คอลัมน์ "มุมสบาย" ในวารสาร "อินทาเนีย" ฉบับที่ 2 (มี.ค.-เม.ย.) พ.ศ. 2552 มีเรื่องเล่าสนุกๆ คลายเครียดหลายเรื่อง ผมนำมาดัดแปลงเล็กน้อย แล้วเล่าให้ฟังต่อดังนี้:

เรื่องมีอยู่ว่า . . . . .

ในขณะที่สามีกำลังนั่งดูทีวีรายการโปรดอยู่

ภรรยาเข้ามาพร้อมขอร้องว่า "ช่วยซ่อมไฟหน้าบ้านให้หน่อยสิ มันเสียมาหลายวันแล้ว"

"ซ่อมไฟเหรอ" สามีเริ่มมีอาการ (โมโห)

"ฉันไม่ได้ทำงานการไฟฟ้านะ ดูที่หน้าผากซิมีเขียนไว้ว่า กฟน. หรือเปล่า"

"งั้นซ่อมประตูตู้เย็นให้หน่อยซิ" ภรรยาขอต่อ

"ซ่อมตู้เย็น? " สามีฉุน "ฉันไม่ได้ทำงานโตชิบ้านะ ดูหน้าผากฉันซิมีอักษรคำว่า Toshiba สลักไว้หรือเปล่า"

"ค่ะ อย่างน้อยก็ช่วยดูประตูห้องน้ำให้หน่อยจะได้ไหม มันจะหลุดแล้วนะ

"ซ่อมประตูห้องน้ำ?" สามีโมโหสุดขีด "ฉันไม่ใช่พนักงานรับซ่อมบ้านนะ ดูซิมีเครื่องหมายพนักงานอยู่ตรงไหน"

สามีปึงปังออกจากบ้านไป เขาไปดื่มเหล้าดับอารมณ์อยู่สักพักก็รู้สึกตัวว่าเขาพูดจารุนแรงไป เขาจึงตัดสินใจกลับบ้านเพื่อมาซ่อมของตามคำร้องขอของภรรยา

เมื่อกลับเข้าบ้าน เขาเห็นไฟหน้าบ้านส่องสว่างดี ประตูตู้เย็นก็ซ่อมเป็นปกติ ประตูห้องน้ำก็ซ่อมเสร็จ

เขาจึงถามภรรยาว่า "ที่รัก นี่เธอซ่อมมันยังไง"

"อ๋อ พอคุณออกจากบ้านไป ฉันก็นั่งร้องไห้อยู่ที่หน้าบ้าน มีผู้ชายคนหนึ่งผ่านมา ถามฉัน ฉันก็เลยเล่าให้ฟัง เขาเลยอาสาว่าจะซ่อมให้ โดยมีเงื่อนไขว่าให้ฉันนอนกับเขาครั้งหนึ่ง หรือไม่ก็ทำคุกกี้ให้เขากิน"

"เหรอ แล้วเธอทำคุกกี้อะไรให้เขาล่ะ" สามีถาม

"นี่คุณ" ภรรยาขึ้นเสียง

"ดูหน้าผากฉันซิ มีตัวอักษร S&P หรือเปล่า"