จรรยาบรรณของผู้บริหาร ได้แก่  ธรรมอันควรประพฤติของผู้บริหาร  ซึ่งมีดังนี้  (ฉลอง  มาปรีดา,  2537,  หน้า  23-24)

          1.  มุ่งมั่นทำงานเพื่อความเจริญก้าวหน้าของหน่วยงานที่ตนรับผิดชอบ

          2.  มีเมตตากรุณา  และพึงยึดพรหมวิหาร  4 เป็นหลัก

          3.  ประพฤติและปฏิบัติตนให้เป็นตัวอย่างที่ดี  เป็นต้นว่า  ตรงเวลา  ไม่เอาเวลาราชการไปทำงานส่วนตัว  นำของหลวงไปใช้  พูดจา กิริยา  แต่งกายให้เรียบร้อย

          4.  ตั้งมั่นอยู่ในความยุติธรรมและให้ความเสมอภาคกับผู้ที่มาติดต่อ

          5.  พึงหมั่นศึกษาค้นคว้าอยู่เสมอเพื่อให้เป็นผู้ที่ทันสมัย

          6.  ไม่ชักกลวิธีหรืออิทธิพล  เพื่อหาประโยชน์ส่วนตัวให้เหนือกว่าข้าราชการอื่น

          7.  พึงรักษาความลับของผู้ใต้บังคับบัญชา

          8.  พึงรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหน่วยงานไม่ปัดความผิดให้ผู้ใต้บังคับบัญชา  คือกล้ารับผิด  ไม่ใช่คอยแต่รับชอบ

          9.  พึงอดทนด้วยความเยือกเย็นต่อคำพูดที่ขัดแย้งหรือไม่เป็นมิตรทุกชนิด

          10.  พึงเอาใจใส่ดูแลทุกข์สุขของผู้ใต้บังคับบัญชาเสมอ

          11.  พึงระมัดระวังคำพูด  ไม่ดุด่าคนอื่นต่อหน้าคนทั้งหลาย  แต่ยกย่องความคิดที่ปรากฏต่อหน้าผู้อื่นเมื่อมีโอกาส

          12.  พึงงดเว้นอบายมุขทั้งปวง  อันจะทำให้สังคมรังเกียจตามวัฒนธรรมไทย

          13.  พึงสุภาพอ่อนโยนกับผู้ใต้บังคับบัญชาและบุคคลทั่วๆ ไป

          14.  ต้องมีความซื่อสัตย์สุจริต

          15.  ไม่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น เช่น เรี่ยไร  ขอบริจาคเงิน เป็นต้น

  

 ฉลอง  มาปรีดา  (2537).  คุณธรรมสำหรับผู้บริหาร.  กรุงเทพฯ : โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.