"เราจะใช้หนี้หมดตอนไหน" ถามทำไม่เล่า ชาตินี้มันใช้ไม่หมดหรอก แต่ตามลงมันจะหมดเอง เพราะชีวิตครูทุกวันนี้มันแบกหนี้หลังแอ่น แปลก ตัวเลขเงินเดือน มิใช่น้อย "ฉนจึงกู้ทุกอย่างที่ขวางหน้า เรียกว่า ไม่กู้อยู่อย่างเดียวคือ กับระเบิด
คิดตอนเป็นครูในสมัยก่อน เงินเดือนพันห้าพันหกก็มีเงินเหลือใช้สามารถส่งให้พ่อแม่ได้ ปัจจุบัน เวลาได้ยินเสียงโทรศัพท์ตกใจ เพราะลูกให้โอนเงินมาให้หน่อยสิ ลูกที่ไปเรียนระดับมหาวิทยาลัย ที่ต่างจังหวัด ทำให้พ่อครูแม่ครูต้องดิ้นรนขวนขวายอย่างหนัก คำว่า ดิ้นรนของครู คือ อะไรอื่นไม่ได้ต้องกู้ กู้สหกรณ์
ใครพรรคไหนมาเป็นรัฐบาล ก็ยกเรื่องหนี้สินของครูขึ้นมาลูกคลำ(หาเสียง) ช่วยอย่างนั้นช่วยอย่างนี้ ที่สุดหนีไม่พ้นหาเงินมาให้ครูกู้ เศรษฐกิจตกตำมีโครงการ กู้ ช.พ.ค. กู้ได้ไม่เกิน (200,000บาท)
เงินปากผีก็คือเงินปากผี "หนึ่งบาท" นั่นละถูกต้องแล้ว อย่าไปไสเจีย -เสียใจ เลยนะครับ กู้ให้หมดเลยจะได้สบายทั้งชาติ
ดีนะ ทำได้แล้วสร้างบล็อก ศึกษาอยู่นามแล้วครับๆๆๆ
ภาษาธรรม : "เรามีกรรมเป็นของของตน"
ภาษาโลก :"เรามีหนี้เป็นของของตน"
สมัยเราเป็นครูใหม่ๆซื้อของ 200บาทเต็มตะกร้าหน้ารถ ปัจจุบัน 1000 บาท หิ้วมา 1ถุงเล็กๆ เราไม่เป็นหนี้ได้อย่างไร ลูกเราเรียนจ่ายเดือนละหมื่นสมัยพ่อแม่เรียน300-500 บาทอดทน และทนอดเอา ครูส่วนใหญ่ก็ลูกชาวนา กรีดยางจ้าง ยากจนอยู่แล้ว เมื่อมีงานทำอยากได้อะไรก็กู้เอา ไม่เป็นหนี้ตอนนี้แล้วจะเป็นตอนไหน