ขำแต่ไม่ขัน

ตลอดสัปดาห์ เรามีเรื่องมากมาย ที่ต้องคิด ต้องทำ  วันนี้เป็นวันเสาร์  บางคนได้พักผ่อนอยู่กับบ้าน  ได้โอกาสมีเวลาเขียนบล็อกบ้าง  หรืออาจจะแย่งคอมพิวเตอร์กับลูกอีกหละ  ปวดหัวเลย พ่ออยากเขียน แม่อยากเขียน แต่ก็ไม่มีโอกาส  คงจะเป็นช่วงลูกนอนหลับแล้ว

 

อย่างไรก็ตามมาขำกันเถอะนะ  ไม่รู้ขำหรือเปล่า  ไม่ขำก็ขันเถอะ

 

ไม่รอหรอก

เรื่องมีอยู่ว่า    สาวแสบเดินผ่านหนุ่มปากเสียที่เป็นคู่กัด เห็นกันมักจะเย้ากันด้วยถ้อยคำที่รุนแรง  ที่คิดว่าฝ่ายหนึ่งได้ฟังแล้ว สะใจตนเองยิ่งนัก เป็นคู่กัด ที่จะต้องหาทางชนะกันให้ได้ ไม่ยอมแพ้เปรียบกันเลย   วันนี้เจอกันเช่นเคย  เหมือนเดิม

 

สาว       เชอะ  !  ไอ้ ขี้เมา

หนุ่ม      ข้องใจอะไรเหรอ  ยัยขี้เหร่

 

สาว      ขี้เหร่ก็ยังดีกว่าขี้เมายะ

หนุ่ม     กินเหล้าเมา รุ่งนี้เช้าก็หายได้    แต่ขี้เหร่ตื่นขึ้นมากี่วันก็ยังขี้เหร่เหมือนเดิม

 

สาว      ปากอย่างนี้ ถ้าเป็นผัวชั้นนะ   ชั้นจะแอบเอายาพิษ ให้กินตายไปเลย

หนุ่ม     ถ้าผมเป็นผัวคุณจริงๆ   ไม่ต้องมาแอบเอาให้กินหรอก  ผมหามากินเอง

                 ไปนานแล้ว

 

คนเรา อลเวงไปคนละอย่าง  เก่งไปคนละอย่าง  พูดดีเป็นศรีแก่ปาก พูดมากปากจะเป็นสี  สองคนนี้ ซักวันหนึ่ง  ต้องโดน  คริ  คริ  คริ