...ดอกหญ้า...ความเย่อหยิ่ง ที่ไม่ต้องการเยื่อใยจากมนุษย์...

ดอกหญ้า...ดอกไม้ที่ขึ้นมากมายอยู่ริมสนาม ขอบทางเดิน ริมถนน

หลายคนเดินผ่านไปมาโดยไม่ก้มลงมอง...บางคนก็เหยียบย่ำ ไม่ยั้งคิด

ดอกหญ้า...เป็นดอกไม้ที่ช่าง ไร้ค่า ไร้ราคา...

กระนั้นหรือ???

ใครกำหนดว่า... สิ่งใดมีค่า สิ่งใดไร้ค่า ???

มนุษย์อยู่ในโลกที่กำหนดคุณค่าของสรรพสิ่ง ด้วย "มาตรวัดของตัวเลขทางการเงิน"

เที่ยวกำหนดว่า อะไรมีค่า อะไรมีราคา...เท่าไร???

แล้วก็จัดกลุ่ม จัดประเภท เพื่อบอกว่า ยินยอมแลกเปลี่ยนสรรพสิ่งด้วยมูลค่าเท่าไร

แต่เมื่อไร...ที่เราสามารถปลดปล่อยตัวเองจากการกำหนดคุณค่า ตีราคาได้...

ความเป็นอิสระ...ก็จะเกิดขึ้นในจิตใจ

ไม่ต้องกังวัลกับราคาค่างวดที่ถูกกำหนดโดยสายตาของผู้ึคน...สังคม

เช่นเดียวกับ "ดอกหญ้า"

"ดอกหญ้า" ...

มีความเป็นอิสระที่จะขึ้น จะอยู่ โดยไม่ต้องสนใจ "กระถาง"

อยู่ได้อย่างอิสระ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครเด็ดไปปัก "แจกัน"

ไม่ต้องสนใจว่า จะมีใครซื้อหรือไม่ซื้อ หรือ "ราคาเท่าไร"

และเมื่อถึงเวลา "ดอกหญ้า" ก็ผลัดเปลี่ยนกันเกิดขึ้นและดับลง

โดยไม่ต้องสนใจ...เยื่อใยของมนุษย์.

.................