กริ๊งกร๊าง..ต๊อด ๆ ...ฮัลโหล... ทักทาย ถามไถ่ เป็นกำลังและส่งใจให้พรในการเดินทางไปร่วมงานเสวนาทางวิชาการ GotoKnow Forum ของคนส่งและคนร่วมเดินทาง  รวมทั้งคนรอรับปลายทาง  แต่ฉันยังตอบเวลาที่แน่นอนไม่ได้  จำได้แต่เที่ยวบินเที่ยวแรกจากพิษณุโลก เพราะจำได้ ๗.๔๕ น. และถึงหาดใหญ่ตอนเย็นแต่ไม่ทราบเวลาแน่นอน  เนื่องจากยังไม่ได้พรินต์เอาท์ตั๋วเดินทางออกมาอ่านอย่างชัดเจน 

        ความเป็นจริงที่คิดได้ภายหลังว่า..น่าจะเดินทางวันนี้หรือเดินทางกลับหลังจากนั้นอีกวันสองวัน  ตอนแรกที่อ่านพบว่ามีการจัดงานฉันไม่ได้ปรึกษาหารือหรือชักชวนใคร ๆ ฉันส่งใบสมัครไปคนเดียว ตอนนั้นกำหนดการยังไม่ออก เพียงแต่ดูปฏิทินแล้วเป็นวันราชการ จึงแกล้งทำตัวเป็นคนดีสักหน่อยรับไปรีบกลับ และรีบซื้อตั๋วออนไลน์ ได้เราคาตั๋วแพงสมใจ  ภายหลังครูพรรณาซื้อได้ราคาถูกอยู่ระหว่างการลดราคา 

      ตัวเลขแสดงการ  Count down มีให้เห็นมาหลายวันแล้ว ขณะที่เริ่มบันทึกฉบับนี้เหลือเพียง ๐๐ วัน ๑๒ ชั่วโมง  ฉันยังเก็บสัมภาระเข้ากระเป๋าไม่เสร็จเรียบร้อย  เพิ่งจะมาหยิบจับสิ่งของในตอนบ่ายสองโมง รีดผ้า พับผ้า เตรียมกระเป๋า รวมสัมภาระ ๔ ชิ้น กระเป๋าเดินทาง กระเป๋าถือ กระเป๋าของฝาก และโน้ตบุค มีหลายท่านห่วงใยบอกว่าควรนำโน้ตบุคไปด้วย 

     ก่อนหน้านี้เข้าเมล์ไม่ได้เพราะตั๋วยังไม่ได้โหลดไว้  คิดว่าต้องรออีกนิดจะลองดูอีกครั้ง เพราะ HOTMAIL มีปัญหามานาน  ลองเข้าไปดูที่ GMAIL บ้าง  เห็นมีเมล์ของคุณเอกจตุพรอยู่และมีแนบไฟล์ด้วย ลองโหลดดูเจอตั๋วพอดีหมายความว่าคุณเอกรอบคอบมากอุตส่าห์ส่งตั๋วให้ทั้งสองแห่ง  งานนี้คนที่ไม่ได้ไปตื่นเต้นมากกว่าคนไป  สังเกตจากการลุ้นทางโทรศัพท์ให้เตรียมกระเป๋า 

      พร้อมเสมอสำหรับเป้าหมายของการไปลดความเหลื่อมล้ำให้กับตนเอง เพื่อให้ความร่วมมือกับกิจกรรมการก้าวข้ามความเหลื่อมล้ำทางความรู้ด้วยเครือข่ายชุมชนนักปฏิบัติ ..แต่ก็ไม่ทราบว่าจะทำได้ดีแค่ไหน