มนุษย์โดยสันดานแล้ว(แรงไปหรือเปล่า) มักจะแข่งขันกันอยู่เสมอ

ใครลองได้อ่านหัวข้อของผมครั้งนี้คง คิดว่าป๊ะเบดูอิน ของลูกๆคงทำงานหนักแน่ๆ เปล่าไม่ใช่ เพียงแต่ที่ผมบันทึก สี่ตอนที่ผ่านมามีบางท่านว่าหนัก เอายั่งงี่ก็แล้วกันถ้าใครรักหนักๆก็ย้อนไปอ่านได้ แต่ถ้าใครจะเก็บไว้อ่าน ผมก็ไม่สงวนสิทธิ์แต่อย่างใด ไม่เชื่อถามวอญ่า เกลอครูคิมได้  บันทึกนี้ผมนำเรื่องเบาๆประเภทสำลีเรียกน้องมาคุยกัน แต่........

ผมมีหนังสือดีๆที่น้องชายผมคือ ฟูอ๊าด(อ.สุรชัย จากมหาวิทยาลัยอิสลามยะลา) ได้บรรจงกลั่นจากมันสมองแห่งความรักสันติภาพ ท่านจะได้มุมมองอีกมุมหนึ่ง ที่ผ่านมาอาจจะมองภาคใต้อย่างไรก็ตาม แต่วันนี้ถ้าได้อ่านจะเปลี่ยนความคิดทันที ช่วยกันสนับสนุนและให้กำลังใจผู้ที่คิดดีทำดีด้วยนะครับ รายได้ส่วนหนึ่งก็นำไปเพื่อการกุศล ติดต่ออย่างไรดูช่วงท้ายๆนะครับ

ผมฟังเขาคุยข่าวในรายการโทรทัศน์หรือวิทยุก็ตาม พอเสนอข่าวชิ้นแรกจบ จะไปข่าวต่อไป ส่วนมากคนคุยข่าวมักจะพูดว่า “จบข่าวเบดูอินขายหนังสือแล้ว เรามาดูข่าว วอญ่าชกกันดีกว่า” ท่านอาจจะเฉยๆแต่ผมคิดนะครับว่า แล้วข่าวเบดูอิน มันเลวกว่าข่าว วอญ่าตรงไหน  ทำไมต้องบอกว่าอันนี้ดีกว่าอันนั้น จะบอกว่า จบข่าวนี้แล้ว ไปดูอีกข่าวหนึ่งนะครับ ก็ได้

นี่ยอมแสดงให้เห็นว่า มนุษย์โดยสันดานแล้ว(แรงไปหรือเปล่า) มักจะแข่งขันกันอยู่เสมอ จริงๆแล้ว แข่งกันตั้งแต่เป็นอสุจิแล้ว หลายคนคงได้ดูสารคดีกำเนิดมนุษย์ ที่สเปอร์มนับจำนวนหลายสิบล้านตัวแย่งกันเข้าไปผสมกับไข่ ของแม่เรา นี่แสดงว่าแข่งขันกันตั้งแต่ยังไม่ปฏิสนธิโน้นนะ ถึงว่าซิโตขึ้นมา มันจะชกกันอย่างเดียว

หรือแม้แต่ในแวดวงการศึกษาก็แข่งกันชนิดที่น่าดูเหมือนกัน แข่งกันตอบปัญหา แข่งโครงงาน แข่งกันสอบ สารพัดแข่ง มาที่ครูก็ยังไม่วายที่ต้องแข่งกันอีก ทำผลงานบ้าง ทุกแวดวงแข่งกันหมด แล้วชีวิตมันจะสุขได้อย่างไร

สามีภรรยาคู่หนึ่งคุยกันอย่างน่ารักตั้งนาน หวานจนมดตอมเต็มไปหมด สักพักหนึ่งได้ ได้ยินเขาเถียงกันดังสนั่นขจรประศาสน์  เบดูอินขาเสือกโผล่หน้าไปถามโดยไม่ทันคิดว่า ตะหลิว สาก จะบินมาหรือเปล่า...มีอะไรกันครับ ผมถาม   ภรรยาดูตาเขียว ไม่ใช่เพราะถูกชกหรอก ตาเขียวใส่สามีนะ อิอิ “ดูมันพูดเข้าซิ.....ฉอดๆๆๆๆๆ.....เอ้า ค่อยๆพูดซิเธอ ผมบอกกับภรรยา

ภรรยาได้ ฉอดๆๆๆๆๆๆหลายๆฉอดเข้าชักจะคุยกันรู้เรื่องหน่อย คุณสามีไปพูดอะไรเข้าละ เล่าให้ฟังหน่อย ผมจึงถามสามี  สามีจึงอธิบายให้ฟังว่า ผมไม่ได้พูดอะไรผิดเลยสักนิดเดียว เช่นบอกว่าเธอนี่อายุมากแล้วยังสวยไม่จาง เธอนี่น่ารักที่สุดเลย.... ก่อนที่มดจะแห่กันมาเพราะความหวาน ผมเลยบอกว่าไม่เห็นมีตรงไหนที่จะต้องทำให้เธอต้องโกรธนี่น่า .....

แล้วคุณเธอไปโกรธตรงไหน ฮือ.. ผมทำหน้าที่กรรมการแทนคุณมนัญญา แห่งเชียงใหม่ ชักจะมีอารมณ์บ้าง  “ก็เขาพูดว่าวันนี้เธอพักผ่อนเถอะนะเดียวผมไปทานข้าวที่ร้านดีกว่า” พอประโยคนี้มาทั้งสามีและกรรมการ เตรียมช่องทางหนีไฟรอไว้แล้วเพราะคุณเธอไม่พูดเปล่า ในมือมีตะหลิวอยู่ด้วย และพูดต่อไปว่า นี่แสดงว่าที่ชมว่าทำอาหารอร่อยๆนะโกหกทั้งเพ...เดียวผมไปทานข้าวที่ร้านดีกว่า เบดูอินคิดดู กินมาจนแก่จะตาย เพิ่งมาสารภาพว่า “กินข้าวที่ร้านดีกว่า” ผมไปก่อนนะ ผมลาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ขืนอยู่เดียวแกเปลี่ยนใจเป็นฟาดกะบาลเบดูอินดีกว่าละก้อยุ่งแน่ๆ อิอิ

ป.ล.เรื่องนี้นำมาจากเค้าโครงเรื่องจริง ละครจบขายของหน่อยนะ ท่านที่ต้องการหนังสือ ราคาเล่มละ 70 บาท ติดต่อได้ที่นี่ [email protected] (สั่งซื้อทางอีเมล)รายได้ส่วนหนึ่ง อาจารย์ สุรชัย ไวยวรรณจิตร (ฟูอ๊าด) มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา (ผู้เขียน) จะนำไปช่วยเหลือส่วนหนึ่งของ กิจกรรมสร้างโอกาสทางการศึกษาสำหรับเยาวชนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ หรือติดต่อผ่านเบดูอินก็ได้ครับ

ผมจะร่วมสนุกกับท่านด้วยการนับคำว่า "ดีกว่า" มีกี่คำ ให้นับตั้งแต่ในบันทึกนี้จนถึงคอมเมนท์ที่ 27 ต้องการ 5 ท่าน ผมจะแจกหนังสือให้ท่านได้อ่าน ถ้าจะแจกทุกคน เกิดตอบถูก 5,000 คน หนังสือไม่พอครับ อิอิ  อ่านกติกาในคอมเมนท์ที่ 26,28 ได้ครับ (ไอเดียพี่แจ๋ว) ผมเป็นกรรมการเองครับร่วมสนุกไม่ว่ากันนะ