การเป็นเพียง "ผู้ดู" อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราพึงกระทำ

           ปฏิสัมพันธ์ระหว่างคน ๆ หนึ่งกับคนอีกคนหนึ่ง หรือคน ๆ หนึ่ง กับคนกลุ่มหนึ่ง ล้วนแล้วแต่มีจุดเริ่มต้นจากคนสองคน และยิ่งมองให้ลึกลงไปอีกมันย่อมมีจุดเริ่มต้นจากคน ๆ หนึ่งเป็นผู้เริ่ม เมื่อมีปฏิสัมพันธ์เกิดขึ้น อารมณ์และความรู้สึกต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นตามมาด้วย...

           อารมณ์และความรู้สึกของคน ๆ หนึ่งที่มีต่อคนอีกคน นำมาซึ่งการแสดงออกทั้งที่พึงประสงค์และไม่พึงประสงค์ คนหนึ่งเป็นผู้เริ่มและอีกคนเป็นผู้ตอบสนอง...

           หากปฏิสัมพันธ์เหล่านั้นเกิดขึ้นกับตัวเรา และเป็นปฏิสัมพันธ์ที่เราไม่พึงประสงค์ ผมมองว่าการที่จะ "หยุด" ปฏิสัมพันธ์นั้นลงได้ คงต้องทำที่ "ตัวเรา" และ "ใจ" เรา หาก "ใจ" เรา "หยุด" สิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นก็ย่อมจะไม่สามารถมากระทบกับเราได้...

           การดึงบุคคลที่สาม ที่สี่ หรือที่ห้า เข้ามา ย่อมไม่สามารถแก้ไขความไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นได้ กลับยิ่งเพิ่มปฏิสัมพันธ์ต่าง ๆ มากขึ้น กลายเป็นกงกรรม กงเกวียนกันต่อไปเรื่อย ๆ สุดท้ายเรื่องเล็ก ๆ ของคน ๆ หนึ่ง หรือคนสองคนที่เกิดขึ้น อาจจะลุกลามเป็นเรื่องของกลุ่ม หรือคนโดยรวมไปเลยก็ได้...

          ความละเอียดอ่อนของปฏิสัมพันธ์ระหว่างคน เป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจ การตัดสินแค่จากสิ่งที่เห็น ย่อมไม่สามารถสร้างความกระจ่างให้เกิดขึ้นได้ ผมว่าการเป็นเพียง "ผู้ดู" อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราพึงกระทำกับบางปฏิสัมพันธ์ที่เรากำลังประสบอยู่ก็ได้นะครับ...