Work and travel

 

 

                    จากคราวที่แล้วเราได้ทิ้งท้ายอยู่ตรงที่มาเปลี่ยนเครื่องที่ Seattle  เรามีเวลาเหลือ ถึง1 วันเต็ม ๆ จะนั่งรอในสนามบินก้ไม่ใช่       จะหาทัวร์ ทัวร์รอบเมืองมันก็แพงมาก เลยตัดสินใจ ไปฝากกระเป๋า (เสียเงินอีกนั่นแหละ)      แล้วเดินไปที่ป้ายรถเมล์  ดูว่าสายไหนจะผ่านย่าน ดาวน์เทาว์        เมื่อรถเมล์มา    เราก็ขึ้นไปแล้วซื้อบัตร day pass ใช้ได้ทั้งวัน      รถเมล์ที่นั่นมีการบำรุงรักษาที่ดีมาก และก็ใหญ่มากด้วย       เมื่อไปถึงที่หมาย    ว้าว !  ตึกที่นั่นสูงไปหมด    สูงสุดลูกหูลูกตาจริง ๆ ถนน หนทางก็ลาดชันเพราะว่าเมืองนี้เป็นเมืองหุบเขา   และก็ติดกับมหาสมุทร (อะไรไม่รู้)       เราได้ดินไปยัง  Pike market     ซึ่งละครไทยหลายเรื่องได้ไปถ่ายทำที่นั่น (เราเลยรู้สึกว่าตัวเองเป็นนางเอก)  ตลาดเค้าก็เหมือนกับของบ้ารนเรา แฉะ   เหมือนกัน          เดินไปซักพักกลิ่นหอมของอาหารทะเลก็มาเตะ จมูกอย่างจัง  ก็เลยต้องแวะ เตะบางอย่างเข้าปากซักหน่อย เ   มื่อ หนังท้องตึง   ก้เดินไปเรื่อย ๆ เจอ ร้าน     Starbucks ที่แรกของโลก ร้านเค้ายังคงความเก่าได้เหมือนเดิม     แต่คราวนี้แวะทานไม่ได้น่ะเพราะ คนเข้าคิวรอเยอะมาก       ต่อมาก้ได้ไปที่ China town  มันจีนจริง ๆ เพราะแทบจะไม่เห็นฝรั่งซักคน  มีแต่คนจีน บรรยากาศก็เหมือนเยาวราชเรานี่แหละ  แต่ยังดีที่อากาศเย็น      เราได้แวะไปในร้านที่มีแต่ของญี่ปุ่นด้วย (มันไชน่าทาวน์ ไม่ใช่เหรอ ? ) ของsanrio  น่ารักมาก แล้วก็ถูกกว่าเมืองไทยมาก     เมื่อเดิน นานๆ พยาธิ ในท้องก็เริ่มประท้วง จึงต้องแวะร้านอาหารจีน สั่ง Roasted pork เราก็นึกว่าหรูกลับกลายเป็นแค่ข้าวหมูแดงเรานี่เอง    เมื่อเดินต่อก็จะเป็นถนนสายศิลปะ แต่เราว่าเดินจตุจักร ศิลปะยังสวยกว่าอีก แต่เค้าได้เปรียบตรงที่ถนนสวย ต้นไม้ร่มรื่น กว่าของเรา เมื่อมองดูนาฬิกา ว้าย ! เกือบจะ 1 ทุ่มแล้ว จึงขอกระโดดขึ้นรถเมล์  ดู รอบ ๆ Needle tower ซักหน่อย ก็ไม่มีอะไร เราว่า ตึก Petronas ของเพื่อนบ้านยังดีกว่าเป็นไหน ๆ จากนั้นก็ ไปยังห้างสรรพสินค้า ชื่อ Nordstrom  ก็เหมือน พารากอนเรานี่เอง ของแต่ละอย่าง แม้แต่แตะยังแตะไม่ลง  ก็ได้แต่เดินดูเป็นประสบการณ์ (เออ ! ลืมบอกไปว่าตอนที่มาที่ห้างนี้ เราต้องนั่ง แท็กซี่มา เพราะไม่รู้ว่าสายไหนจะมาบ้าง แถม แท็กซี่ยังขู่ว่า ไม่มีทั้งรถเมล์ทั้งเเท็คซี่ผ่านไปแถวนี้)        เมื่อจะกลับเราเลยพยายามหาป้ายรถเมล์  และแล้วเราก้เจอ   แถมยังตรงกลับไปถึงสนามบินอีกด้วย (อยากเอากำปั้นยัดปากแท้คซี่จริง ๆ) และแล้วเราก็ถึงเวลากลับบ้านซักที  เย้! ดีใจที่สุดเลย เพิ่งเข้าใจคำที่บอกว่า " ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน" ก็จริงวันนี้แหละ

           หิมะสูงมาก                                                    Northern light (แสงเหนือ) หาดูยากน่ะ

      Seattle