คนอีสาน

         

         ลูกอีสาน

     ผู้เขียนได้เล่าถึงขนบธรรมเนียม ประเพณี ตลอดจนความเชื่อของชาวอีสาน โดยผ่านเด็กชายคูน  รวมไปถึงการบรรยายถึงสภาพความเป็นไปตามธรรมชาติของผู้คน และสภาพแวดล้อม  เช่น  การเกี้ยวพาราสีกันของทิดจุ่นและพี่คำกอง จนท้ายที่สุดก็ได้ แต่งงานกัน  การออกไปจับจิ้งหรีดของคูน  การเดินทางไปหาปลาที่ลำน้ำชีเพื่อนำปลามา ทำอาหาร  และเก็บถนอมเอาไว้กินนานๆ ด้วยการทำปลาร้า เป็นต้น 

      เรื่องราวทั้งหมดนั้นเน้นวิถีชีวิตความเป็นอยู่  แสดงวิธีการของการดำรงชีวิตตามธรรมชาติในถิ่นอีสาน เป็นสิ่งสำคัญ  นอกจากนั้นยังแทรกความสนุกสนามเพลิดเพลินจากการทำบุญตามประเพณีไว้หลายตอนด้วย  ได้แก่การจ้างหมอลำหนู  ซึ่งเป็นหมอลำประจำหมู่บ้าน  ลำคู่กับหมอลำ ฝ่ายหญิงที่ว่าจ้างมาจากหมู่บ้านอื่น  ทั้งกลอนลำและการแสดงออกของหมอลำทั้งสองได้สร้างความสนุกสนานครึกครื้นแก่ผู้ชมที่มาเที่ยวงานอย่างมาก

      ลูกอีสานเป็นการถ่ายทอดเรื่องราวจากประสบการณ์ด้วยภาษาที่ตรงไปตรงมา และแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิต  ความเป็นอยู่ของชาวอีสานว่าต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างไร  การเรียนรู้ที่จะอดทนเพื่อเอาชนะกับความยากแค้นตามธรรมชาติ  ด้วยความมานะบากบั่น  ความเอื้ออารีที่มีให้กันในหมู่คณะ  ความเคารพในระบบอาวุโส  สิ่ง เหล่านี้ปรากฎอยู่ในแต่ละตอนของลูกอีสาน  ดังที่พ่อของคูนบอกว่า

         "...เรื่องน้ำใจ  พ่อของคูนเคยสอนคูนเหมือนกันว่าคนมีชื่อนั้นคือ คนรู้จักสงสารคนและช่วยเหลือคนตกทุกข์  ถ้าไม่มีสิ่งของช่วย ก็เอาแรงกายช่วย  และไม่เลือกว่าคนๆ นั้นจะอยู่บ้านใด อำเภอใด"