ที่มหาวิทยาลัย โดยเฉพาะคณะวิทยาศาสตร์ มีโครงการต่างๆ ซึ่งมักจะแจกเสื้อยืดให้ใส่กันเป็นประจำ ปีหนึ่งๆ ผมได้เสื้อยืด อย่างน้อย ๓ ตัว/ปี ดังนั้นผมจึงไม่ได้ซื้อหาเสือยืดมาหลายปีแล้ว ประหยัดเงินได้หลายร้อยบาทเลยทีเดียว
งาน GotoKnow ที่หาดใหญ่ ทางทีมงานจะส่งเสื้อมาให้ผม ๒ ตัว เป็นเสื้อโปโล ๑ ตัว และเสื้อแจ๊คเก็ตอีก ๑ ตัว ผมเสียดายค่าจัดส่ง จึงขอไปรับที่หาดใหญ่แทน (ผมจะได้ไม่ต้องขนเสื้อผ้าไปเยอะ) กะว่าไม่ต้องซัก หยิบมาใส่ได้เลย (ถ้าทีมงานมาอ่านจะกรุณาซักให้ก่อนมอบก็ไม่ผิดกติกาน๊ะครับ...วิธีนี้ท่านอาจารย์วิบูลย์เคยใช้ คือก่อนมอบเสื้อให้ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ ก็มอบให้หนูตูนไปซักมาให้ก่อนไปมอบ)
ที่มหาวิทยาลัย อาจารย์จะใส่เสื้อยืดมาทำงานก็ไม่ว่า วันจันทร์ใส่สีเหลือง วันอังคารใส่สีชมพู และวันพุธใส่สีเขียว ส่วนวันศุกร์ก็ใส่ชุดผ้าไทย
ผมมีกติกาส่วนตัวมาหลายปีว่า ถ้าจะซื้อเสื้อใส่ก็จะไม่ให้เกินตัวละ ๑๐๐ บาท..วิธีการใช้เสื้อให้นานๆ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อเชิ้ตหรือเสื้อยืด หรือเสื้ออื่นๆ ผมมักจะใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างใน ไม่ว่าอากาศจะร้อนหรือหนาว ถ้าร้อนเสื้อกล้ามจะได้ช่วยซับเหงื่อ
เสื้อกล้ามที่ผมใช้ จะเป็นเสื้อตราห่าน ผมไปหาซื้อที่ตลาดโบ๊เบ้หรือที่สำเพ็งได้ในราคาตัวละ ๕๐ บาทเท่านั้น ที่โบ้เบ้เป็นตลาดเสื้อผ้าใหญ่ เราสามารถไปหาเสื้อผ้าถูกๆ ได้ที่นั่น ราคาไม่ถึง ๑๐๐ บาทมีถมไป (แต่ต้องซื้อหลายตัว) วิธีการก็คือเราชักชวนหลายๆ คนให้ซื้อแบบเดียวกัน ก็จะได้ของราคาถูก..
ปีหนึ่งถ้าผมไปเยี่ยมพี่สาว ซึ่งอยู่ใกล้ๆ ตลาดโบ้เบ้ ผมก็จะเดินไปดูเสื้อผ้าแฟชั่นที่นั่น ถ้าเจอของชอบใจราคาไม่เกิน ๑๐๐ บาท ก็จะเลือกซื้อหามาใช้บ้าง แต่ไม่บ่อยครับ
เมื่อปลายปีที่แล้ว ผมเดินทางไปเชียงใหม่ ไปนิเทศก์นิสิตฝึกงาน ขากลับจากอำเภอสันป่าตอง ผมผ่านสถานที่จัดงานคล้ายๆ ตลาดนัด ไปเห็นเสื้อชาวเหนือแบบแขนสั้นและแขนยาว (แบบที่คุณเอก จตุพรใส่) นึกว่าราคาคงตกประมาณตัวละ ๑๕๐ บาท แต่ชาวบ้านเอามาขายเอง...แขนยาวคิดให้ตัวละ ๑๐๐ บาท ส่วนแขนสั้นคิดให้ตัวละ ๙๐ บาท ราคาไม่เกินตัวละ ๑๐๐ บาท ก็เลยซื้อมาอย่างละ ๑ ตัว (กะว่าจะใส่ลงไปใต้ครั้งนี้..อิอิ)
 |
เวลาผมใส่ไปทำงาน ถ้าเป็นชั่วโมงสอน ก็มักจะให้นิสิตทายราคาเสื้อ หรือถ้ารู้จักนิสิตที่สนิทกันก็จะเล่าให้ฟัง ในหลายๆ คนที่เราเล่าให้ฟัง คงมีสักคนที่จะได้รับอิทธิพลนี้ (การประหยัด) ไปบ้าง
เสื้อผ้าพวกนี้ พอเราใส่เก่าๆ แล้วก็จะไปบริจาคให้คนอื่น ๆ ได้ใช้ต่อไป หรือถ้าเขาไม่ใช้ ก็นำไปบริจาคต่ออีกเป็นทอดๆ..... และประโยชน์สุดท้ายอาจถูกใช้เป็นผ้าขี้ริ้ว..อิอิ
 |
|
มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์ |
สวัสดีค่ะ อ.beeman
เป็นตัวอย่างที่ดีจริงๆค่ะ
อาจารย์เป็นตัวอย่าง ของคนประหยัดจริงๆค่ะ