มัวยุ่งอยู่ว่าจะเขียนเรื่องตามล่ากะปอม....เหตุเกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน 2552 เวลาเช้าตอนสายๆ ฮิฮะๆๆๆเวลาอะไรกันเนี่ย...แต่มันก็เป็นความจริงของเวลานั่นแหละเอาเป็นว่าวันนี้อากาศมันร้อนแต่เช้าก็ให้เกิดอาการหงุดหงิดซิคะ เน็ทก็เข้าไม่ได้....ว่าแล้วนอนเปลญวนที่มุมโปรดแก้หงุดหงิดดีกว่า ....นอนมองอะไรเรื่อยเปื่อยนอนจนเมื่อยลุกขึ้นเดินไปดูดอกกล้วยไม้มองไปมองมา อ๊ะอ๊า กิ้งก่าเอ็งเก่งกล้ายังไงมาเกาะดอกไม้แสนหวงของข้า เบิ่งมองมันอยู่นานมันก็ไม่ไปไหนแถมมองตอบเราแบบสู้ตาซะด้วย...อย่ากระนั้นเลยกล้องเจ้าขาเดินมาไวๆเร้ว! ..ยกขึ้นส่องเล็งๆๆไว้ พอจะเหนี่ยวไก ....ไอ้กิ้งก่าก็โดดหนีไปที่ต้นมะม่วงซะแล้ว...ตามซิคะ
อิอิ...ไม่ได้แอ้มผมหรอกป้า
แน่จริงตามมาเซ่!
ผมจะโดดแล้วนะ
บ๊ายบายป้า
ตามทันป๊ะ
หาเจอบ๊อ
นี่ๆๆ มาดเท่...(ย่านตกซิตาย)
หล่อพอไหม
ผมทำบัตรประจำตัวได้นะครับ...มีตำหนิชัดเจน
ท่านี้ก็หล่อครับ
ยืดให้เต็มที่ครับ
ป้าๆๆๆๆ ท่านี้เป็นไงครับ
ป้าท่านี่เริดบ่ครั่บ
เอาชัดๆ หน่อยซิครับ
ป้าๆๆๆ ตาลายแล้วครั่บ
ตัวอะไรป้า
ป้าๆๆๆๆๆ ช่วยผมด้วย
ผมพูดกับมันไม่รู้เรื่องครับ
ท่านี้เลยครับ...ซีดเป็นกิ้งก่าต้ม....ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
....ป้าาาา.....อย่าถ่าย แงงงงงงงงงงง ป้าไม่รักผมจริง !
วันนี้ครูพรรณากินลาบ(ลาภ)กะปอมซะแซ่บ
แรงบันดาลใจจากบันทึก เพิ่งดูข่าว จึงได้รู้ ของน้องก้านกอ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
* จะเก็บแช่ตู้เย็นไว้ให้ค่ะ อิอิ
* สุขกายสุขใจนะคะ
ลาบกะปอม
ไม่เคยเห็น
ไม่เคยกินเลยค่ะ
แต่บันทึกนี้ เหมาะกับชื่อจริง ๆ หนังนอกจอ อิอิ
..เยี่ยมค่ะ
..ฝีมือคุณครูพรรณาขั้นเทพเชียวละ
..สมาธิยอด..
..ยกแม่โป้งให้ค่ะ..
ยังงี้ต้องส่งน้องดาวไปปราบ
วันหนึ่งมันได้ จิ้งจก จิ้งเหลน กิ้งก่า มาให้แม่ วันละตัว สองตัว แม่ก็เอะอะ ไล่จับออกไปปล่อยนอกบ้านทุกที..เหนื่อยกะลูกสาวจัง
สวัสดีค่ะคุณ
เหรียญชัย เหรียญชัย มาวงษ์
* ถ้าเรากินเพื่อเป็นอาหารไม่บาปค่ะ....กินเพื่อสนุกในอารมณ์
บาปแหง๋ๆ ค่ะ
* หมอดูแม่นๆๆ...
* ครูพรรณา ใจเย็นเหมือนน้ำแข็งตั้งไฟกำลังเดือดค่ะ และชอบละเอียดทุกขั้นตอนที่ลูกบันไดห่างกำลังพอดีค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง
กอก้าน>>>ก้านกอ*:)*(แก๊งค์ก้านคอพับ)
* ทำไงดีล่ะน้องไม่รู้จักลาบกะปอม
* ศน. add ช่วยหน่อยนะคะ..นึกว่าเอาบุญกับน้องก้านกอ๕๕๕๕
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ
ศน.อ้วน
* ขอบคุณค่ะที่ยกแม่โป้งให้
* ถ้ายกแม่เป้งให้เมื่อไรก็แซ่บอีกละค่ะ...เสียดายเที่ยวนี้กลับสกลนครไม่ได้กินแม่เป้งเลย...เคยจอดแวะซื้อที่แยกแก้งคร้อเป็นประจำ แต่เที่ยวนี้รถแน่น และการจราจรที่สะดวกเกินไปทำให้เดินข้ามไปมาระหว่างตลาดสองข้างทางไม่ได้...เจ็บใจการทางหลวงแห่งประเทศไทยจริง....เจริญซะจนอดกินแม่เป้ง
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะคุณ
ครู ป.1
* น้องดาวน่ารักจังเลย
* หลังบ้านครูพรรณา เคยมีเพื่อนน้องดาว 15 ตัว ตอนนี้เหลือ 5 ตัวเองค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
phayorm แซ่เฮ
* ยังรอดค่ะเพราะกะปอมใส่เสื้อกันกระสุน
* แต่ถ้าลงมาเจอนังเหมียวนายหมาที่อยู่ข้างล่างหมวกกันน้อคก็เอาไม่อยู่ซะด้วยนะคะ
* เจ้าแย้นี่น่าสนใจค่ะ ยังไม่เคยเห็นตัวสักครั้งเลย มีเพื่อนบ้านของแม่ที่สกลนครเขาซื้อที่ดินให้แย้อยู่ค่ะ(ประกาศด้วยวาจาว่าห้ามล่าแย้ในเขตนี้) ไปเยี่ยมเขาทีไรก็ได้เห็นแต่รูของมันเท่านั้นเอง...หวังว่าจะได้เจอแย้บ้างนะคะ...ข่าวว่าอร่อยนัก อิอิ
* อย่างไรแล้วคุณ phayorm แซ่เฮ ลองโปรดครูพรรณาด้วยค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะพี่...
อิอิ
เป็นเรื่องเลย พระเอกเข้าท่าดีค่ะ
ตอบจบพระเอกตายรึเปล่าคะ
อ่านบันทึกและดูไม่ทันจบ..เจอกะปอม..แล้วขนลุก มีอันต้องเร่งลาไป
เพราะกลัวเจ้าตัวนี้จับจิตจับใจ ครับ
กะปอม คือ กี้งก่า มั้ยค่ะ
พี่พรรณา กินกิ้งก่า จริง ๆ เหรอค่ะ
จากภาพเหมือนกิ้งก่าบ้านกอเลย
ว้าวววววววววววววววว
กินกันจริง ๆ เหรอค่ะ
โอ้โห กอไม่กล้ากิน
อิอิ..ก้อยขี้กะปอม..แซบอีหลี่เด้อค่า...(ฮา..ไม่เคยกิน..แต่คนอิสานเห็นไม่ได้เป็นต้องคล้องมาก้อย..สงสารนะคะ)
ทานได้จริงหรือคะ สงสารพระเอกจัง ยังตัวนิดเดียวเองค่ะ