เมื่อเดือนที่แล้วได้เห็นอาจารย์ทางคณะวิทยาศาสตร์ฯ คึกคักกันมากครับ เกี่ยวกับการออกกำลังกาย มีการจัดห้องไว้สำหรับเล่นปิงปอง เลยเอ๋ยปากท้าแข่งครับ แต่ไม่ได้แข่งปิงปองครับ ท้าแข่งเปตองแทน ฮิฮิ เผือว่าจะชนะกับเขาบ้าง จากข้อตกลงแรกว่า เป็นการแข่งขันระหว่างสาขาวิชาชีพครูกับสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ครับ นัดล่วงหน้ากันมาเป็นเดือนครับ เนื่องตั้งใจว่าจะให้แต่ละสาขาวิชาได้ซ้อมกันก่อน (ดูเหมือนจะเอาจริงเอาจังกันมากครับ) ปรากฏทีมสาขาวิชาชีพครูไม่ได้ซ้อมเลยสักครั้งหนึ่ง อันเนื่องจากฝนตกบ้าง ติดงานบ้าง แต่ทุกคนก็คิดว่า ไม่เป็นไรครับ สมัยเด็กเคยเล่นโยนลูกแก้วกันมาบ้างแล้ว ฮาฮาฮา

ด้วยการอนุญาตจากอัลลอฮ์ครับ เย็นๆ ของสัปดาห์นี้ ฝนไม่ตกเลย ผมเองก็ได้เห็นทางสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ฯ ซ้อมกันเกือบทุกวันครับ (เหลือแต่เรา ยังไม่ได้ซ้อม) และแล้ววันแข่งขันก็มาถึง กติกาคือ ชนะสองในสามครับ แต่ละเซตก็เอาเบาะๆ ที่ 11 คะแนนทีมวิทยาศาสตร์มีผู้เล่นประมาณหกคน ส่วนวิชาชีพครูวันนี้รวมตัวกันมาได้เพียงสี่คน ดังนั้นจึงเพิ่มเติมกติกาว่า เล่นไม่จำกัดมือครับ เพื่อให้ทุกคนที่มาได้ลงแข่งอย่างพร้อมหน้า

เกมแรก คะแนนสูสีกันตั้งแต่เริ่มครับ คะแนนไม่ทิ้งห่างกันมาก ทีมวิทยาศาสตร์ชนะไป อันนี้ก็คงต้องยกฝีมือให้อ.ปิติ เนื่องจากท่านงัดวิชาฟิสิกซ์มาคำนวนน้ำหนักและระยะจนตีแม่นเสียเหลือเกิน ฮาฮาฮา

เกมที่สอง ทีมวิชาชีพครูฮึดสู้ครับ เริ่มเข้าใจเกมและวิธีการแข่งมากขึ้น ฮิฮิ (ก็อาจารย์ในทีมบางท่านเพิ่งจับลูกเปตองเป็นครั้งแรก) เกมนี้ทีมวิชาชีพครูชนะไปครับ แล้วก็เป็นการชนะแบบทิ้งห่างเลยทีเดียว

เมื่อชนะกันคนละเกม ก็เลยต้องตัดสินกันในเกมสุดท้ายครับ เกมนี้ทีมวิชาชีพครูเริ่มต้นได้สวยครับ ชนะห้าครั้งติดต่อกันครับ แต่ได้ครั้งละคะแนน ปรากฏมาแพ้อีกครั้งหนึ่ง และทีมวิทยาศาสตร์ได้คะแนนไปถึงสี่คะแนนจากการชนะเพียงครั้งเดียว แล้วก็ครั้งต่อมาด้วยห้าคะแนน และจบเกมด้วยอีกสามคะแนน เป็นอันว่า ทีมวิทยาศาสตร์ชนะไปในเกมสุดท้าย

วันนี้มาที่สาขาวิชา เราวิเคราะห์กันว่า แพ้เพราะอะไร ฮาฮา อันที่หนึ่ง เราแก่เกินไปหรือเปล่า พอแสงสลัวๆ หน่อย ก็มองลูกไม่เห็นเสียแล้ว (อันนี้ผมไม่เห็นด้วยเท่าไร ฮาฮา) บางท่านก็เสนอมุมมองว่า เพราะเราไม่เคยเล่นมาก่อน อันนี้ก็มีข้อแย้งครับ เพราะอาจารย์ที่ไม่เคยเล่นมาก่อนก็โยนได้แม่นมากเหมือนกัน ผมเสนอว่า ถ้าดูจากจำนวนครั้งที่ชนะ จะพบว่า เราชนะครั้งมากกว่า แต่บังเอิญว่าการชนะแต่ละครั้งของเราได้คะแนนน้อย อันนี้เนื่องจากเราไม่มีแผนการเล่นที่ดีครับ ความแม่นพอๆ กัน อายุก็รุ่นๆ กัน ต่างกันที่ทีมวิทยาศาสตร์รู้จักการรุกและรับ มีการวางกัน มีการตีที่เป็นระบบ ส่วนทีมเรามักจะเป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้นเอง ฮาฮาฮา

บทเรียนจากการแข่งขันครั้งนี้คือ ถ้าจะมุ่งสู่เป้าหมาย ต้องมีการวางแผน เข้าใจแผน ไม่รีบร้อน รู้จักความสามารถของทีมงานแต่ละคน

และสายวันนี้ทีมวิชาชีพครูมีมติว่า ต้องมีนัดล้างตา (ล้างหน้าด้วย) ในไม่ช้านี้ ฮาฮา (คิดจะล้างตา แต่ก็ยังไม่คิดเรื่องซ้อมกันเลยครับ อิฮิ)

ออ.งานนี้ผมมีกองเชียร์ไปด้วยครับ อิลฮามครับไปปั่นจักรยานเล่นในมหาวิทยาลัย รู้สึกว่าตอนนี้จะปั่นคล่องแล้วครับ กำลังคุยว่า น่าจะเอาล้อข้างๆ ออกได้แล้ว

สองถาพนี้ถ่ายยามเช้า เมื่อตอนต้นเดือนครับ ซึ่งเพิ่งซื้อจักรยานมาให้อิลฮาม ส่วนเตาฟิก คุณยายให้จักรยานเก่าของพี่ครับ