หรือว่า เพราะ...ความเมียดละไม ละเอียดลออของคนสมัยใหม่เช่นเรามีไม่มากพอจะพิถีพิถันและซึมซับได้

 

 

 

"จิตมนุษย์ใช่ว่าสุดจะหยั่งคาด

สรรพสิ่งสามารถค้นศึกษาได้ 

เพราะมนุษย์มีอุตตะมะปัญญา 

ต่างจากสัตว์สาราโดยทั่วไป 

อยากรู้ว่าบ้ายึดในอำนาจ  

ลองให้อำนาจก็สิ้นซึ่งสงสัย

อยากรู้จิตคิดโลภประการใด

พอให้ต้องเงินตราก็รู้กล

อยากรู้ว่ามั่นคงในศักดิ์ศรี

ให้ใกล้ชิดสตรีก็เห็นผล

ใคร่รู้ว่าจิตใจใช่หรือคน

กล่อมสุราแลจะดลให้เห็นจริง

ใคร่รู้น้ำใจซื่อหรือว่าคด

ให้ลองบทพนันเล่นเห็นทุกสิ่ง

ห้าประการกลหยั่งใจได้ตามจริง

รู้ให้ยิ่งกระจ่างไว้เพื่อใช้คน"

             สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน)

 

 

อ่านแล้วชอบ...

ให้ได้นั่งยิ้มอยู่คนเดียว...เป็นนานสองนาน...

 

       เคยสงสัยที่เห็นผู้ใหญ่บางท่านอ่านหนังสือโบราณเล่มโต ๆ แอบพลิกดู ก็อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง พาลหมดความสนใจ

วันนี้รุ่นน้องส่งข้อความนี้มาให้...จึงรีบไปเปิดดูสามก๊กที่ซื้อมาเก็บไว้บนหิ้ง...นานแล้ว

ตระหนักชัดขึ้นมาว่า...ยังมีข้อคิด คำสอนดี ๆ อีกมากมาย โดยเฉพาะในหนังสือเก่า ๆ ที่เราไม่ค่อยได้ให้ความสนใจมากนัก น่าแปลกตรงที่ว่า ทั้ง ๆ ที่ชอบอ่านหนังสือเกือบทุกประเภท แต่เพราะอะไรจึงไม่เคยผ่านตาหรือสนใจหนังสือเล่มนี้มาก่อนเลย...(ซื้อมาเก็บไว้เฉย ๆ ตามที่ทราบมาว่าเป็นหนังสือดี)

 

อาจเพราะ...ภาษาที่ไม่ร่วมสมัย

อาจเพราะ...เรื่องราวที่ค่อนข้างจะเป็นนามธรรม

อาจเพราะ...ไม่เคยได้รับการปลูกฝังให้เห็นคุณค่าของภาษาไทย ทั้ง ๆ ที่เป็นภาษาแม่ แต่กลับได้เรียนภาษาอื่นมากกว่า

อาจเพราะ...สติปัญญายังไม่ถึงระดับที่จะเข้าใจ

หรือว่า เพราะ...ความเมียดละไม ละเอียดลออของคนสมัยใหม่เช่นเรามีไม่มากพอจะพิถีพิถันและซึมซับได้...

 

ต่อเมื่อผ่านวันเวลา พานพบประสบกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่พึงใจบ้าง ไม่พึงใจบ้าง ทำให้เห็นจริงเห็นจังตามที่บทกลอนว่าไว้...

 

... คนโบราณท่านแยบคายและช่างคิดเสียจริง ๆ ...

 

อย่างน้อยวันนี้ก็ได้รู้สึกดี ๆ ที่สามารถซึมซับ ซาบซึ้งในคุณค่าของวรรณกรรม ที่เคยคิดว่า “โบราณ” ขึ้นมานิดหนึ่งแล้ว

 

รู้สึกขอบคุณน้องที่ส่งมาให้จัง…

(^__^)