงยุติการฆ่าตัวตายตั้งแต่วันนั้น บางครั้งกำลังใจและความสุขก็มิได้หาซื้อได้ด้วยเงิน

ข้าพเจ้าใช้ชีวิตทุกวันนี้ ในเมื่อไม่มีเงินหมื่น เหมือนเมื่อก่อน เราก็อาสาอุทิศแรงกาย แทนแรงเงิน ในการทำคุณประโยชน์ เพื่อสังคมได้โดยสอนข้อคิดและสัจจะธรรมในการใช้ชีวิต

ขอบคุณความจนที่ทำให้ข้าพเจ้าเรียนรู้การอยู่อย่างมีความสุข และพอเพียง ที่สำคัญ พอใจในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เป็นอยู่เช่นทุกวันนี้