แม้ไม่มีแสงเดือนเป็นเพื่อนปลอบ ฟ้ายังมอบดวงดาวพราวสุกใส
แอบอิงฝันวันเหงาที่เราก้าว
เส้นทางยาวไม่ถึงซึ่งจุดหมาย
มองฟากฟ้าคืนเปลี่ยวอย่างเดียวดาย
ยืนหยัดกายกลางราตรีที่มืดมน
หิ่งห้อยน้อยระยิบแสงแห่งความหวัง
ดวงดาวยังยิ้มทักมิพักบ่น
ถักทอฝันกลางฟ้าทุกครายล
หล่อเลี้ยงชนม์ชุ่มชื่นระรื่นใจ
แม้ไม่มีแสงเดือนเป็นเพื่อนปลอบ
ฟ้ายังมอบดวงดาวพราวสุกใส
แม้รอบข้างอ้างว้างสักปานใด
ธรรมชาติยิ่งใหญ่ให้ไมตรี
เทือกขุนเขาสงบนิ่งยิ่งชวนพิศ
ฝ่าวิกฤติแดดฝนทนไม่หนี
คือคุณค่าชีวิตสิทธิ์เสรี
หมื่นพันปีร้อยรัดด้วยศรัทธา
ไม่เคยบ่นเคยเบื่อเพื่อโลกสวย
อีกทั้งช่วยเพิ่มสมดุลทรงคุณค่า
เด่นตระหง่านหยัดยืนฝืนชีวา
ซ่อนเหนื่อยล้าเท่าไรในดวงจินต์
ก้าวต่อไปเถิดหนาอย่ายอมแพ้
หรืออ่อนแอท้อถอยถ้อยคำหมิ่น
ลมหายใจคงอยู่คู่ชีวิน
ชีพมิสิ้นดิ้นลิขิตชีวิตตน
สวัสดีค่ะอาจารย์
กลอนนี้ช่างปลอบใจคนท้อได้ดีทีเดียวค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณมากๆ...
ก้าวต่อไปเถิดหนาอย่ายอมแพ้
อย่าให้ความอ่อนแอบงการได้
ชีวิตคือการสู้สู่หลักชัย
โลกไม่ไร้จุดยืนคนฝืนดวง
บทประพันธ์ครั้งนี้ดูเศร้า เหงานะครับ
"ท้อได้แต่ขอว่าอย่าได้ถอย หนทางมีน้บร้อยให้แก้ไข
ปัญญามาปัญหาย่อมหมดไป
สำคัญอยู่ที่ใจ....ไม่อ่อนแอ "
แม้คนท้อไม่แท้แน่ชีวิต
เพราะคนแท้พิชิตทวนกระแส
ทั้งทางธรรมทางฝันที่ผันแปร
จึงสมเป็นคนแน่น่าบูชา
ให้กันเสมอค่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจดี ๆ ที่มีให้ค่ะ
"ก้าวต่อไปเถิดหนาอย่ายอมแพ้อย่าให้ความอ่อนแอบงการได้
ชีวิตคือการสู้สู่หลักชัย
โลกไม่ไร้จุดยืนคนฝืนดวง"
ก้าวต่อไปจะไม่แพ้แก่ปัญหา
แม้นขวากหนามขวางหน้ากล้าไม่ห่วง
สู่เส้นชัยไม่ท้อถึงหนักทรวง
ภัยทั้งปวงผ่านพ้นเพียงฝ่าฟัน
"บทประพันธ์ครั้งนี้ดูเศร้า เหงานะครับ"
สวัสดีค่ะ คุณห.ม.อ.สุ.ข
"เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของอารมณ์
ในอดีตของปุถุชนคนหนึ่ง เท่านั้นเองค่ะ"