ช่วงหลายวันมานี้ผมสังเกตเห็นหลาย ๆ บันทึก กล่าวถึงเรื่องการแสดงตนออกมาในสังคม GotoKnow.org มีหลายความเห็น หลายแบบ ทั้งขวาสุด ซ้ายสุด และกลาง ๆ จริง ๆ แล้วเมื่อผมอ่านทุกบันทึก ผมยังตัดสินไม่ได้เลยว่าเจ้าของบันทึกจะเอาอย่างไรแน่ เหมือนลังเลอยู่ เหตุการณ์เช่นนี้ ผมถือว่าต้องเลือกสายกลางคือ “อิสระแห่งตัวตนของตน(เอง)”

     เห็นด้วยครับที่ อ.ดร.จันทวรรณ ได้นำเสนอออกมาที่บันทึก ชื่อ-นามสกุล มีไว้ดี เพื่อร่วมกันสร้างและค้นหาผู้ชำนาญการของไทย โดยเฉพาะในฐานะที่อาจารย์และทีมงาน ได้พยายามพัฒนา GotoKnow.org และผมมองว่าที่อาจารย์ได้พยายามสื่อเชิงขอร้องที่ไม่บังคับให้ต้องทำ ก็เพื่อการสร้างสรรค์ KM ให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ในเบื้องต้นที่ได้เริ่มพัฒนาขึ้น ให้เป็นคลังความรู้ที่น่าเชื่อถือพอที่จะนำไปหมุนวนปรับใช้กันต่อ ๆ ไปได้

     แต่ก็นั่นแหละครับความหลากหลาย ยังไงก็หลายหลาก ก็เป็นธรรมดาขอให้เป็นธรรมชาติไป ใครใคร่จะเปิดเผยในทันทีก็ได้ ในกาลต่อมาก็ดี หรือจะไม่เปิดเผยตลอดไปก็ไม่ว่ากัน ผมมองเอาที่ตัวเนื้อความรู้เพื่อนำมาพิจารณาว่าใช้ได้ไหม (นำไปใช้) หาก Get ได้ และนำไปใช้ ก็อ้างถึงไปตามนั้นเท่านี้อ้างถึงได้ ซึ่งก็ไม่ได้เกิดจากผู้นำไปใช้ที่อ้างถึงไม่ครบถ้วน กลับเป็นเพราะผู้ให้ข้อมูลเองที่ให้ไว้ไม่ครบ (ผมให้ความสำคัญกับการอ้างถึงมาก)

     ที่เขียน คห.นี้ก็เพื่อจะยืนยันว่าไม่คิดมากจะยังไงก็ได้ แต่ดูที่เนื้อหาเป็นหลัก โดยเฉพาะการ ลปรร.นี่ ผมว่าเรา (ผู้เสพ) อ่านถึงก็รู้ครับว่าจะเลือกตัดสินใจกับข้อมูลนั้นอย่างไร เชื่อ ไม่เชื่อ เอาอย่าง นำไปปรับใช้ หรือ แค่ลองดู ฯลฯ ผมว่าให้เครดิตแก่ผู้เสพ (แต่ละคน) ดีกว่าว่าจะตัดสินใจอย่างไร ส่วนตัวผมเองโดยส่วนตัว พร้อมที่จะเปิดเผยทุกอย่าง เท่าที่จะไม่ถูกมองว่าเกินจริงครับ ประมาณว่าเจียม ๆ นิดนึง ที่สำคัญข้อมูลอันเป็นเท็จไม่ใช้โดยเด็ดขาดครับ

     ปล.อยากจะบอกว่าหากได้เข้ามา ลปรร.กันอย่างคุณไร้นาม มาด้วยความจริงใจ (ตามที่รับรู้) ผมจะยินดีมากแม้ไร้นาม หรือไร้ตัวตน ผมไม่อยากแสดงความคิดเห็นหรือเขียนเป็นบันทึกตั้งแต่แรกในประเด็นนี้ ก็ด้วยแคร์ครับ แคร์ว่าคุณไร้นามจะหายไปจาก GotoKnow.org ด้วยใจจริง