การพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล

ช่วงนี้ พอลล่ารู้สึกจะมีงานเข้า คล้ายๆ กับแม่ต้อย อิอิ ก็อยู่สถาบันฯ เดียวกัน ก็ต้องงานเข้าเหมือนกันจริงไหมคะ เหนื่อย คนละอย่าง สองอย่าง แต่ไม่เป็นไร เหนื่อยแค่ไหน พอลล่าก็จะนึกถึงเรื่องไม้กางเขนเอาไว้ค่ะ (จำได้ป่าว)

เหนื่อยวันนี้สบายวันหน้า....และ..หากเรามองย้อนกลับไปสิ่งที่เราผ่านมาเราจะภูมิใจว่า เราทำได้ เราผ่านมาได้ และต้องดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะธรรมชาติของมนุษย์เราต้องมีการพัฒนา อิอิ...คงจะมีผู้อ่านบางท่านที่แอบค้านอยู่ในใจ โดยเฉพาะท่านผู้บริหารบางท่าน ที่มักคิดว่าลูกน้องไม่พัฒนา...เพราะท่านมองแต่กรอบที่ท่านกำหนดไว้ให้พัฒนาตามนั้น ใครออกนอกกรอบที่ท่านคิด คือการไม่พัฒนา ..ฮ่าๆๆ คิดว่าน่าจะมี อิอิ เอ.....วันนี้พอลล่ามาเล่าหรือมาบ่นกันแน่ คริคริ... ถ้ามาบ่นคงจะต้องเปลี่ยนชื่อบล็อกซะแล้ว .เป็นเรื่องบ่นของพอลล่า คริคริ...ไม่เอาดีกว่า มาเล่าเรื่องต่อดีกว่าค่ะ

จากการตอบคำถาม ใน world café การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเรื่องที่สำคัญที่เราตั้งเป้าหมายไว้ในเรื่องของการพัฒนาคุณภาพ จะเป็นประเด็นหลักในการบันทึกวันนี้ค่ะ ...

เรื่องมีอยู่ว่า... รพ. แห่งหนึ่ง พัฒนาจนผ่านการรับรองกระบวนการคุณภาพไปแล้ว ... ปีที่แล้วขอต่ออายุการรับรองคุณภาพ แต่พอทีมเข้าไปประเมินแล้วยังไม่ผ่าน ขอไปอีกครั้งก็ยังไม่ผ่าน ครั้งที่สาม ยังมีแนวโน้ม เท่าเดิม..อะไรกัน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พอทีมเราเข้าไปแล้วก็พบว่า โอกาสพัฒนาและข้อเสนอแนะยังเป็นเรื่องเดิม ที่รพ.พยายามจะปรับแก้ไขตามข้อเสนอแนะ ...แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังเป็นข้อเสนอแนะเดิม แถมเพิ่มเติมโอกาสพัฒนาใหม่ๆ อีกต่างหาก

เท่าที่รับรู้มาได้พบปัญหามากมายในการจัดการในรพ. หลายสิ่งหลายอย่าง ที่ล้วนมีผลต่อการพัฒนาทำให้หยุดชะงัก ส่วนทีมหรือคนที่ทำดีแล้ว ก็เกิดอาการอ่อนล้าไปตามๆกัน เพราะนอกจากจะรับภาระในการดูแลคนไข้ที่หนักแล้ว ยังมีปัญหาด้านบริหารจัดการอื่นๆ ให้ปวดใจไปตามๆ กัน ไหนจะเรื่องโรคอุบัติใหม่เช่นไข้หวัด 2009 ที่กำลังโด่งดังในตอนนี้อีก ..เฮ่อ เหนื่อยแทนค่ะ

การเข้าไปเรียนรู้และแลกเปลี่ยนกับทีมงานในครั้งนี้ พอลล่าพบสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในการทำงานประจำ ความพยายามในการพัฒนางานของตนเองในหน่วยงาน การช่วยเหลือกันระหว่างทีมแพทย์และพยาบาล ซึ่งทำให้ความปลอดภัยของผู้ป่วยเกิดขึ้นได้  อาจารย์ศัลยแพทย์ท่านหนึ่งได้บอกกับพอลล่าว่า สิ่งที่ผมทำผมไม่รู้หรอกว่าอะไรคือ HA  .....อะไรคือ risk management(การบริหารความเสี่ยง)ผมทราบแต่เพียงว่า..เมื่อผมพบปัญหาในการดูแลคนไข้ของผม ผมจะหาวิธีการปรับปรุงการทำงานของตนเอง ค้นคว้าศึกษาจนเกิดวิธีการทำงานแบบใหม่ และสื่อสารให้ผู้ที่เกี่ยวข้องได้รับทราบ พัฒนาเขาให้รู้เหมือนผม บางเรื่องผมปรับมาหลาย version มากแล้ว..จนปัจจุบันนี้ เป็นอย่างที่เห็น ผมภูมิใจมากครับ... อาจารย์ท่านพูดพร้อมนำเสนอผลงานทางวิชาการที่ตีพิมพ์มากมาย นำเสนอผลงานนวตกรรมที่ดามกระดูกคอที่ผลิตมาใช้เอง... พอลล่าส่งสายตาแสดงความชื่นชมอาจารย์ท่านนี้เป็นอย่างยิ่ง นอกจากคำพูดที่พอลล่ากล่าวขอบพระคุณที่ท่านมาร่วมในทีมพัฒนาคุณภาพอย่างเต็มตัวแล้ว...

และพอลล่ายังทราบข้อมูลมาอีกว่า อาจารย์เป็นแพทย์ที่เข้าร่วมทีม Nurse conference ร่วมกับทีมพยาบาล แลกเปลี่ยนเรื่องบันทึกทางการพยาบาลกับหัวหน้าพยาบาล ช่วยค้นหาประเมินความเสี่ยงางคลินิกที่จะเกิดขึ้นกับผู้ป่วยในรายที่ท่านรับผิดชอบได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเป็นกรรมการในหลายๆทีม เช่นคณะกรรมการเภสัชกรรมและการบำบัด  ทีมดูแลผู้ป่วยศัลยกรรม เป็นต้น สำหรับการนำแผนการรักษาของแพทย์มาวางแผนการพยาบาลที่ครอบคลุมก็ยังเป็นโอกาสพัฒนาของทีมต่อไปค่ะ

แต่อย่างไรก็ตาม ในรพ.ประกอบไปด้วยทีมหลายทีม หลายหน่วยงาน ที่ต้องการการพัฒนาให้เกิดภาพของทีมได้แบบนี้บ้าง คงต้องใช้ความพยายามมากพอสมควร ก็ขอเป็นกำลังใจให้ทีมที่ทำได้ดีแล้ว จงทำดีต่อไปเพื่อผู้ป่วย และพยายามแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับทีมอื่นๆ ต่อไปค่ะ  ตลอดจนนำสู่การปฏิบัติที่ครอบคลุมวิชาชีพที่เกี่ยวข้องในการดูแลผู้ป่วยให้มากที่สุดเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วยอย่างแท้จริงค่ะ

ในระหว่างการแลกเปลี่ยน ทีมได้มีการตั้งคำถามพูดคุยกันหลายเรื่อง เช่น

การปฏิบัติตามแนวทางที่กำหนดไว้ในแต่ละโรค เขียนมาเยอะ แต่ทำจริงทำไม่ได้ ทีมจะทำอย่างไร??

การจัดการยาเสี่ยงสูง ในหอผู้ป่วย (ขอบอกว่า มันส์ มากๆ)

ประเด็นความปลอดภัยของผู้ป่วย SIMPLE ที่หน่วยงานได้พัฒนาแล้ว นำมาปรับตามบริบทของตัวเอง เช่นการ identify ผู้ป่วย การสื่อสารการรายงานแพทย์ เป็นต้นค่ะ

สมดุลย์ ระหว่างการทำเอกสาร การนำเสนอและการดูหน้างาน อันนี้สนุกมากค่ะ พอลล่าไม่ขอดูอะไรเลยนอกจากเวชระเบียน และขอบอกว่าเวชระเบียนเป็นการเรียนรู้ที่ดี ของทีมค่ะ พอลล่าพยายามสื่อสารกับทีมว่า การนำเวชระเบียนมาเรียนรู้ไม่ใช่จะมาตัดสินว่าผู้ปวยทุกรายเป็นแบบนี้ ขอให้ทีมได้เรียนรู้ด้วยตนเอง เรียนรู้จากเวชระเบียนของตนเองในรายอื่นๆ ที่ทดลองสุ่มมาเพื่อการเรียนรู้และหาโอกาสพัฒนาจากสิ่งที่พบนั้นอย่างเปิดใจ ต่างคนต่างแฮปปี้ มีความสุขค่ะ เพราะพอลล่าคิดว่า..ธรรมชาติของคนเราต้องมีการพัฒนาอยู่แล้วววววววว ค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้คนทำงานอย่าเพิ่งหมดแรง ขอให้ทำดีเพื่อคนไข้ต่อไปเรื่อยๆ แล้วความดีจะตอบสนองท่านอย่างแน่นอนค่ะ