ตั้งใจ  ตั้งปณิธาน และปฏิบัติแบบนี้มานานแล้ว  เมื่อรู้  เมื่อเห็น  ภาพที่ทำให้เกิดอัตตาในตัวตน  มีหนทางเดียว  ต้องตัดใจ และปลดปลง  ความรู้สึกนั้นๆ ให้จงได้

*****

ระยะนี้  ครูอ้อย  เร่งรีบกับการจัดทำผลงานทางวิชาการของตนเอง  พร้อมๆกับ ได้ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนครู  ทั้งที่โรงเรียน  ที่ติดต่อทางอีเมล์  และในเว็บไซต์ 

พยายามตอบข้อคำถาม  เพื่อได้เรียนรู้ แลกเปลี่ยนความรู้  และประสบการณ์ กันและกัน  มาเป็นเวลานานติดต่อกัน

ดังนั้น  ก็จะเกิดการเลียนแบบกันและกัน พร้อมกับปรับเปลี่ยน  ให้เป็นงานของตนเอง....ให้ได้

*****

Mem15

*****

อยู่ไกลๆกัน  ดังเช่น  ในอีเมล์  หรือ ในเว็บไซต์  เธอจะนำไปทำอะไร  ก็เป็นเรื่องของเธอ  ครูอ้อย  ไม่พบ  ไม่เห็น  ไม่รู้เรื่อง.....ก็ไม่เกิดความรู้สึกที่ไม่ดี

อยู่ใกล้กันละสิ  วิชาเดียวกันละสิ  ไม่เปลี่ยน  ไม่ปรับอไรเลยละสิ  อันจะทำให้เกิดความรู้สึกที่ไม่ดี 

ล่อแหลมต่อการลอกเลียนแบบ.....สุดท้าย  คือ  ผิดวินัย

*****

Ressss

*****

นี่  ครูอ้อย  เกิดอัตตา  ขึ้น  ในตัวตน  ตั้งแต่เมื่อไร  เพียงแค่คิด  ก็อึดอัดแล้ว  ต้องมานั่งทบทวน  ทำสมาธิ  กับเรื่องราวในอดีตเสียก่อนทุกครั้งไป

หากเธอมีบุญ  มีวาสนา  ชักจูงให้ผู้อ่าน เข้าใจ  ก็เท่ากับ  ครูอ้อยได้ช่วย  ได้นำพาให้เพื่อนได้ไปถึงฝัน.....ก็มีความสุขดี  ตามที่ได้ตั้งใจ  ตั้งปณิธานไว้.....แน่นอน 

แต่กลับไม่ใช่เป็นอย่างนั้น  ความสุข  มันกลับมีความทุกข์  มาแทนที่  ด้วย  สิ่งที่เธอนำไปนั้น  มันเป็นของเธอ  จากสมองเธอ  จากความคิดเธอ จากความสามารถของเธอเองล้วนๆๆ  มันไม่ได้มาจากครูอ้อยเลย.....

โอ! พระเจ้า

*****

Mem31

*****

แบ่งใจให้คิด เป็นสองภาค

ภาคหนึ่ง  ก็คือ  ทำต่อไป  ทำดีต่อไป  โดยไม่หวังผลตอบแทน  ตามที่ตั้งปณิธานไว้ 

อีกภาคหนึ่ง  ก็คือ  ให้เธอเรียนรู้ เรื่อง ของวินัย  การผิดวินัย เรื่อง การลอกผลงานของเพื่อนครู  ด้วยอีกศาสตร์หนึ่ง  ก็แล้วกัน

*****

บันทึกอ้างอิง

*****

ประสบการณ์ในการเรียบเรียงผลงาน;ครูเชี่ยวชาญ (13)

*****