คิดถึงทุกลมหายใจ...ที่นี่ Gotoknow

.....ห่างหายไปนานเต็มทีทั้งที่คิดถึงทุกลมหายใจ...ที่นี่ Gotoknow...ของผองเรา....แต่สิ่งที่บรรเทาคลายความคิดถึงไปได้...คือการติดต่อสัมพันธ์กันทางโทรศัพท์....

     หลายครั้งที่แอมแปร์ถามถึงใคร ๆ หลายคนในยามที่หล่อนนึกถึง....จริง ๆ ฉันมีเรื่องราวที่เป็นวัตถุดิบหลายเรื่อง...แต่การจะเรียบเรียงนำเสนอดูเหมือนว่าสมองยังไม่เดินเครื่อง....ฉันจึงขออุ่นเครื่องด้วยเรื่องราวแห่งความคิดถึงก่อนแล้วกันค่ะ....

 

.....หลายเดือนที่ห่างไป...และผ่านมา...แอมแปร์โตขึ้นมากค่ะ...การพูดการจาของหล่อนก็ดูจะโตตามไปด้วยค่ะ....ลองมาดูกันค่ะ....

       ป้าพรรณา  : มา..ม๊ะ...แอมแปร์มาให้ป้าหอมหน่อย.....ฟอดดดดด.....

       แอมแปร์    : สดชื่นไหมป้าพรรณา....

     ( พวกเรา...ป้าพรรณา   ลุงขจิต   ป้าแอน   และแม่อ๋อย...งง...งง...สดชื่นอะไร..ยังไงนี่...)

      แอมแปร์คงรับรู้ได้ว่า...พวกเรางง....หล่อนเลยถามว่า...

      แอมแปร์    : ที่ป้าพรรณาหอมแอมแปร์นั้น...สดชื่นไหม....

  (ก๊าก ๆ...เฮกันลั่นรถป้าแอน....อ๋อ...ความหมาย คือว่า  สดชื่น = ชื่นใจ...ไหม ..อิ อิ...ป้าพรรณาครูภาษาไทย..โดนมุขแอมแปร์เข้าให้แล้ว....)

........ขับรถกันไปสักพักหนึ่ง.....แอมแปร์ก็เริ่ม...แง ...แง...ฮื่อ...ฮื่อ...

     ป้าแอน   : แอมแปร์เป็นอะไร...หิวไหมลูก....  (แอมแปร์...เงียบ...สะอื้นนิด ๆ ...)

    แม่อ๋อย    : แอมแปร์หิวเหรอลูก...กินนมไหม...นมกล่องก็มี

   แอมแปร์(อมยิ้ม)  : แอมแปร์..ล้อเล่น....(โอ้โห...เอามุขลุงขจิตมาใช้....)

....ฉันคิดว่าวัยของเด็กช่วงนี้...ช่างเรียนรู้   สังเกต  และหยิบฉวยมาใช้ได้ทันท่วงทีจริง ๆ...พี่น้องผองเพื่อนมีอะไรแนะนำก็บอกเล่าเก้าสิบกันนะค่ะ....ตอนนี้แอมแปร์อายุ  4 ขวบกะ  5  เดือนค่ะ...

..................................ด้วยความคิดถึงค่ะ...........................................