โรงเรียนของผมและนักเรียนที่น่ารัก

  ติดต่อ

  การจัดการบริหารโรงเรียนในบริบทที่ขาดแคลนทุกอย่าง..ต้องใช้การร่วมมือของครู นักเรียนและชุมชน  

 ผมเพิ่งมาเป็นผู้อำนวยการบ้านหนองหวายไม่นาน  การบริหารโรงเรียนที่เราขาดแคลนทุกอย่างต้องใช้ความร่วมมือจากทุกฝ่าย  ต้องพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส...นักเรียนของผมยากจน...ดังนั้นต้องสอนเกษตรเพื่อใช้เลี้ยงปากเลี้ยงท้องนักเรียน...แบบว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง...เมื่อท้องอิ่มปัญญาก็จะเกิด...นักเรียนควรท้องอิ่มก่อน  ผมให้นักเรียนเลี้ยงปลา

บ่อปลาในกระชังของนักเรียน

นี่หมูที่นักเรียนรัก...ดังเพื่อนตาย...

  การบริหารโรงเรียนที่ขาดแคลนทุกอย่างไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผม...แต่ผมยังไม่ท้อนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน sorasak's blog

หมายเลขบันทึก: 25679, เขียน: , แก้ไข, 2013-09-06 17:21:14+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เรื่องเล่า

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

  • วัวท่านโตแล้วหรือยัง
  • เงียบหายไปเลยครับ

      สวัสดีครับท่าน ผอ. ผมแวะมาเยี่ยมชมตามคำแนะนำของ คุณขจิต ครับ โรงเรียนท่านผอ.ก็มีขนาดใกล้เคียงกับโรงเรียนผม หวังว่าคงได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับ ขอบพระคุณครับ

     ผมอยากให้ท่าน ผอ.และ ผอ.บวร ได้ดูวีซีดีเรื่อง เสียงกู่จากครูใหญ่จังเลยครับ หากดูแล้วก็อยากทราบความรู้สึกนะครับ วีซีดี นี้มีจำหน่ายที่ สคส. และสามารถ Copy ได้ต่อ ๆ กันไปครับ

    ขอบพระคุณ คุณชายขอบที่กรุณาแนะนำครับ จะรีบหามาดูครับ

Brooke
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะ  I am impressed by your website. Good Work! See you soon.   - ครู บัว