ได้เดินชมสวน สูดโอโซน อยู่กับธรรมชาติ สดชื่นดีจังค่ะ

พยาบาลบุกสวนป่าพ่อครูฯ (1)

สวัสดีค่ะ วันนี้ขอเล่าต่อ เรื่อง พยาบาลบุกสวนป่าพ่อครูฯ ต่อจากบันทึกที่แล้วนะคะ

พวกเราเดินทางไปถึงสวนป่าพ่อครูบาฯ อ.สตึก จ.บุรีรัมย์ จนได้ ด้วยความอนุเคราะห์จากคุณน้องมะเดี่ยว  น้องชายผู้ใจดี

ยิ่งใกล้ไปถึงยิ่งรู้สึกตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจ ไปถึงได้รับการต้อนรับจากพ่อครูบาฯ อย่างอบอุ่น

ผู้เขียนไม่คุ้นเคยกับการกอด เขิน ๆ อยู่ค่ะ ยืนอยู่ใกล้ๆ และแอบถ่ายรูปเก็บภาพประทับใจแต่ละช่วงตามนิสัย และรู้สึกปราบปลื้มยินดีไปกับพี่แก้ว น้องไก่ ที่โผเข้าสัมผัสกับอ้อมกอดของพ่อครูบาฯ

ผู้เขียนรู้สึกตื่นเต้น ดีใจที่ได้เห็นบุคคลที่เคยเห็นอยู่ในเว็บเห็นแบบเป็นตัวเป็น ๆ ได้แต่เคยพูดคุยผ่านการพิมพ์ข้อมูล Comment ลงในบันทึกแสดงความคิดเห็นตอบกันไปตามวาระและสถานการณ์

 

การทักทายที่อบอุ่น  มอบของฝากตามขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมอันดีงามของไทย  ผู้เขียนมีข้าวต้มผัดฝีมือแม่ช่วยบรรจงทำให้  เมื่อผู้เขียนบอกว่าจะเอาไปฝากอาจารยฺ คุณครู ที่อยู่สวนป่า ฯ เป็นปลื้มมากค่ะ  คุณหมอชอบวิ่ง พี่หมอเจ๊ ป้าจุ๋ม แกะข้าวต้มผัดชิมก่อนเพื่อนและบอกว่าอร่อย  ป้าจุ๋มมีคู่แข่งซะแล้ว  

สำหรับพี่แก้วก็มีของฝากเช่นกันค่ะ  มีขนมและส้มโอ 

อ.ขจิต  มาร่วมวงด้วย 

อ.ขจิต ตัวเป็นๆ ผู้เขียนได้สัมผัสมือกับ อ.ขจิตด้วย มาๆ มาให้จับเสียดี ๆ ดีใจมากเลยค่ะ   (เสียดายไม่มีรูปนะคะ)

พ่อครูฯ ถามด้วยความเป็นห่วงทีมเรา พวกเราพูดคุยกันถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุช่วงเดินทาง

นั่งพอหายเหนื่อย พ่อครูก็พาเราเที่ยวชมสวนป่า  มีพี่หมอเจ๊  อ.ขจิต  พาทีมเราเดินเที่ยวสวนครัวด้านหลังบ้าน  ทุกพื้นที่ถูกใช้สอย ปลูกพืชผักสวนครัว หลากหลายชนิด เดินไปให้นึกถึงอาหารการกิน จินตนาการได้เลยว่า จะนำมาทำอะไรกิน  หลากหลายเมนูมากเลยค่ะ     

เดินผ่าน  วัว  แม่ลูก 

ผ่านไปในสวนป่าด้านข้าง  จะเห็นต้นกระสัง ออกลูกเป็นมะกรูดบ้าง มะนาวบ้าง ทึ่งจริง ๆ  

อ.ขจิต  บอกพวกเราดูต้นไม้ชนิดหนึ่ง ใช่โสมหรือ จำไม่ได้แล้วค่ะ 

มีต้นหน่อไม้ด้วยนะคะ  มีหน่อไม้ด้วย

นี่ไงคะ กระท่อมวิมาน ของ อ.ขิต  ค่ะ

คราได้เดินชมสวน สูดโอโซน อยู่กับธรรมชาติ 

รู้สึกสดชื่นดีจังค่ะ 

ขอจบไว้ก่อนนะคะ

กัญญา