ไม่ว่าเราจะอยู่หน่วยงานไหนของโรงพยาบาล เราต่างก็มีส่วนช่วยออกแบบในการดูแลผู้ป่วยเพื่อลดความเสี่ยงและคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้รับบริการเป็นสำคัญ

เรื่องเล่าจากพวกเราชาวโรงพยาบาลท่าวังผาสัปดาห์นี้  บ่ายนี้เรานัดกันมาจับเข่า...เล่าเรื่อง  ร่วมแบ่งปันประสบการณ์การทำงานในหัวข้อ “เราจะทำให้ผู้รับบริการ...ปลอดภัยได้อย่างไร”  ซึ่งเป็น “เข็มมุ่ง” ของโรงพยาบาลท่าวังผา ที่เน้นความพึงพอใจและความปลอดภัยทั้งผู้ให้และผู้รับบริการ ในกระบวนการการพัฒนาคุณภาพบริการ 

โรงพยาบาลเรามีการเตรียมความพร้อมสำหรับผู้ป่วยที่เข้ามารับบริการแบบฉุกเฉินที่แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉิน เพราะการเจ็บป่วยนั้นอาจเป็นอันตรายถึงกับชีวิต การเตรียมบุคลากร อุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพ รวมทั้งระบบการแพทย์ฉุกเฉิน [EMS] มีการจัดการกับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับผู้ป่วย และ คุณชัยพันธ์  วิชา (พยาบาลวิชาชีพ)  ก็ได้เน้นการสื่อสารทำความเข้าใจ การเข้าถึงจิตใจของผู้รับบริการ  เพื่อให้ผู้ป่วยปลอดภัยทั้งร่างกายและจิตใจ   การจัดเตรียม อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องมือต่างๆ ก็ต้องทำให้ปราศจากเชื้อ ของคุณพยุง  ถุงเสน เจ้าหน้าที่งานจ่ายกลาง ได้คำนึงถึง การปฏิบัติตามมาตรฐานต่างๆที่กำหนดอย่างเคร่งครัด  “เราต้องซื่อสัตย์ต่อหน้าที่เพราะ ถ้าของปราศจากเชื้อ ผู้ป่วยก็ปลอดภัย”    คุณนภาพร มหายศนันท์ (พยาบาลวิชาชีพ) ให้การดูแลผู้ป่วยเรื้อรังในระยะยาวในโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง และโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ได้จัดให้บริการที่ดูแลแบบองค์รวม ทั้ง ร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม รวมถึงการหาแนวทางสร้างพลังให้ผู้ป่วยสามารถดูแลตนเองได้ ปราศจากภาวะแทรกซ้อน และมีคุณภาพชีวิตที่ดี  “การบริการด้วยคุณธรรม จริยธรรม มีใจเอื้อเฟื้อ รู้สึกมีความสุขใจในการให้บริการแม้ว่า....ต้องดูแลเขาไปตลอดชีวิต” เช่นเดียวกับการให้บริการผู้ป่วยเอชไอวี/เอดส์ ของ คุณประมวลพร  ทนะขว้าง (พยาบาลวิชาชีพ) ที่คำนึงถึงจิตใจและเสริมสร้างกำลังใจแก่ผู้ติดเชื้อเอชไอวีว่า   “เราสามารถอยู่ร่วมกับสังคมเหมือนคนทั่วไปได้เพียงแต่ต้องรู้จักวิธีดูแลตนเองและป้องกันการแพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่น”

ก่อนจ่ายยาทุกครั้ง คุณ ศิริพร    สิงหราไชย  (เจ้าพนักงานเภสัชกรรม)  และเภสัชกรจะมีการตรวจสอบความถูกต้องของชื่อผู้ป่วย ขนาดยา การเกิดปฎิกิริยาต่อกันของยา การแพ้ยา รวมทั้งวันหมดอายุของยา   ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย เพราะถ้าจ่ายยาผิดจะมีผลเสียต่อผู้ป่วย  “ความประทับใจคือการช่วยเหลือสื่อสารการรับประทานยาแก่ผู้ป่วยเป็นใบ้  โดยทำสัญลักษณ์ที่ผู้ป่วยสามารถเข้าใจได้ง่าย” โดยถ้าทำลูกศรชี้ขึ้นก็จะเป็นมื้อเช้า ลูกศรลงก็จะเป็นมื้อเย็น หากชี้ทั้งขึ้นและลงก็ต้องกินทั้งเช้าและเย็น   ในการปฏิบัติงานเอ็กซเรย์ ของคุณชูเกียรติ  ธิมา (ผู้ช่วยทันตแพทย์) จะมีการสอบถามผู้ป่วยหญิงก่อนทุกครั้ง ว่าตั้งครรภ์หรือไม่ และมีการเขียนป้ายเตือน  นอกจากนี้ในส่วนของญาติ ก็จะเตือนถึงการป้องกันอันตรายจากรังสี  หรือ กรณีผู้ป่วยกระดูกหัก ก็จะระมัดระวังในการยกเคลื่อนย้ายผู้ป่วย 

การที่พื้นสกปรกหรือพื้นที่เลอะน้ำจะทำให้พื้นลื่น ทำให้ผู้รับบริการเสี่ยงต่อการหกล้ม ต้องทำให้พื้นที่เปียกแห้งโดยเร็ว  หรือขณะทำความสะอาดห้องน้ำ คุณเฉลิม  พิยะ (คนงาน)  ก็จะมีการแขวนป้ายบอกว่าขณะนี้กำลังทำความสะอาดอยู่ก็จะมีป้ายเตือนบอกผู้รับบริการให้ใช้ความระมัดระวัง  “มักรู้สึกภูมิใจที่ตนเองก็มีความสำคัญที่ละลดความเสี่ยงต่อผู้ป่วยได้”   การเคลื่อนย้ายผู้ป่วย เข็นผู้ป่วย ของ คุณจรัส  จิณะไชย (คนงาน) จะมีสายรัดคาดผู้ป่วยทุกครั้ง  เนื่องจากโรงพยาบาลมีพื้นที่ลาดชัน  การเข็นผู้ป่วยลงจากตึกจะใช้วิธีการเข็นแบบถอยหลัง ถือเป็นเทคนิคอย่างหนึ่งที่จะไม่ทำให้รถเข็นผู้ป่วยไถลไปข้างหน้า  เพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย   คุณเจริญ  สุภาแก้ว (รปภ.) จะคอยตรวจดูเวรยาม ดูแลทรัพย์สิน ดูแลเปิดปิดไฟฟ้าตามทางเดิน  รวมทั้งดูแลอำนวยความสะดวกให้ผู้มารับบริการ บางครั้งรวมไปถึงการช่วยดูคนไข้ จิตเวช ที่มักแอบหนีออกไปจากตึกผู้ป่วย  เป็นดูแลความปลอดภัยอย่างครอบคลุมครบวงจร

            พวกเราชาวโรงพยาบาลท่าวังผาต่างเห็นพ้องกันว่า “ไม่ว่าเราจะอยู่หน่วยงานไหนของโรงพยาบาล  เราต่างก็มีส่วนช่วยออกแบบในการดูแลผู้ป่วยเพื่อลดความเสี่ยงและคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้รับบริการเป็นสำคัญ”