โลก หรือสิ่งที่เขารู้ มันระนาบเดียว

เด็ก ไม่ใช่ผู้ใหญ่ตัวเล็ก(ตอนหนึ่ง)

ทำไมเด็กบางคนเช่นลูกของเราเอง ไม่มีแรงขับดันหรือแรงผลักในหลายแขนงวิชาหรือ กิจกรรมที่อยากให้เขาสนใจ

ทั้งที่เขามีโอกาส มากกว่าหลายคน

 

ทำไมจึงสนใจเฉพาะบางเรื่อง ที่เราพ่อแม่คิดว่าเราไม่ได้เน้น หรือจริง ๆ แล้วไม่ได้สนับสนุนเขานัก

เช่น การเล่นเกมซึ่งยังดีที่เขาเล่นในสายตา

ถ้าไม่เล่นในสายตาคือห้ามเล่น

 

ทำไมมีคำพูดหลุดมา ให้ได้ยินบ่อย ๆ ว่า

"บางวิชาตั้งใจหรือขยันไปก็ไม่มีประโยชน์ ใช้หาเงินไม่ได้ไม่ใช่หรือแม่" 

"ครูประจำวิชานี้ เขาไม่ชอบแบบที่น้องทำนี่แม่"

"แม่ แม่ แม่ แม่ทุ่มเททำสิ่งนี้เพื่ออะไร ไม่เห็นได้อะไรตอบแทนเลย"
(ถักหมวกเด็กแจกเด็ก ๆ ลูก ๆ หลาน ๆ คนรู้จัก ลูกของผู้ช่วยที่คลินิก)

"ถ้าพ่อคิดจะเปลี่ยนงาน งานใหม่ได้เงินเดือนดีกว่าหรือครับพ่อ"

"พ่อครับ พ่อคิดว่าอาชีพอะไรน่าเรียน น่าทำที่สุดรายได้ดี ๆ น่ะพ่อ"

"เป็นนักกีฬาฟุตบอลอาชีพ หรือ นักมวยอาชีพก็ดีนะพ่อ เงินรางวัลสูงจังครับ"

ทำไม ทำไม และทำไม

 

เราจึงมานั่งคิด ถก พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้

ทำไมลูกมองโลกแคบจัง

เขายึดเอา สิ่งที่เขาเห็นบ่อย ๆ ในคอมพ์พิวเตอร์ หัวข้อข่าวสาร ข่าวฮิตติดอันดับ หรือความรู้บางอย่างเฉพาะที่เขาสนใจในหนังสือ ในคอมพ์พิวเตอร์ ใช่หรือไม่

 

เมื่อแรกเริ่มที่เขาสนใจ หิวกระหายอยากเรียนรู้การใช้คอมพ์พิวเตอร์ หิวกระหายอยากเรียนรู้ภาษาอังกฤษ

โลกของเขาดูราวกับว่า มันกว้างขึ้น กว้างมาก กว้างกว่าโลกของพ่อ ของแม่

ดู ๆ ไปเขาเหมือนฉลาด รู้ทางกว้าง

แต่เขาไม่รู้ ทางลึก

เขาทุ่มเท จนแตกฉานภาษาอังกฤษ เคยทดสอบด้วยโปรแกรมเกี่ยวกับการสอบภาษาอังกฤษ (TOELF) คะแนนเขานำลิ่ว เลยแม่ไปมาก ขั้น advance หรือ excellent โน่น

เขาจึงสนุกกับการใช้ search engine เกือบทั้งวัน ในช่วงเวลาที่ปิดเทอม สลับกับการอ่านหนังสือเล่มพกพา pocketbook

แต่สิ่งที่เราสองคนเริ่มวิตกกังวล คือ

โลกหรือสิ่งที่เขารู้มันระนาบเดียว

มันไม่ใช่ชีวิตแบบรายรอบตัว อย่างที่เราหรือเขาหรือทุกคนต้องใช้ชีวิตอยู่กับมัน

มนุษย์ ต้องมีชีวิตจริง ที่ลึก กว้าง 

จึงอยากหยิบยกเรื่องลูกกับการหล่อหลอมเขาในรูปแบบใหม่อีกรูปแบบหนึ่งมาลองพูด เล่า แลกเปลี่ยนเรียนรู้

หยิบเรื่องลูกเราเองดีที่สุด เห็นกันทุกวันถามได้และมักได้ฟังเหตุผลแปลก ๆ เสมอ

สิ่งสำคัญ สะท้อนกลับมาที่เราทั้งคู่ด้วยว่าได้ให้โอกาสเขาครบจริงหรือไม่

ปฎิสัมพัทธ์กับผู้อื่นที่ใกล้ชิดเช่นญาติ มิตร เพื่อนสนิท

สังคมแบบท้องถิ่น ตลาดสดประจำตำบล การฝึกหัดค้าขายปลีก

การมีสังคมเพื่อนบ้าน หรือ สังคมหน่วยใหญ่ที่เหนือกว่าครอบครัวในโลกจริง ไม่ใช่โลกเสมือนอย่างโลกไซเบอร์

ขนบประเพณีบางอย่าง เช่นงานบวชนาค งานศพ งานแต่งงานท้องถิ่น

กีฬา

งานสังคมสาธารณประโยชน์ เช่นแบบจิตอาสาโกทูโน

การให้กลับคืนสู่สังคมเช่น การไปบริจาคอาหารแก่เด็กยากไร้ที่เราเคยไปกัน

การไปกราบไหว้ สนทนาธรรมกับพระปฎิบัติ

และเหนืออื่นใด

การปฎิบัติธรรม

เขาเริ่มขาดส่วนนี้ไป พร่องไป  เราสรุปแก่เรากันเองเพราะเราหลงลืม หยิบยื่นโอกาสให้เฉพาะบางสิ่ง

ซึ่งเราสองคนไม่มัวกล่าวโทษกันเองเรื่องงานเต็มมือ ไม่มัวระทดท้อ คุณพ่อขายาว เริ่มวางแผนวันหยุดระหว่างสัปดาห์ หรือนับแต่นี้ไป เราจะเริ่มตั้งต้นกันอีกสักครา

เรายังมีเวลา

 

เขายังเด็ก

เขายังพร้อมรับการปรับแต่ง เปลี่ยนแปลงทัศนคติ

กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ และ เวลาเท่านั้นที่ต้องเริ่มต้นทุ่มเท

 

 

*จะมาเล่าให้ฟังอีกค่ะว่าจะดำเนินการอย่างไร*