เมื่อวานนี้  นั่งอดทนฟังผู้ชายคนหนึ่งในห้องประชุม…..เป็นเวลา 1 ชั่วโมง  พูดเนื้อหาที่ไม่ใช่เรื่องที่ดี  พูดเอาแต่ใจตนเอง  พูดเสียดสี  ให้ผู้ฟังเจ็บปวด  ทรมานใจ <h2 style="text-align: center;">**</h2> <h2 style="text-align: left;">แต่เมื่อกลับไปบ้าน  มาหาผู้ชายคนหนึ่ง  ที่มีพระคุณ  ให้กำเนิด  ให้การศึกษา  อบรมเลี้ยงดู  บ่มเพาะนิสัย  ความเป็นคนดี  มีศีลธรรม    คุณพ่อ……เจิมรถ เป็นมงคลให้แก่ลูก  สิ่งใดที่ดี  ที่พ่อพอที่จะทำให้ลูกได้  คุณพ่อของครูอ้อย และคุณพ่อของทุกๆๆท่าน  ย่องเป็นผู้ชายที่……สมควรบูชายกย่องกราบไหว้</h2> <h2 style="text-align: center;"></h2> <h2 style="text-align: center;">Das101</h2> <h2 style="text-align: center;"></h2> <h2 style="text-align: left;">ผู้ชายอีกคนหนึ่ง  ที่ได้มาพบ  และเข้าใจกัน   พูดคุยกันถูกคอ  ถูกอัธยาศัย  จึงตัดสินใจร่วมชีวิต  ร่วมคิด  ร่วมสร้างฐานะครอบครัว  ที่สำคัญที่สุด……ร่วมทุกข์  ร่วมสุข</h2> <h2 style="text-align: center;"></h2> <h2 style="text-align: center;">Das2</h2> <h2 style="text-align: center;"></h2> <h2 style="text-align: left;">ชีวิตทั้งชีวิต  มีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นกับผู้ชาย คือ คุณพ่อ และ พ่อคุณ……ที่เป็นที่พึ่ง  ในยามเดือดร้อน  ในยามทุกข์   ช่วยเหลือ  ประคับประคอง  ให้ข้อคิด  ให้คำแนะนำ  และให้กำลังใจ</h2> <h2 style="text-align: center;"></h2> <h2 style="text-align: left;">แต่ผู้ชาย ที่ฉันต้องอดทนฟัง  ในการประชุม  ไม่เห็น  จะเป็นที่พึ่งพา  หรือให้ข้อคิด  ไม่เคยให้คำปรึกษา  ไม่เคยให้กำลังใจ </h2> <h2 style="text-align: left;">ตรงกันข้าม……แต่  จะบั่นทอนจิตใจ    พูดจาเสียดสี  ให้เพื่อนฝูง ดูหมิ่น ดูแคลน</h2> <h2 style="text-align: center;">***</h2> <h2 style="text-align: left;">แล้ว ฉันจะไปสนในไยดีอะไร   ในเมื่อฉันยังมีผู้ชาย  ที่ดีแสนดี  ทั้งรัก  ทั้งเข้าใจ  ทั้งยอมฟัง  ให้ความคิดเห็น  ให้กำลังใจ  อีกตั้งมากมาย…….อย่างน้อย……  ก็คุณพ่อและพ่อคุณ  ของฉัน</h2>