ในการประชุมคณะกรรมการบริหารทุนส่งเสริมกลุ่มวิจัย ของ สกว. ๒ ครั้งที่ผ่านมา   มีการปรารภกันว่า ทุนประเภทนี้มีการดำเนินการมาตั้งแต่ปี ๒๕๓๘    ยึดแนวพิจารณาและให้ทุนตามสาขาวิชามาตลอด    แต่ในการทำงานสร้างสรรค์วิชาความรู้นั้น แนวทางที่มีพลังไม่ใช่มีเพียงแนวทางมุ่งเน้นลงลึกในสาขาของตนเท่านั้น    ยังมีแนวทางทำงานเชื่อมโยงร่วมมือหลากหลายสาขาด้วย    โดยที่อาจมีเป้าหมายที่การพัฒนาระบบ  พัฒนานโยบาย  หรือเป้าหมายอื่น


          เราจึงจัดประชุมปรึกษาหารือผู้ทรงคุณวุฒิด้านการทำงานวิจัยเชิงนโยบาย เชิงระบบ ไปครั้งหนึ่ง   เพื่อหารือว่า สกว. ควรจัดทุนประเภทนี้ไหม   ถ้าควร จะมีวิธีดำเนินการอย่างไร


          คณะผู้ทรงคุณวุฒิบอกว่าควรมีอย่างยิ่ง    และแนะนำวิธีดำเนินการ ๒ วิธี
               ๑.    จัดกลุ่มเมธีวิจัยอาวุโส   ให้มีการร่วมกันตั้งเป้าหมาย และจัดให้ทำงานร่วมกันเป็นเครือข่าย   มีการจัดการเครือข่าย
               ๒.    กำหนดโจทย์วิจัยใหญ่ เชิญหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนมา “ลงขัน”   เชื้อเชิญนักวิจัยที่จะเป็นเมธีวิจัยอาวุโส มาเป็นหัวหน้าทีม   แล้วร่วมกันพัฒนาโจทย์วิจัยที่จะทำได้สำเร็จภายใน ๓ ปี  มีหลายโครงการย่อยที่นำโดยหัวหน้าโครงการย่อย มีการพัฒนาคน/นักวิจัย และมีการระดมทุนจากแหล่งทุนอื่นเข้ามาสมทบ   แบบนี้จะมีสภาพ “สห” หลายด้านมาก    ทั้งสหสาขา  สหทีม  สหทุน  และสหเป้าหมาย   เป็นวิธีการที่ทำยาก แต่ท้าทาย   และเหมาะต่อสภาพที่ สกว. ไม่ค่อยมีเงินมากนัก 


          รายละเอียดอ่านได้จากสรุปการประชุม ที่นี่   


          เราสนใจยกระดับการจัดการงานวิจัยเชิงวิชาการ (หมายความว่าเอาผลวิจัยไปตีพิมพ์ในวารสารวิชาการนานาชาติ)   ให้มีมิติของการพุ่งเป้า นำไปสู่การใช้ประโยชน์ หรือมีการปรึกษาหารือรับฟังฝ่ายผู้ใช้ผลงานวิจัย   หรือพูดง่ายๆ ทำให้งานวิจัยพื้นฐาน/วิชาการ กับงานวิจัยประยุกต์ เข้ามาแนบชิดกันนั่นเอง

 


          ท่านมีความเห็นหรือคำแนะนำเรื่องนี้ไหมครับ

วิจารณ์ พานิช
๒๙ เม.ย. ๕๒