ชุมชนคนรักป่า
ป่าคือบ้านบ้านคือป่ามานานโข
เราเติบโตจากผืนป่าได้อาศัย
วิถีชนคนดอยด้อยปัจจัย
มิสิ้นไร้ทำกินในถิ่นเรา
น้ำจากฟ้าปลาจากห้วยรวยสินทรัพย์
มากเกินนับค่าได้ในขุนเขา
อากาศดีแดดใสในลำเนา
มีพี่น้องพงศ์เผ่าเราสุขใจ
ทำผืนนาขั้นบันไดไว้ปลูกข้าว
ออกรวงพราวเหลืองอร่ามงามไสว
ดอกตะแบกม่วงครามงามวิไล
โอ้แดนไพรเมืองแมนแคว้นฉิมพลี
ลูกหลานเอ๋ยเชื่อปู่ย่ากลับมาเถิด
อย่าเตลิดเพลิดไปในแสงสี
ในเมืองต่างแก่งแย่งและแข่งดี
ห่างวิถีบ้านป่าช่างน่ากลัว
ไปให้เขาครอบงำทางความคิด
แล้วหลงติดเงินตราอาจพาชั่ว
ลืมตัวตนคนบ้านเราไปเมามัว
พาให้ตัวทุกข์ยากลำบากนาน
กลับถิ่นดอยคอยอยู่คืนสู่เหย้า
มารับเอาจารีตดีที่ถิ่นฐาน
ภูมิปัญญาป่าไพรไม่กันดาร
คือวิมานสราญใจในแดนดง
ขอบคุณมากนะคะ
ที่มีกลอนดี ๆ ให้อ่าน
ภาพด้านล่างสวยงามมาก...ภูมิใจที่เริ่มมีคนรักษ์บ้านเกิดเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
เรียน ท่านอาจารย์ น่าอยู่มากครับ
เรียน ครูเก็จถวา
แต่งกลอนได้ไพเราะมากค่ะ อ่านแล้วจินตนาการเห็นภาพเลยค่ะ