เนื้อเม็ดแน่น รสมัน กลิ่นฉุน

สะตอ..มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Parkia speciosa Hassk. ถิ่นกำเหนิดอยู่ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และภาคใต้ของไทย

สะตอเป็นไม้ยืนต้น ลำต้นตั้งตรง ใบเป็นแบบขนนก ดอกเป็นช่อสีเหลือง ผลเป็นฝักยาวสีเขียว เยื่อหุ้มเม็ดสีขาวครีม กลิ่นฉุน ฝรั่งเรียกว่า stink bean หรือถั่วเหม็น มี 2 สายพันธุ์ คือ สะตอข้าว ฝักสีเขียวอ่อน ขนาดสั้น บิดเป็นเกลียวเล็กน้อย เนื้อเม็ดแน่น รสมัน กลิ่นไม่ฉุนมาก นิยมกินกันทั่วไป สะตอดาน ฝักหนาสีเขียวแก่ยาวและตรง เม็ดขนาดใหญ่ เนื้อแน่น รสมัน กลิ่นฉุนจัด กินเฉพาะในภาคใต้

เมล็ดอ่อนของสะตอ รสชาติมัน กรุบกรอบ นำมากินสด เผาหรือต้มกินสุกกับน้ำพริก ปรุงอาหารได้หลายอย่าง เช่น แกงเผ็ด แกงไตปลา ผัดเผ็ด ผัดสะตอใส่กะปิ และทำสะตอดอง ส่วนยอดอ่อนกินเป็นผักสดจิ้มกับน้ำพริก

สารอาหารในสะตอที่โดดเด่นคือ โปรตีนและคาร์โบไฮเดรต ซึ่งมีอยู่ในปริมาณสูง นอกจากนี้ยังมีแคลเซียม ฟอสฟอรัส และวิตามินซีสูง เป็นยาระบายอ่อนๆ ช่วยลดน้ำตาลในเลือด เหมาะสำหรับคนเป็นโรคเบาหวาน