คำถามจากหลานชายวัยรุ่น

         วันหยุดยาวกลับบ้านที่ลำปาง คืนหนึ่งหลานชายวัยรุ่นซึ่งปกติจะมานอนด้วยเวลากลับบ้าน ตั้งคำถามในห้องนอนขึ้นมาว่า ตอนที่เป็นนักเรียน อาเกลียดวิชาอะไรที่สุด คิดๆ อยู่ตั้งนาน คิดไม่ออก เพราะไม่ค่อยรู้สึกเบื่อเวลาเรียนหนังสือ ก็เลยบอกไปว่าไม่มี มีแต่ชอบมากหรือน้อย หลานชายทำเสียง แบบไม่เชื่อว่าจะมีคำตอบแบบนั้นด้วย แล้วเขาก็เข้าเรื่องที่อยากคุย บอกว่าที่ถามประโยคนี้ขึ้นมาเพราะเขาสงสัยมากว่า เวลาเรียน ทำไมเวลามันไม่เคยเท่ากัน อาเข้าใจรึเปล่า ตอบไปว่าไม่เข้าใจ เขาอธิบายว่า วิชาที่เขาชอบเรียนมากที่สุด คือวิชา คอมพิวเตอร์ คณิตศาสตร์และวิชาสังคมศาสตร์ เวลาเรียน 1 ชั่วโมงมันผ่านไปไวราวกับว่าเป็นเวลาเพียง 5 นาทีก็หมดชั่วโมงที่เรียนซะแล้ว

         ก็เลยถามไปว่าวิชาอะไรที่เขารู้สึกว่าเวลามันยาวนานที่สุดคำตอบ ทำเอางงไปเลย วิชาวิทยาศาสตร์ เป็นไปได้ยังไงกันล่ะเนี่ยะ วิชาวิทยาศาสตร์ที่ต้องทดลองโน่นทดลองนี่เนี่ยะนะ เป็นวิชาที่น่าเบื่อสำหรับหลานชายวัยอยากรู้อยากเห็น ถามเขาว่าไม่ชอบการทดลองเหรอ วิชาวิทยาศาสตร์เป็นวิชาที่ให้ความเพลิดเพลินได้มากมายวิชาหนึ่งทีเดียวนะ ตอนที่อาเรียน เขาตอบว่า เวลาที่ได้ทดลองอะไรก็ไม่น่าเบื่อหร็อกแต่ ทุกวันนี้มีแต่นั่งจดๆๆๆ จนมือหงิก ก็เลยน่าเบื่อ อ้าว คราวนี้เสียงไม่น่าเชื่อเปลี่ยนเป็นของอาทันที ไม่รู้หลานชายพูดนั้นเป็นเพราะว่ามีอคติกับวิชานี้ไปซะแล้วรึเปล่า อ้อ เขายังบอกว่ามีอีก 2 วิชาที่น่าเบื่อมาก คือ วิชาภาษาไทย และนาฏศิลป์ (อิอิ) เออเนอะ อันนี้พอจะเข้าใจได้ เพราะตอนที่ต้องฝึกพูดควบกล้ำ ฝึกขับเสภา เขียนกลอน 8 เขียนเรียงความ ฝึกจีบมือ ยืนผาลาเพียงไหล่ซะขาแข็ง จะโจงจะ ทิงโจ้งทิง ให้จังหวะและต้องจำท่ารำต่างๆ นั้น ชวนง่วงและคงน่าเบื่อสำหรับหนุ่มน้อยสาวน้อยยุคนี้ไม่เบา

         เราสรุป จริงๆ แล้ว อาสรุป ซึ่งไม่ดีที่เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ แต่เพราะอยากให้หลานเปิดใจสักนิด ว่า ถ้าอยากให้เวลามันเท่ากัน ลองคิดว่ากำลังเล่นเกมส์เรียนวิชานั้นดูสิ บางทีอาจจะดีขึ้นนะ  เขาว่าจะลองดู

         เอาทรรศนะการเรียนของหนุ่มน้อย ม.3 มาเล่า เผื่อคุณครู...วิทยาศาสตร์... ภาษาไทย และนาฏศิลป์ แวะมาเจอเข้า ช่วยอธิบายคำตอบที่ดีสำหรับเขาให้หน่อยเถอะค่ะ จะได้เอาไปส่งต่ออีกที เพราะคนเล่าต่อ ก็เลิกเรียนมัธยมต้นมานานมากแล้ว เลยไม่รู้ว่าตอนนี้เขาสอนกันยังไงบ้าง เผื่อเวลาคนสอนและคนเรียนจะได้เท่ากันซะที