ระยะทางกว่า ๒๘๙ กิโลเมตร จากกรุงเทพฯ ล่องไปทางใต้ ประจวบคีรีขันธ์ถือว่าเป็นจังหวัดใต้สุดของภาคกลาง และผมก็ได้ทราบมาอีกเรื่องก็คือ ด้านทิศตะวันตกจรดดินแดนของสาธารณรัฐสังคมนิยมสหภาพพม่า และที่ประจวบมีส่วนที่แคบที่สุดของประเทศไทยอยู่ที่ตำบลคลองวาฬ


ผมเดินทางไปยังจุดที่แคบที่สุดของประเทศไทย!!!
แน่นอนครับว่าเป็นการเดินทางไปประจวบครั้งแรกในชีวิต
หาข้อมูลต่างๆไว้พอประมาณ แต่ที่ไม่ได้ซีเรียสมากก็คือ
มีคุณครูตาล อิงจันทร์ เจ้าบ้านรอต้อนรับอยู่แล้ว
ผมไปในฐานะแขกไปเยี่ยมเยียน กับพี่คุณครูคิมจากเมืองสองแคว
ผมอาจย่นระยะเดินทางบ้างเพราะเดินทางจาก กรุงเทพฯ ส่วนคุณครูคิม
ท่านเดินทางจากพิษณุโลกค่อนคืนกว่าจะถึงเมืองหลวงก็หัวรุ่ง
สามชั่วโมงจากกรุงเทพฯ ไปยังประจวบ ไม่ไกลเลย คิวรถตู้ที่กรุงเทพฯ อยู่บริเวณภายในปั้มซัสโก้ตรงข้ามสายใต้เก่า แถบๆปิ่นเกล้า สนนราคาค่าโดยสารคนละ ๒๕๐ บาท รถตู้บริการส่งถึงที่พักรีสอร์ตติดชายหาดที่ตำบลคลองวาฬ เรียกได้ว่าคนไกลไปเที่ยวคราวนี้ไม่ได้หอบกระเป๋าขึ้นรถลงรถมากเท่าไหร่ ผมก็ออกจะพะรุงพะรังเล็กน้อยเครื่องมือเครื่องใช้ในการเดินทางผมที่สำคัญสองอย่างคือโน้ตบุ้กและกล้องถ่ายรูป น้ำหนักไม่มากแต่ก็มีสองกระเป๋า
ต้องขอบคุณพี่คุณครูตาลอิงจันทร์และน้องครูสาวสวย โบกี้ (คุณพ่อน้องเป็นคนรถไฟ)มากครับที่มารับ และ ดูแลตลอดการไปพักผ่อนที่ประจวบฯ ว่าไปแล้วก็เหมือนทุกครั้งครับ ด้วยมิตรภาพของโลกไซเบอร์แห่งนี้เองทำให้ผมได้รู้จักผู้คนหลากหลายมากขึ้น นอกจากรู้จักในเวปแล้ว มีโอกาสดีๆก็ได้ไปนั่งพูดคุยฟังทัศนะดีๆแบบเจอตัวจริงๆ หลายสิ่งหลายอย่างที่ได้รับจากการพูดคุย บวกกับมิตรภาพที่ดีระหว่างกันทำให้รู้สึกดีมากเลยครับ ...
สรุปได้อย่างหนึ่งว่าเครือข่ายความสัมพันธ์ใช้ “ใจ” นำทาง

ในอดีตที่ล่วงเลย...เด็กดอยแบบผมมักจินตนาการเสมอ เมื่อคุณครูสอนให้รู้จักทะเล แต่ตัวเองไม่เคยเห็น ได้แต่จินตนาการตามท้องเรื่อง แบบเรียนมานะมานี ก็มีตอนหนึ่งคุณลุงพาเด็กๆไปเยือนเมืองชายทะเลประจวบฯ ตอนกลางคืนนั่งลงตรงชายหาดมองดูเรือหาปลาระยิบระยับแสงไฟจากโป๊ะเรือ เรื่องราวเหล่านี้ยังติดตรึงอยู่ในความทรงจำจนถึงวันนี้...
ก็เป็นครั้งแรกที่ตามรอยคุณลุง และ มานะ มานี วีระ มาจนถึงเมืองประจวบจนได้ ขอบคุณพี่คุณครูคิม และ พี่คุณครูตาลมากครับที่ทำให้ฝันเป็นจริง ตอนอายุล่วงเลยมาเป็นหนุ่มขนาดนี้

รีสอร์ทรั้วไม้ที่พักก็ติดชายหาด ย่างเท้าประมาณ สิบก้าวก็ลงทะเล นอนในห้องเปิดม่านก็เห็นทะเล ทุกอย่างเหมือนจะลงตัว ที่ชอบที่สุดอีกอย่างหนึ่งก็คือ อาหารทะเลสดๆ กรอบ หวาน แต่ก็แอบระวังCholesterol บ้างนิดหน่อยครับ แต่ก็ขอตื่นเต้นสักวันสองวัน ลืมเรื่องนั้นไปก่อน

จะถามว่าโปรแกรมไปที่ไหนบ้าง? ผมก็ไม่ทราบมาก่อนครับ
สังเกตพี่ครูตาลกับน้องโบกี้ ก็อาจมีแผนในใจแล้ว แต่ก็เป็นแผนหลวมๆยืดหยุ่นได้ แบบนี้หละครับ เรียกว่า “เที่ยวตามใจ ไม่ใช่ฉิ่งฉับทัวร์” ที่ไหนถูกใจก็อยู่นานหน่อย ที่ไหนไปแล้วรู้สึกว่าไม่ค่อยสนุกก็เดินทางต่อไปจุดหมายที่อยู่ข้างหน้า เมืองไทยเราดีจริงๆนะครับ มีสถานที่ท่องเที่ยวหลากหลาย ผลไม้ก็รสดีราคาถูก อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ ที่ไหนจะดีเท่าเมืองนี้อีกหละครับ...รักเมืองไทยกันให้มากๆนะครับ
J เมืองทองเนื้อเก้า...
พี่ครูตาลบอกว่า ทองที่มีชื่อเสียงนั้น อยู่ในเขตหมู่บ้านป่าร่อน ตำบลร่อนทอง และบริเวณที่มีการขุดทองมากที่สุดอยู่ที่บริเวณห้วยจังหัน ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่บ้านประมาณ ๗๕๐–๒,๐๐๐ เมตร ปัจจุบันปริมาณทองลดน้อยลงมาก แต่ก็ยังมีชาวบ้านมาร่อนทอง เพื่อเป็นอาชีพรองอยู่เสมอ
คุณสมบัติเด่นเฉพาะของทองบางตะพาน ปรากฏอยู่ในวรรณคดีไทยหลายเรื่อง
ยกตัวอย่างเช่น นิราศนรินทร์
“บางสะพานสพาดพื้น ทองปาง แก่แฮ
รอยชะแลงชระลุราง ร่อนกลุ้ม
ระลึกโฉมแม่แบบบาง บัวมาศ กูเอย
ควรแผ่แผ่นทองหุ้ม ห่อไว้หวังสงวน”
ขุนช้างขุนแผน
“เอาไม้สรรพยามาทำฝัก
ผสมผงลงรักให้ผิวผ่อง
กาบหุ้มต้นปลายลายจำลอง
ทำด้วยทองบาทชาติบางตะพาน”
อยากบอกว่า กระผมไปเยือนมาแล้วครับ ไปชมเฉยๆแต่ไม่ได้ทองเพราะทองแพงเหลือเกิน
J มะพร้าว สับปะรด ...
เป็นพืชเศรษฐกิจของชาวประจวบ พื้นที่ริมชายทะเลเห็นต้นมะพร้าวและกองลูกมะพร้าวเต็มไปหมด
J สวยสด หาด เขา ถ้ำ งามล้ำน้ำใจ...
ตรงนี้ต้อง confirm ครับ ทั้งหาดทรายและถ้ำเขา มีหลากหลายให้เที่ยวชม อีกทั้งหลายจุดเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ด้วย ส่วนความงามล้ำน้ำใจก็ต้องขอบคุณอีกครั้งสำหรับพี่คุณครูตาล น้องโบกี้ น้องติ้ก หลานชายทั้งสองท่าน(ภาคย์ และ ภูมิ) ที่คอยเป็นห่วงเป็นใยดูแลแขกคนไกลบ้านแบบผม ...อบอุ่น ชื่นมื่นมากครับ
ถามว่าไปที่ไหนมาบ้าง ?? ผมจะจาระไนให้ฟังหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่กำลังคิดว่าอยากรวมไว้ในบันทึกเดียว ให้ได้ชมกันทั้งหมด
ขอเรียงสถานที่เป็นแบบเรียงเวลา เลยนะครับ เอาแบบวันต่อวัน เพราะหลากสถานที่มาก
ที่แรกเลยก็คือที่พัก สุดสวยของพวกเราก่อนครับ พักสบายใกล้ชายหาด “รั้วไม้รีสอร์ต” ห้องพักผม ติดชายหาดเพียง ๑๐ ก้าว!!!
จุดแรกที่ไปเยือน คือ จุดที่แคบที่สุดของเมืองไทย บริเวณด่านสิงขร
"กล้วยไม้มากมี มีคนพม่ามากมาย"
เส้นทางด่านตรงนี้เป็นเส้นทางที่พวกพ่อค้าและนักเดินทางชาวต่างประเทศใช้เป็นเส้นทางลัดระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับอ่าวไทย ที่ตื่นตาตื่นใจก็คือ กล้วยไม้ ครับ หากท่านไหนที่ชอบกล้วยไม้ก็คงได้เลือกซื้อกล้วยไม้ป่ากันเต็มที่ ผมถ่ายรูปกล้วยไม้สวยๆมาให้ชม เป็นตัวอย่างครับ...



...เที่ยวบางสะพาน
เขาธงชัย พระมหาเจดีย์ภักดีประกาศ หาดบ้านกรูด (ชื่อเสียงโด่งดังเรื่องโรงไฟฟ้า) ที่นี่บรรยากาศเงียบสงบ ชายหาดสวย น้ำทะเลใส นมัสการพระพุทธกิตติสิริชัย,กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์






อุทยานวิทยาศาสตร์ พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ


เที่ยวสามร้อยยอด ถ้ำพระยานคร หาดแหลมศาลา เกาะนมสาว และนั่งเรือชมทิวทัศน์รอบเกาะ และชมวิถีชีวิตชาวประมง

กลับที่พัก พร้อมกับปูม้านึ่งสองกิโล... ;)
อีกวันพวกเราทั้งหมดนอนพักผ่อน นั่งคุยกันให้หนำใจ ใช้เวลาทั้งวันและคืนอยู่ที่รีสอร์ทที่คลองวาฬ นั่ง นอน และเล่นน้ำทะเล ก่อนกลับกรุงเทพฯ
การมาเที่ยวครั้งนี้ ถือว่าเป็นการมาชาร์ตแบตให้เต็มก่อนกลับไปลุยงาน ลุยเรื่องเรียนที่กรุงเทพฯ อีกครั้ง ประทับใจความสวยงามและอัธยาศัยไมตรีจิตของชาวประจวบฯ บ้านเมืองเขาสะอาดและเรียบร้อยดี ไปไหนก็ตาม ผมมักจะมองสอดส่ายดูการจัดระเบียบบ้านเมือง ความสะอาด หากที่ไหนทำได้ดีก็สะท้อนถึงการบริหารจัดการที่ดีของส่วนบริหารภาครัฐในพื้นที่ ที่มุ่งสนใจคุณภาพชีวิตของชาวบ้าน แต่ก็ยังมีที่ท่องเที่ยวอีกหลายแห่งในบางจังหวัดถูกปล่อยปละละทิ้งไม่สนใจดูแล นี่ก็เป็นผลงานหนึ่งที่สะท้อนถึงศักยภาพของจังหวัดนั่นๆด้วย ส่วนประจวบคีรีขันธ์นั้นผมว่าผ่านเรื่องนี้แบบสบาย
ชาวประจวบฯ และคนไทยช่วยกันดูแล อนุรักษ์สิ่งที่สวยงาม ธรรมชาติที่เรายังพอให้ชื่นใจ ก่อนที่จะไม่มีให้ดูในอนาคต ขอบคุณคุณครูสมบัติเจ้าของรถตู้ด้วยนะครับ ที่พาพวกเราไปได้ทุกที่ พร้อมกับเรื่องราวที่หาฟังไม่ได้จากไกด์ทั่วไป ขอบคุณครูตาล คุณครูบิ๋ม(โบกี้) คุณครูติ้ก หลานๆ น้องภาคย์ และ น้องภูมิ ขอบคุณพี่ครูคิมที่เปิดโอกาสชวนผมได้ไปเที่ยวคลายเครียดจากภาระการงานกลับมาถึงกรุงเทพฯ มาลุยเรื่องงาน เรื่องเรียนต่อ (ส่วนเรื่องรักพักไว้ก่อน) มาคราวนี้ทุกอย่างไปได้ดี เพราะแบตเตอรี่ที่ชาร์ทไว้เต็มที่นั่นเอง...สู้ๆครับ โจนาธาน ลิฟวิ่ง สตัล



























































สวัสดี ยามเช้า เจ้าน้องเอก
ขอแซว ก่อนนะคะ (ส่วนเรื่องรักพักไว้ก่อน)
แซว แซ้ว แซว เจ้า
ว่าด้วยเรื่อง แบบเรียนมานะมานี ก็มีตอนหนึ่งคุณลุงพาเด็กๆไปเยือนเมืองชายทะเลประจวบฯ พี่เป็นรุ่นสุดท้ายที่เรียนหลักสูตร เก่า แบบเรียนมานะมานี จึงไม่ได้เรียน แต่ยังได้สอนเด็ก ๆ ค่ะ
สงสัย เหมือนกับ แบบเรียนมานะมานี ทำไม ถึงยกเลิก เปลี่ยนแบบเรียนใหม่ ทุกครั้ง ที่เปลี่ยน นักวิชาการ ใหม่ หรือ อย่างไร
สบายดี เน้อ เจ้า
ภาพอาทิตย์ รุ่งอรุณ ทาบทาท้องทะเลยามเช้า...
ที่หาดคลองวาฬ อ.เมือง จ.ประจวบคีรีขันธ์
ทะเล ที่สามร้อยยอด

สวัสดีค่ะ น้องเอก พูดถึงหลักสูตรมานี มานะ ตอนที่พี่เป็นครูปีแรกยังเคยได้สอนนักเรียนอยู่(แก่แล้วจ๊ะ อิอิ) แต่ปัจจุบันนี้ การเรียนการสอนภาษาไทยยุ่งยากมากขึ้นเพราะต้องสอนให้เด็กจำเป็นคำๆ (มปภ.) นักเรียนไทยเลยอ่านไม่คล่อง
พูดถึงไปเที่ยวประจวบปีนี้ถ้าหากไม่มีเอ็กซิเดนเสียก่อนทางโรงเรียนของพี่จะพนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ไปเยี่ยมชมการจัดกิจการเรียนการสอนทางไกลผ่านดาวเทียมที่โรงเรียนไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (ช่วงชั้นที่ 2 ของโรงเรียนบ้านเมืองแปงรับสัญญาณถ่ายทอดการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนจากโรงเรียนไกลกังวล) เด็กๆ คงจะได้เห็นทะเลกันละคราวนี้เพราะเห็นแต่ป่า ภูเขากันมาตั้งแต่เกิด
ช่วงนี้นักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ของพี่ออกจะเรียบร้อยจนผิดปกติ(เพราะโดนขู่เอาไว้ว่าใครซน เสียงดัง ไม่ตั้งใจเรียนอดไปเที่ยวทะเล) 5555 ได้ผลดีมากๆๆเลย
วันนี้คุยแค่นี้ก่อนนะค่ะเพราะตอนนี้จะนำนักเรียนไปเดินรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดแล้ว บาย วันนี้วันต่อต้านยาเสพติดโลก
พี่เอกค่ะ
แล้วเงินยังเหลือ พาน้องสาวเที่ยวบ้างไหมค่ะ...แต่ไม่ขอเที่ยวทะเล ขอเที่ยว "ปาย" ได้ไหมคะ....อิอิ
พี่เอกสบายดีนะคะ.....ด้วยความระลึกถึงคะ
สวัสดีครับครูใหม่ บ้านน้ำจุน
ตั้งใจบันทึกนี้ ขอบคุณสำหรับเจ้าบ้านที่ประจวบครับ
พอเขียนถึงทะเลประจวบ ผมก็คิดถึงแบบเรียน มานะ มานี ทันทีครับ ยิ่งช่วงกลางคืนนั่งมองโป๊ะไฟจากเรือหาหมึก หาปลา ยิ่งได้บรรยากาศ
เรื่องเรียนก็หนัก เรื่องงานก็หนัก ส่วนเรื่องรักนั้นพักไว้ก่อนจริงๆครับ :)
โอ้ ไปกี่วันครับ เที่ยวครบถ้วน และไม่ตกรายละเอียดเลย ทึ่ง
... โอ้โฮ คุณเอกค่ะ
แค่เห็นชื่อบันทึก ยังไม่ได้เปิดดูเนื้อหา ก็ทราบเลยว่า เกี่ยวกับ เรื่องนี้ ชอบค่ะ ชอบ
ไม่น่าเชื่อว่า จะมีใครจำและประทับใจ เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน ชอบมากๆ ค่ะ ... จำได้แม่นเลย ...
.... เงินยังเหลือ ลุงว่าพาหลานเที่ยว ดูทะเล น้ำเขียวเล่นสักหน
คมนาคมดี มีรถยนต์ ทุกแห่งไปได้ สบายกระไร
... วีระว่า อยากพาเพื่อนไปด้วย ลุงก็ช่วย รับรองดูแลให้
เพชร มานะ มานี และชูใจ เด็กๆ ก็ได้ไปเที่ยวด้วยกัน ...
.... เป็นกำลังใจให้ เรื่องเรียน และกิจกรรมที่กำลังจะสานฝัน นะคะ .... ขอบคุณภาพงามๆ
แวะตามคุณก้อย คิตตี้ มาดูคุณเอกค่ะ
พี่เอกคะ
แวะมาตามไปเที่ยวด้วยคน วันก่อนพี่ครูคิมโทรมาคุย บอกว่าไปเที่ยวกับพี่เอกมา
มะปรางเลยต้องแวะมาติดตามจากบันทึก
อ่านบันทึกมาจนจบ ... มาติดใจประโยคสุดท้าย "กลับ มาถึงกรุงเทพฯ มาลุยเรื่องงาน เรื่องเรียนต่อ (ส่วนเรื่องรักพักไว้ก่อน) มาคราวนี้ทุกอย่างไปได้ดี เพราะแบตเตอรี่ที่ชาร์ทไว้เต็มที่นั่นเองครับ" เรื่องที่วงเล็บไว้ อย่ารอนานนะคะพี่ ^_^
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
พอดี The best blogger of May 2009 และ my best friend แนะนำให้เข้ามาค่ะ พอดีตัวเองก็กำลังจะไปเที่ยวประจวบต้นเดือนกรกฎาคมนี้อยู่พอดี จุดประสงค์จะไปหว้ากอ พักที่อ่าวมะนาวค่ะ เห็นภาพสวย ๆ แล้ว อยากให้ถึงวันไปเที่ยวเร็ว ๆ จัง แต่กว่ามะลิ มาพา จะไปถึงประจวบคงใช้เวลามากกว่า 3 ชั่วโมงแง๋ ๆ อาจจะ 4 - 5 ชั่วโมงได้ เพราะคุณน้องชอบง่วงขับเป็นเต่ากว่าจะถึงที่หมายอย่างปลอดภัย แล้วจะเอารูปและเรื่องราวมาลงให้เพื่อน ๆ อ่านบ้างค่ะ
ชอบคนกระโดดครับ ... ชื่อครูอะไรครับ
ว่าแต่ เค้ากระโดดทำไมเหรอครับ ...
สงสัยจัง
แล้วอายุล่วงจนเป็นหนุ่มขนาดนี้ พิมพ์ผิดแน่นอนครับ
ต้องเป็นอายุปูนนี้และหงำเหงือก 555
ภาพงามเช่นเคยครับ ;)
ครูเพ็ญ ครับ
เป๋นจะไดพ่องครับ บ้านเฮา ฝนต้ก นักก่อครับ???
กรุงเทพฝนชุกครับช่วงนี้ เทลงโครมๆโดยเฉพาะเวลาเลิกงานเลิกเรียน ที่นี่เรียกว่าฝนราชการครับ
ผมเพิ่งกลับมาที่ กทม.ได้วันสองวัน ผิวยังดูคล้ำไม่หายเลย น้ำหนักเพิ่มขึ้นนิดหน่อย บวกกับคอเลสเตอรอลในเลือดก็คงกระฉูดเช่นกันครับ
ประจวบห่างจาก กทม.ไม่ไกลครับ ทางดี เด็กๆบนดอยคงดีใจมากๆครับ หากมีโอกาสได้เล่นน้ำทะเล น่าจะมีใครสักคนแอบชิมน้ำทะเลว่า มัน "เค็ม" จริงหรือเปล่า (เหมือนผมตอนเด็กๆ)
เด็กๆรุ่นนี้คงไม่ทัน แบบเรียน มานะ มานี ชุดนี้นะครับ อาจจินตนาการไม่ออก หรือ จินตนาการได้ดีกว่ารุ่นผม เพราะเดี๋ยวนี้มีทีวี ,Internet อยากเห็นอะไรก็ได้เห็นนะครับ
ขอให้มีความสุขมากๆครับ พี่ครูเพ็ญ
:)
สวัสดีค่ะ
http://gotoknow.org/blog/jantakoon06/271071
ยิ้ม ยิ้ม
KiTTyJuMP
พี่เอกค่ะ
- ครับ
แล้วเงินยังเหลือ พาน้องสาวเที่ยวบ้างไหมค่ะ...แต่ไม่ขอเที่ยวทะเล ขอเที่ยว "ปาย" ได้ไหมคะ....อิอิ
- พี่เอกเงินไม่เยอะ เที่ยวนี้พี่สาวทั้งหลายท่านได้สปอนเซอร์ พาพี่เอกไปแอ่วครับ ไปแบบเกาะเค้าไป 555
พี่เอกสบายดีนะคะ.....ด้วยความระลึกถึงคะ
- พี่เอก สบายดีครับ ระลึกถึงน้องก้อยเช่นกัน มีข่าวดีได้ฤกษ์วันไหนก็บอกมาหน่อยนะครับ
อยากไปเที่ยวบ้างจังเลยค่ะ อิอิ สวยดี
องค์ศาลหลักเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
สวัสดีค่ะ มาเที่ยวจังหวัดประจวบฯ แวะกราบศาลหลักเมืองที่สวย
ที่สุดหรือป่าวคะ
อ.จารุวัจน์ شافعى
ผมไปทั้งหมด สามวันครับ แต่เที่ยวจริงๆก็ วันครึ่ง นอกนั้นเดินทาง และ อีกวันนอนฟังเสียงคลื่นทั้งวันคืนครับ ;)
สถานที่ท่องเที่ยวแต่ละจุดไม่ห่างกันมากเลยเดินทางค่อนข้างสะดวกครับ