ก่อนหน้านี้ฟังเพลงคำสัญญาที่หาดใหญ่  ก็รู้สึกชอบและซึ้งกับเพลงอยู่แล้ว  มาวันนี้ได้ฟังอีกครั้งหนึ่ง  ความรู้สึกนั้นเปลี่ยนไปมาก สุดซึ้งและมีความหมายมากกว่าเดิม  ทำให้คิดถึงบรรยากาศงาน GotoKnow Forum คิดถึงทุก ๆคนเหมือนกับเหตุการณ์เพิ่งผ่านมาเมื่อวาน  ในความคิดนั้นมีเรื่องชวนให้เขียนบันทึกมากมาย ส่วนในประจำวันก็มีเรื่องใหม่ ๆ มาทับถม 

      อ่านบันทึกของเพื่อน ๆ เกี่ยวกับงาน GotoKnow Forum  กลับทำให้ได้การบ้านติดไม้ติดมือออกไปอีก แบบนี้ก็คงไม่ต่างจากความหมายของคำว่า..งานเข้า ..ใช่เลย 

      ด้วยเหตุบังเอิญที่เครื่องเลื่อนเที่ยวบิน  จึงทำมีโอกาสได้ชมเมืองหาดใหญ่และเมืองสงขลา โดยเจ้าบ้านน้องแอน เกศวิไลได้นำเที่ยวตามที่เสนอไปในบันทึก๒๖๗.โจ๊กไม่ใส่ไข่ ยังมีเรื่องเล่าที่ติดค้างที่สำคัญอีก ๑ เรื่องคืออาหาร  น้องแอน ได้พาไปทานขนมจีน แกงส้ม ผัดผักเหลียงใส่ไข่  

       เมื่อไปถึงร้าน  พนักงานเสิร์ฟบอกว่าขนมจีนเหลือเพียง ๑ ชุด ทำให้หายสงสัยว่าทำไมน้องเอกและน้องพรรณาสั่งนักหนาว่าต้องไปทานขนมจีนให้ได้ก่อนกลับ  ขนมจีนจะใส่มาในกระจาดรองด้วยใบตอง  ไข่ต้ม  ผักสดอีก ๑ กระจาด และน้ำขนมจีนเสิร์ฟเป็นถ้วย ๆ ละ ๑ อย่าง  เมื่อต้องการจะทานให้ตักน้ำขนมจีนราดลงไปบนขนมจีนทีละน้อย ๆ ตามต้องการ ตามด้วยผักสด ส่วนแกงสัมของภาคใต้นั้นเคยลิ้มรสมาก่อนแล้ว  ติดใจตรงที่มีกลิ่นขมิ้น รสไม่เผ็ดมากเหมือนที่เคยทาน 

      ผัดผักเหลียงใส่ไข่  อร่อยมากไม่เคยทานมาก่อนเลย รสมัน ๆ ทานเป็นอาหารก็ได้ ทานเล่น ๆ ก็ได้ด้วย น้องแอนได้อธิบายลักษณะว่าเป็นไม้พุ่มไม่โตนัก นิยมนำใบอ่อนและยอดอ่อนมาทำอาหารตามใจชอบ และนิยมผัดใส่ไข่  ก่อนจากได้บอกกับน้องแอนว่า....."มาคราวหน้าสัญญานะว่าจะพามาทานผัดผักเหลียงใส่ไข่อีก"

     จบบันทึก..ความรู้สึกยังไม่จบลง  เสียงเพลงคำสัญญาจากหาดใหญ่ เล่นซ้ำ ๆ หลายเที่ยว ยิ่งฟังยิ่งมีความหมาย...หาดใหญ่แห่งนี้ความรักยังมีมากมาย....