คิดไปเรื่อย ๆ จึงเป็นเหตุให้เกิดทุกข์

   จิตนี้มีความสำคัญ ธรรมดาคนเราคิดอะไรมักจะไม่ค่อยรู้ตัว  วันหนึ่ง ๆคนที่จะรู้ตัวว่าคิดอะไร ทำอะไร จริง ๆ มีน้อย   ส่วนมากก็คิดไปตามความเคยชิน หรือตามอำเภอใจ ตามอารมณ์นี่แหละ

   คิดไปเรื่อย ๆ จึงเป็นเหตุให้เกิดทุกข์

   ทุกข์เกิดขึ้นกับเราทุกวันนี้ เพราะเราไม่รู้จักความคิด คิดผิด คิดถูก ก็ไม่รู้ และเมื่อคิดผิด ก็เกิดทุกข์ทันที

   บางครั้งก็ทุกข์เกินกว่าเหตุอีกด้วย บางครั้งเจ็บไข้ได้ป่วย ไม่สบายนิดหน่อย แต่จิตใจทุกข์มาก ทุกข์กายนิดหน่อย แต่ไปเพิ่มทุกข์ใจอีก  เพราะเราปล่อยความคิดของเราให้คิดไปตามกิเลส

   ถ้าเราสามารถระงับจิตได้  ทำใจสงบให้สงบสักพักหนึ่ง 5 นาที หรือ 10 นาที ดูลมหายใจเข้า หายใจออก จิตก็ไม่คิดอะไร ก็สงบสบาย ไม่มีทุกข์ใช่ไหม?

  นี่แสดงว่า ทุกข์เกิดเพราะคิดผิด คิดปรุงแต่งเรื่องไปนี่เอง เห็นอะไร ได้ยินอะไร ไม่ชอบใจ ก็คิดปรุงแต่งไปจนไม่สบายใจ

  ตั้งแต่นี้ต่อไป ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน อยู่ที่บ้าน อยู่ที่ทำงาน หรือเที่ยวไปก็ตาม พยายามคอยระวัง ความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง ติดตามศึกษา

 ความจริงเราไม่ต้องทำอะไรมาก เพียงแต่คอยสำรวมระวัง คอยสังเกตว่า เรามีความรู้สึกอย่างไร คิดอย่างไร ให้มีสติ สัมปชัญญะ ระลึกรู้อยู่ รู้สึกตัวอยู่เสมอ อันนี้ให้ถือเป็นหน้าที่ของเรา

   เราไม่ต้องอ่านหนังสือ หรือฟังเทศน์อะไรมากมาย เพียงแต่พยายามเปลี่ยนนิสัย ให้เป็นคนช่างสังเกต คือสังเกตความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง สังเกตว่า เรากำลังทำอะไร กำลังพูดอะไร กำลังคิดอะไร

*  การปฏิบัติเช่นนี้ การพยายามติดตามสังกตเช่นนี้ จะทำให้เกิดปัญญา*

                                                                         *พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก*

                                   วัดป่าสุนันทวนาราม  บ้านท่าเตียน ต.ไทรโยค อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี