การบริการด้วยหังใจของความเป็นมนุษย์

สองทะเล คือที่ไหน ใครรู้บ้าง....???  ไม่เฉลยดีกว่า ปล่อยให้งงไปก่อน เพื่อการเรียนรู้ อิอิ

บรรยากาศของห้องประชุมที่ดูสะอาดตา สงบเงียบดีจัง..อืม...เวทีบ่มเพาะความดีงามของเราครั้งนี้ใช้ได้ดีมากทีเดียว พอลล่าเริ่มกิจกรรมโดยการลองถาม ผู้เข้าอบรมว่าใครเป็นคนจังหวัดสงขลาบ้าง.... แล้วคำขวัญของจ.สงขลามีว่าอย่างไรคะ??? ...

ทั้งห้องส่งเสียงจ๊อกแจ๊ก จอแจ เหมือนกำลังทบทวนกับตัวเองอยู่..เอ??? อะไรนะคะ ใครตอบได้ยกมือขึ้น แป่วววว ...พี่สาวคนหนึ่งยกมือขึ้น “พี่เป็นคนสงขลา แต่พี่ไม่แน่ใจค่ะ ขอตัวช่วยด้วยค่ะ” สักพักมีพี่คนหนึ่งยกมืออย่างมั่นใจ..อ๋อ ..ทะเลคู่ตระการ น้ำตาลเลิศรส เรืองยศวัฒนธรรม หัตถกรรมล้ำค่า เมืองท่าแดนใต้ ...พอพูดจบปุ๊บไม่มีเสียงปรบมือ แต่มีเสียงเล็ดลอดออกมาว่า...พี่ๆ อันนี้ของอ.สิงหนครม่ายช่ายสงขลานะ..อ่าว แล้วใครตอบได้บ้างคะ....สักพักก็มีพี่คนหนึ่งเป็นชาวกรุงเทพ แต่มาอยู่สงขลาเป็นผู้ตอบนำ แล้วคนทั้งห้องพูดพร้อมกันว่า “นกน้ำเพลินตา สมิหลา เพลินใจ เมืองใหญ่สองทะเล เสน่ห์สะพานป๋า ศูนย์การค้าแดนใต้” ค่อยยังชั่วหน่อยค่ะ อิอิ...

แล้วเราก็เริ่มกระบวนการบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ของเราทันที วันนี้มีเมล็ดดพันธ์หลากหลายประมาณ 70 -80 เมล็ดมาจากรพ.ต่างๆในจังหวัดสงขลา ส่วนใหญ่เป็นพยาบาล  นอกจากนี้มีเภสัช ทันตแพทย์ มีแพทย์ประมาณ สองท่าน เป็นปกติค่ะ อิอิ

แต่ที่น่าประทับใจมากคือ พี่พยาบาลท่านนี้ค่ะ ท้องเสียจนไข้ขึ้น แต่อยากมาฟังมาก อยู่ในระหว่างลาป่วย ยังอุตส่าห์มานอนฟังค่ะ ชื่นชมพี่มากจริงๆค่ะ

เราทำความรู้จักกันสักเล็กน้อยก่อนด้วยการไหว้ทักทาย “สวัสดีวันนี้มาพบกัน สุขใจพลันทั้งฉันและเธอ ลา ๆๆๆๆๆๆ” ดูทุกคนยังไม่ผ่อนคลายเท่าไหร่ ...ก็แน่ ละ ...ก็ประชุมทีไร ไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา เคยนั่งแต่เก้าอี้ โต๊ะกลม มีเอกสารเป็นเล่มๆ วันนี้ไม่มีอะไรเลย แถมยังให้นั่งกับพื้นอีกต่างหาก... ใจเย็นก่อน ค่อยๆ ค่อยๆ

สวัสดีรอบที่สองบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อเราให้ก้าวขวา บางท่านก้าวซ้าย ก็มีฮาออกมาบ้าง... ที่ฮามากขึ้นเมื่อมีการชี้ถูกชี้ผิด เธอเป็นฉัน ฉันเป็นเธอ..อิอิ... ทำความรู้จักและสลับคู่กันแล้ว เราอยากให้จับคู่รพ.ที่มาจากต่างที่กัน สลับไปสลับมาก็ยังมีตรงกันสองคู่เราก็เลยจับสลับกันซะเลย

แล้วเราก็ได้จับคู่ให้กับผู้เข้าร่วมประชุมที่มาจากคนละที่คนละทาง ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนสำเร็จ... ปาเข้าไปเก้าโมงเกือบครึ่งแล้ว...แต่เราไม่รีบร้อนค่ะ เมื่อจับคู่ได้เรียบร้อย เราก็ให้ผลัดกันเล่าผลัดกันฟังเรื่องประทับใจวัยเยาว์ เป็นการทำความรู้จักกันและกันให้มากขึ้นและฝึกการฟัง... ฝึกการเล่า

มีเสียงเล่าจากคู่ต่างสองคู่ ว่า รู้สึกว่าได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์เดียวกับผู้เล่าที่เล่าเรื่องบรรยากาศแห่งท้องทุ่งนาเขียวขจี เมื่อเปิดหน้าต่างออกไปมองเห็นทุ่งนากว้างใหญ่ สีเขียวสะอาดตา ทำให้รู้สึกสดชื่น เป็นความรู้สึกประทับใจวัยเยาว์ของพี่คนหนึ่งที่รู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ย้อนกลับไปคิดถึงบรรยากาศเขียวขจีนั้น

อีกเรื่องหนึ่งเป็นประสบการณ์เดียวกันแต่คนต่างวัยกัน ได้ทำกิจกรรม กาละเล่นสมัยเด็กที่ได้เป็นแชมป์กระโดดยาง วิ่งเปรี้ยวและกีฬาหลากหลายชนิด... เล่าครั้งใด นำพาความภูมิใจมาให้ทุกครั้ง ..เราจบกิจกรรมนี้ ด้วยการฝึกการฟังที่ดูว่าน่าจะไปด้วยดี เราอยากให้เกิดเรื่องเล่าดีๆ ที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้พูด ผู้ฟังได้ ด้วยกระบวนการสุนทรียสนทนาตามสไตล์ของเรา ที่เจ้าของต้นฉบับมาเห็นแล้วอาจปวดหัวก็เป็นได้ แต่เราก็ทำสิ่งดีงาม ใครจะทำไมหรอ ??? อิอิ

วันนี้ขอนำบรรยากาศ สวยงาม สบาย สดชื่น ของเมืองสองทะเลมาให้ชมก่อนค่ะ

พระอาทิตย์เมืองนี้งามไหมคะ ใช่ดวงเดียวกับที่กทม.ไหมนะ

ยามค่ำคืนค่ะ

ทะเลยามเช้า

นางเงือกค่ะ

มีเพียงหาดทรายทะเล สายลม กับสองเรา

ชาวประมง ออกเรือแล้วค่ะ

นิ่ง ....สงบก้อได้ค่ะ

หาปลาโดยใช้อวนค่ะ

วันนี้เล่าแค่นี้ก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์ โปรดติดตามตอนที่สอง สาม สี่ค่ะ

ขอบคุณทุกท่านค่ะ