ถนน...น่ะสิคะ ที่ยิ่งตัดก็ยิ่งยาว เพราะการที่จะทำให้ถนนยาวขึ้น ท่านเรียกว่า.....ตัด
ตัดถนน จึงทำให้เกิดถนนเพิ่มขึ้นอีก
เปรียบกับการทำงาน.....คนที่ไม่ผิดเลย ก็มี 2 ประเภท คือ คนที่ไม่ทำอะไรเลย กับคนที่เก่งหน้าที่การงานมากๆๆจริงๆๆ
ส่วนคนที่ผิด ก็มี 2 ประเภท คือ คนที่ทำงาน กับคนชุ่ยและสะเพร่า
ครูอ้อย ได้จัดตนเองอยู่ในพวก....คนชุ่ยและสะเพร่า และคนทำงาน
ถึงจะทำมาหลายครั้งหลายหน แต่ก็ต้องมีที่ผิด แตกต่างกันออกไปแต่ละคราว ทุกๆๆปี ไม่มีครั้งใดเลยที่จะเพรียบพร้อม ถูกต้องไปทุกอย่าง.....
จนต้องปลอบใจตนเองว่า....เอาเถอะ คนที่ผิดก็คือ คนที่ทำงาน.....จะมาว่าเราไปหมดเสียทุกเรื่อง....ก็หมดกำลังใจเท่านั้นเอง....
ดังนั้น หากเรามีโอกาสได้เป็นใหญ่เป็นโต....ต้องให้โอกาส และพยายามไม่มองส่วนที่ผิดของผู้ร่วมงาน เพราะเธออาจจะเสียกำลังใจ.....แบบที่เราเป็นอย่างทุกวันนี้
อย่างน้อย....ต่อมความกล้าในการตัดสินใจ และ ความริเริ่มสร้างสรรค์ อาจจะต้องฝ่อและหดหายไปทีเดียว
"ต่อมความกล้าในการตัดสินใจ และ ความริเริ่มสร้างสรรค์ "
ของพี่ครูอ้อยต้องไม่ฝ่อและหดหายเพราะยังไง ครูอ้อยก็ไม่เคยพ่ายต่ออุปสรรค
ให้ใจหลายๆดวงเป็นกำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง ครู ป.1
แวะเข้าบ้านครูอ้อยอ่านสิ่งที่เป็นข้อคิดดี ๆๆ
ขอบคุณท่าน มหาค่ะ เหรียญชัย เหรียญชัย มาวงษ์
เอาดอกกุหลาบหอมๆมาฝากให้น้องครูอ้อยชื่นใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณพี่ krutoi
ชื่นใจจังเลย ดอกไม้สวยๆๆ มีความสุขมากๆๆนะคะ