มีชีวิตเกิดเป็นคนอดทนสู้ ให้โลกรู้มิท้อต่องานไหน แม้ลำบากตรากตรำสักปานใด สู้ด้วยใจด้วยกำลังมิยั้งรอ วันข้างหน้าต้องดีกว่านี้แน่ สิ่งแย่แย่ย่อมผ่านมินานหนอ เพียงขยันอดกลั้นฝันเพียงพอ ค่อยค่อยก่อเพียรสร้างย่างก้าวไป รู้จักตนค้นคว้าหาทางคิด เรื่องถูกผิดยึดมั่นอย่าหวั่นไหว มองเหตุการณ์ข้างหน้าให้กว้างไกล อย่าร่ำไรมัวเมาเฝ้ารอรี สองมือทำกรำงานสร้างสานต่อ สองเท้าถ่อจ้ำพายมิหน่ายหนี สมองคิดทิศทางวางแผนดี คงจะมีสักวันฝันเป็นจริง หนทางไกลโลกกว้างย่างไปเถิด ความหวังเลิศเพริศพรายทั้งชายหญิง วันนี้จนทนทำไปไม่ประวิง ทุกทุกสิ่งคือกำไรได้ฝึกตน ชีวิตคนคืองานการต่อสู้ จงหนักเอาเบาสู้อย่าสับสน เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาสฉลาดทน ย่อมผ่านพ้นโชคร้ายคลี่คลายพลัน
สวัสดีค่ะ
เป็นบทกลอนสอนและมีกำลังใจได้ดีจริงๆเลยค่ะ ต้องต่อสู้และอดทนถึงจะฝ่าฟันอุปสรรคให้ผ่านพ้นไปได้...สู้...สู้ ค่ะ
หนักเอาเบาสู้
สำหรับสังคมไทย จะมีคำสอนมาแก้กันครับ
คือ รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง .. ประมาณนั้น
สวัสดีค่ะ คุณครูคิม คุณตุ๊กตา คุณ small man
สักวา หนักเอา เบาก็สู้
ปราชญ์ผู้รู้ ชูคำ นำวิถี
หากหนักเอา เบาสู้ ชูชีวี
ในชาตินี้ ชาติหน้า ผาสุกแล
หนักไม่เอา เบาไม่สู้ รู้ไว้เถิด
จักต้องเกิด ชีพอับ ดับกระแส
ทางตันตีบ ชีพเพี้ยน มักเปลี่ยนแปร
ที่แน่แน่ แดกาย ไร้สุขเอย.
ขอบคุณ บทกลอนที่สะท้อนใจ สู้ๆคับทุกคน..
คืออยากรู้ว่าคัยแต่งบทกลอนไพเราะดีค่ะ ให้กำลังใจดีค่ะ